Μίκης Θεοδωράκης & Γιάννης Θεοδωράκης, Αγάπη μου (με τη Μελίνα Μερκούρη)

Αγάπη μου

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Στίχοι: Γιάννης Θεοδωράκης
Τραγούδι: Μελίνα Μερκούρη
Ταινία: Φαίδρα (1962) του Ζιλ Ντασέν

Αστέρι μου, φεγγάρι μου
της άνοιξης κλωνάρι μου
κοντά σου θά ’ρθω πάλι
κοντά σου θά ’ρθω μιαν αυγή
για να σου πάρω ένα φιλί
και να με πάρεις πάλι

Αγάπη μου, αγάπη μου
η νύχτα θα μας πάρει
τ’ άστρα κι ο ουρανός
το κρύο, το φεγγάρι

Θα σ’ αγαπώ, θα ζω μες στο τραγούδι
θα μ’ αγαπάς, θα ζεις με τα πουλιά
θα σ’ αγαπώ, θα γίνουμε τραγούδι
θα μ’ αγαπάς, θα γίνουμε πουλιά

Advertisements

Γεια σου Αθήνα, γεια σου Πειραία (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Χρήστος Κολοκοτρώνης)

Γεια σου Αθήνα, γεια σου Πειραία

Σύνθεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Στίχοι: Νίκος Μπακούτης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γκίκα
Δίσκος: 45 στροφών [HMV 7PG3180] του 1962 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Τα χρόνια μου περάσανε» (Γρ. Μπιθικώτση & Ν. Μπακούτη))

Αθήνα μου μποέμισσα
Πειραία μου λεβέντη
απόψε κάνω το στερνό
το τελευταίο γλέντι

Φεύγω ταξίδι μακρινό
και πίνω στην υγειά σας
γεια σου Αθήνα, γεια σου Πειραία
γεια και χαρά σας

Πρωί πρωί χαράματα
το πλοίο θα σαλπάρει
κι εμένα για την ξενιτιά
μαζί του θα με πάρει

Φεύγω ταξίδι μακρινό
και πίνω στην υγειά σας
γεια σου Αθήνα, γεια σου Πειραία
γεια και χαρά σας

Ποιος ξέρει αν θα ξαναρθώ
ποιος ξέρει αν θα γυρίσω
και κάποια μάτια π’ αγαπώ
αν θα ξαναντικρίσω

Φεύγω ταξίδι μακρινό
και πίνω στην υγειά σας
γεια σου Αθήνα, γεια σου Πειραία
γεια και χαρά σας

Τα χρόνια μου περάσανε (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Νίκος Μπακούτης)

Τα χρόνια μου περάσανε

Σύνθεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Στίχοι: Νίκος Μπακούτης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γκίκα
Δίσκος: 45 στροφών [HMV 7PG3180] του 1962 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Γεια σου Αθήνα, γεια σου Πειραία» (Γρ. Μπιθικώτση & Χρ. Κολοκοτρώνη))

Τα χρόνια μου περάσανε
και τα μαλλιά μου ασπρίσανε
και αναμνήσεις θλιβερές
τα νιάτα μού αφήσανε

Το λέω με παράπονο
δεν ξέρω αν μ’ αγαπήσανε
και δυο ματάκια στη ζωή
για μένα αν δακρύσανε

Όλοι οι καιροί με χτύπησαν
στα νιάτα μου που πέρασαν
και δεν θυμάμαι μια φορά
τα χείλη μου να γέλασαν

Αν θέλεις να χωρίσουμε (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Χρήστος Κολοκοτρώνης)

Αν θέλεις να χωρίσουμε

Σύνθεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γκίκα
Δίσκος: 45 στροφών [HMV 7PG3233] του 1962 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Το ξυπνητήρι» (Γρ. Μπιθικώτση & Χρ. Κολοκοτρώνη))

Αν θέλεις να χωρίσουμε
πρέπει να φύγεις τώρα
τώρα που στο ζητώ κι εγώ
τώρα αυτή την ώρα

Φύγε αφού δεν μ’ αγαπάς
φύγε πριν ξημερώσει
αύριο το πρωί μπορεί
να έχω μετανιώσει

Μια ώρα γρηγορότερα
φύγε να ησυχάσω
την κουρασμένη μου καρδιά
λίγο να ξαποστάσω

Φύγε αφού δεν μ’ αγαπάς
φύγε πριν ξημερώσει
αύριο το πρωί μπορεί
να έχω μετανιώσει

Κι αν θέλεις να χωρίσουμε
όμορφα σαν δυο φίλοι
δώσ’ μου απόψε το φιλί
του χωρισμού στα χείλη

Το ξυπνητήρι (Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Χρήστος Κολοκοτρώνης)

Το ξυπνητήρι

Σύνθεση: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Στίχοι: Χρήστος Κολοκοτρώνης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Βούλα Γκίκα
Δίσκος: 45 στροφών [HMV 7PG3233] του 1962 (στην άλλη πλευρά του δίσκου βρίσκεται το τραγούδι «Αν θέλεις να χωρίσουμε» (Γρ. Μπιθικώτση & Χρ. Κολοκοτρώνη))

Κάθε πρωί στις έξι
η μέρα πριν να φέξει
στα όμορφα φτωχόσπιτα
χτυπάει το ξυπνητήρι
και τις κοπέλες τις ξυπνά
να παν για τ’ αργαστήρι

Ξύπνα, κοπέλα μου γλυκιά
χτυπάει το ξυπνητήρι
ξύπνα, κοπέλα μου γλυκιά
να πας για τ’ αργαστήρι
σήκω να πας για τη δουλειά
σε περιμένουν τ’ αργαλειά

Ξύπνα, γλυκιά κοπέλα
τραγούδα, χαμογέλα
Το ξυπνητήρι την ξυπνά
πλένει το πρόσωπό της
και ξεκινάει για τη δουλειά
στο μεροκάματό της

Ξύπνα, κοπέλα μου γλυκιά
χτυπάει το ξυπνητήρι
ξύπνα, κοπέλα μου γλυκιά
να πας για τ’ αργαστήρι
σήκω να πας για τη δουλειά
σε περιμένουν τ’ αργαλειά

Την κάνω στ’ αργαστήρι
λες κι ήταν πανηγύρι
χαρά, τραγούδια και δουλειά
κοπέλες στην αράδα
κι ακομπανιάραν τ’ αργαλειά
στη ζήση, στην καντάδα

Απόστολος Χατζηχρήστος & Γιάννης Λελάκης, Παραπονιάρικο (με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση)

Παραπονιάρικο

Σύνθεση: Απόστολος Χατζηχρήστος
Στίχοι: Γιάννης Λελάκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης [πρώτη εκτέλεση από τον Απόστολο Χατζηχρήστο το 1939]
Δίσκος 45 στροφών (1962) 

Ό,τι κι αν έχεις στην καρδιά
να μου το λες, μικρό μου
κι όχι να κάθεσαι να κλαις
παραπονιάρικό μου

Και αν σε πίκρανα εγώ
με τον εγωισμό μου
συμπάθησέ με και μην κλαις
παραπονιάρικό μου

Απόψε θά ’ρθω να σ’ το πω
πως σ’ αγαπώ, μικρό μου
και μην κρυφοστενάζεις πια
παραπονιάρικό μου

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές (Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης)

Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης, Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές

Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης (απόσπασμα από το ποίημα «[Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές…]» της ενότητας «Σχέδια για ένα καλοκαίρι» στη συλλογή Τετράδιο γυμνασμάτων (1940))
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Έργο: Επιφάνια (δίσκος 45 στροφών extended play, 1962)

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές
υπάρχει μια δίψα υπάρχει μια αγάπη
υπάρχει μια έκσταση,
όλα σκληρά σαν τα κοχύλια
μπορείς να τα κρατήσεις στην παλάμη σου

Μέσα στις θαλασσινές σπηλιές
μέρες ολόκληρες σε κοίταζα στα μάτια
και δε σε γνώριζα μήτε με γνώριζες. *

* Οι στίχοι που παραθέτω είναι ακριβώς όπως τους έγραψε ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης.

Άνθη της πέτρας (Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης)

Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης, Άνθη της πέτρας

Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης (απόσπασμα από το ποίημα «[Άνθη της πέτρας…]» της ενότητας «Σχέδια για ένα καλοκαίρι» στη συλλογή Τετράδιο γυμνασμάτων (1940))
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Έργο: Επιφάνια (δίσκος 45 στροφών extended play, 1962)

Άνθη της πέτρας μπροστά στην πράσινη θάλασσα
με φλέβες που μου θύμιζαν άλλες αγάπες
γυαλίζοντας στ’ αργό ψιχάλισμα,
άνθη της πέτρας φυσιογνωμίες
που ήρθαν όταν κανένας δε μιλούσε και μου μίλησαν
που μ’ άφησαν να τις αγγίξω ύστερ’ απ’ τη σιωπή
μέσα σε πεύκα σε πικροδάφνες και σε πλατάνια. *

* Οι στίχοι που παραθέτω είναι ακριβώς όπως τους έγραψε ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης.

Κράτησα τη ζωή μου (Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης)

Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης, Κράτησα τη ζωή μου

Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης (απόσπασμα από το ποίημα «Επιφάνια, 1937» της ενότητας «Σχέδια για ένα καλοκαίρι» στη συλλογή Τετράδιο γυμνασμάτων (1940))
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Έργο: Επιφάνια (δίσκος 45 στροφών extended play, 1962)

Κράτησα τη ζωή μου κράτησα τη ζωή μου ταξιδεύοντας
ανάμεσα σε κίτρινα δέντρα κατά το πλάγιασμα της βροχής
σε σιωπηλές πλαγιές φορτωμένες με τα φύλλα της οξιάς,
καμιά φωτιά στην κορυφή τους· βραδιάζει. *

* Οι στίχοι που παραθέτω είναι ακριβώς όπως τους έγραψε ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης.

Άρνηση (Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης)

Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης, Άρνηση (Στο περιγιάλι το κρυφό)

Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης (συλλογή Στροφή (1931))
Σύνθεση, ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Μίκης Θεοδωράκης
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Ερμηνεία: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Έργο: Επιφάνια (δίσκος 45 στροφών extended play, 1962)

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι·
μα το νερό γλυφό.

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της·
ωραία που φύσηξεν ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή.

Με τι καρδιά, με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας· λάθος!
κι αλλάξαμε ζωή. *

Πληροφορίες για το ποίημα:

Το σύντομο αυτό ποίημα του Σεφέρη, πολύ δημοφιλές στην Κύπρο, θεωρήθηκε (και θεωρείται) από πολλούς ότι έχει πηγή έμπνευσης ένα πολύ όμορφο ακρογιάλι της Κύπρου, την παραλία του Κώννου στον Πρωταρά, στις ανατολικές ακτές του νησιού μας. Σαν τέτοιο το συστήνουν οι ξεναγοί, έτσι το χρησιμοποιούν σε κείμενά τους δημοσιογράφοι και άλλοι. Δυστυχώς, παρ’ όλη την αγάπη και τους δεσμούς του ποιητή με την Κύπρο, παρ’ όλο ότι μια ολόκληρη ποιητική του συλλογή είναι εμπνευσμένη από την Κύπρο, αυτό δεν ευσταθεί.
Ο Σεφέρης ήρθε για πρώτη φορά στην Κύπρο το φθινόπωρο του 1953. Το ποίημα «Άρνηση» είναι το πέμπτο της πρώτης ποιητικής συλλογής «Στροφή», που εξέδωσε ο Σεφέρης το 1931, είκοσι δύο ολόκληρα χρόνια πριν από το ταξίδι του στο νησί. Τα ποιήματα της συλλογής είναι γραμμένα μετά την επιστροφή του από το Παρίσι (1924) και απηχούν απαισιόδοξα συναισθήματα και δύσκολες ψυχικές καταστάσεις αυτής της περιόδου. Τέτοιες καταστάσεις είναι, για παράδειγμα, οι ίδιες οι σπουδές του στα νομικά που δεν τις ήθελε, που τις ακολούθησε κατ’ απαίτηση του πατέρα του και που τον έκαναν συχνά πολύ δυστυχισμένο. Είναι ακόμη δυο άτυχοι έρωτές του, με την κόρη της σπιτονοικοκυράς του στο Παρίσι και λίγο αργότερα με κάποια άλλη κοπέλα, τη Jacqueline, με την οποία χώρισε γιατί γνώριζε εκ των προτέρων την αντίδραση της οικογένειάς του. Πολλές λεπτομέρειες για όλα αυτά και την ψυχολογική του κατάσταση μας δίνει το βιβλίο της αδελφής του Ιωάννας Τσάτσου, «Ο αδελφός μου Γ. Σεφέρης», καθώς και τα ημερολόγια του ποιητή (Μέρες Α).
Η «Άρνηση», λοιπόν, είναι ποίημα αυτής της περιόδου, ένα ερωτικό ποίημα, αλλά και ποίημα που περικλείει ένα από τα προσφιλή θέματα του Σεφέρη, την τραγικότητα του «ανθρώπου που ξαστόχησε», του ανθρώπου που ξεκίνησε με όνειρα, με επιθυμίες, με πάθος για τη ζωή, αλλά που κάποια στιγμή συνειδητοποιεί πως η ζωή του ήταν ένα μοιραίο λάθος, πως χαράχτηκε πάνω σ’ ένα λανθασμένο δρόμο κι αποφασίζει ν’ αλλάξει ζωή.
Πηγή: «Το περιγιάλι το κρυφό…»: ένα παρεξηγημένο ποίημα

Μετά τη μελοποίηση του ποιήματος από τον Μίκη Θεοδωράκη και την έξοχη ερμηνεία του Γρηγόρη Μπιθικώτση, χάθηκε η άνω τελεία της τρίτης στροφής του ποιήματος του Γιώργου Σεφέρη. Η απώλεια αυτή ακόμα συζητιέται χωρίς να μειώνει, βέβαια, την αξία του τραγουδιού που δεν έχουμε πάψει να σιγοψιθυρίζουμε εδώ και 50 χρόνια. Εκτενείς πληροφορίες για το θέμα αυτό μπορούμε να διαβάσουμε στο πολύ ενδιαφέρον άρθρο Η «άρνηση» μιας άνω τελείας.

* Οι στίχοι που παραθέτω είναι ακριβώς όπως τους έγραψε ο ποιητής Γιώργος Σεφέρης.