Μάνος Λοΐζος & Γιάννης Νεγρεπόντης, Ο γερο-νεγρο-Τζιμ

Ο γερο-νεγρο-Τζιμ

Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Στίχοι: Γιάννης Νεγρεπόντης
Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Δίσκος: Μάνος Λοΐζος | Τα νέγρικα (1975)

Ο γερο-νεγρο-Τζιμ
σ’ ολόκληρο το Χάρλεμ
ε, γερο-νεγρο-Τζιμ
κορνέτα δεύτερη
δεν είχε σαν εσένα

Μέσα στη νύχτα ούρλιαζε η κορνέτα
λευκοί και νέγροι δίνανε τα χέρια
ε, γερο-νεγρο-Τζιμ

Γιατί να καίν’ στο νότο τη σοδειά
όταν πεινάν στον κόσμο τα παιδιά
ποιοι και γιατί σκοτώσανε τον Τζον
τι θέλουν τα παιδιά μας στα Βιετνάμ

Ο γερο-νεγρο-Τζιμ
σε βρόμικο χαντάκι
ε, γερο-νεγρο-Τζιμ
τώρα η κορνέτα
πιο δυνατά ουρλιάζει

Μέσα στη νύχτα ουρλιάζει η κορνέτα
λευκοί και νέγροι δίνουνε τα χέρια
ε, γερο-νεγρο-Τζιμ

Σταύρος Κουγιουμτζής & Μάνος Ελευθερίου, Του κάτω κόσμου τα πουλιά

Του κάτω κόσμου τα πουλιά

Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας & Άννα Βίσση
Δίσκος: Σταύρος Κουγιουμτζής / μικρές πολιτείες (1974)

Φαρμακωμένος ο καιρός παραμονεύει
μες στα στενά του κάτω κόσμου να σε βρει
και δεκατρείς αιώνες άνεργος γυρεύει
την κιβωτό σου και το αίμα να σου πιει

Σε καρτερούν μαστιγωτές και συμπληγάδες
μες στα μαλάματα μια νύφη ξαγρυπνά
κι έχει στ’ αφτιά της κρεμασμένες τις Κυκλάδες
κι είν’ το κρεβάτι της λημέρι του φονιά

Κρυφά τα λόγια τα πικρά μες στο κοχύλι
κρυφά της θάλασσας τα μάγια στο βοριά
θα σβήσει κάποτε στο σπίτι το καντήλι
και μήτε πόρτα θάβρεις μήτε κλειδαριά

Του κάτω κόσμου τα πουλιά και τα παγόνια
με φως και νύχτα σού κεντούν μια φορεσιά
άνθρωποι τρίζουν κι ακονίζουν τα σαγόνια
πηδούν και τρέχουν και σε φτάνουν στα μισά

Jerry Bock & Sheldon Harnick, Do you love me? (από την ταινία «Ο βιολιστής στη στέγη»)

Do you love me?

Μουσική: Jerry Bock
Στίχοι: Sheldon Harnick
Τραγούδι: Chaim Topol & Norma Crane
Ταινία: Fiddler on the roof | Ο βιολιστής στη στέγη (1971) του Norman Jewison

Tevye: Love… Golde, do you love me?
Golde: Do I what?
Tevye: Do you love me?

Golde: Do I love you?
With our daughters getting married and this trouble in the town,
you’re upset. You want out. Go inside. Go lie down.
Maybe it’s indigestion.

Tevye: Golde, I’m asking you a question. Do you love me?
Golde: You’re a fool!
Tevye: I know. But do you love me?

Golde: Do I love you?
For twenty-five years, I’ve washed your clothes,
Cooked your meals, cleaned your house,
Given you children, milked the cow.
After twenty-five years, why talk about love right now?

Tevye: The first time I met you was on our wedding day. I was scared.
Golde: I was shy.
Tevye: I was nervous.
Golde: So was I.

Tevye: But my father and my mother said we’d learn to love each other.
And now I’m asking, Golde…
Do you love me?
Golde: I’m your wife!
Tevye: I know. But do you love me?

Golde: Do I love him?
For twenty-five years, I’ve lived with him,
Fought with him, starved with him.
For twenty-five years, my bed is his.
If that’s not love, what is?

Tevye: Then you love me?
Golde: I suppose I do.
Tevye: And I suppose I love you, too.
Together: It doesn’t change a thing, but even so,
After twenty-five years, it’s nice to know

Λένα Παππά & αδελφοί Κατσιμίχα, Του έρωτα

Του έρωτα

Μουσική: αδελφοί Κατσιμίχα
Ποίηση: Λένα Παππά
Τραγούδι: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας
Δίσκος: Της αγάπης μαχαιριά (1994)

Άι σκοτεινό φως του έρωτα, τρεμάμενο αίμα του έρωτα
μες στη γητειά σου ελησμόνησα τους φονιάδες καιρούς
γέννησα ρόδινα μωρά σε μέλλον με αστέρια
άι σκοτεινό φως του έρωτα

Άι της αγάπης μαχαιριά στης νιότης το κρουστό κορμί
πληγή που ανάβλυζε ευωδιές φιλιών και μουσική
ντύνοντας το γυμνό έρημο κόσμο
άι της αγάπης μαχαιριά

Διονύσιος Σολωμός & Μάνος Χατζιδάκις, Το όνειρο

Το όνειρο

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ποίηση: Διονύσιος Σολωμός
Τραγούδι: Δημήτρης Ψαριανός
Δίσκος: Ο Μεγάλος Ερωτικός (1972)

Άκου έν’ όνειρο, ψυχή μου,
Και της ομορφιάς θεά∙
Μου εφαινότουν οπώς ήμουν
Μετ’ εσένα μία νυχτιά.

Σ’ ένα ωραίο περιβολάκι
Περπατούσαμε μαζί,
Όλα ελάμπανε τ’ αστέρια
Και τα κοίταζες εσύ.

Εγώ τ’ σο’ ’λεα: «Πέστε, αστέρια,
Είν’ κανέν’ από τ’ εσάς,
Που να λάμπει από κει απάνου
Σαν τα μάτια της κυράς;

Πέστε αν είδετε ποτέ σας
Σ’ άλλη, τέτοια ωραία μαλλιά,
Τέτοιο χέρι, τέτοιο πόδι,
Τέτοια αγγελική θωριά;

[…]

Εσύ έκαμες ετότες
Γέλιο τόσο αγγελικό,
Που μου φάνηκε πως είδα
Ανοιχτό τον ουρανό.

Και παράμερα σ’ επήρα
Εισέ μια τρανταφυλλιά
Κι έπεσά σου αγάλι αγάλι
Στην ολόλευκη αγκαλιά.

Κάθε φίλημα, ψυχή μου,
Όπου μο’ ’δινες γλυκά,
Εξεφύτρωνε άλλο ρόδο
Από την τρανταφυλλιά.

Όλη νύχτα εξεφυτρώσαν,
Ως οπού ’λαμψεν η αυγή,
Που μας ηύρε και τους δυο μας
Με την όψη μας χλωμή.

Τούτο είν’ τ’ όνειρο, ψυχή μου∙
Τώρα στέκεται εις εσέ,
να το κάμεις ν’ αληθέψει
και να θυμηθείς για με.

Μίκης Θεοδωράκης & Νίκος Γκάτσος, Μυρτιά

Πρώτη εκτέλεση

Μυρτιά

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ποίηση: Νίκος Γκάτσος
Πρώτη εκτέλεση: Γιοβάννα (δίσκος 45 στροφών το 1960 σε ενορχήστρωση του Μάνου Χατζιδάκι)
Δεύτερη εκτέλεση: Μαίρη Λίντα & Μανώλης Χιώτης («Αρχιπέλαγος», 1960)
Κύκλος τραγουδιών: Αρχιπέλαγος (1960)

Είχα μια θάλασσα στο νου
κι ένα περβόλι, περιβόλι τ’ ουρανού
την ώρα π’ άνοιγα πανιά
για την απάνω γειτονιά

Στα παραθύρια τα πλατιά
χαμογελούσε μια μυρτιά
Κουράστηκα να περπατώ
και τη ρωτώ και τη ρωτώ:

Πες μου, μυρτιά, να σε χαρώ
πού θα βρω χώμα, θα βρω χώμα και νερό
να ξαναχτίσω μια φωλιά
για της αγάπης τα πουλιά

Στα παραθύρια τα πλατιά
είδα και δάκρυσε η μυρτιά
την ώρα π’ άνοιγα πανιά
για την απάνω γειτονιά

Δεύτερη εκτέλεση

Η πρώτη ηχογράφηση όλων των τραγουδιών του δίσκου «Αρχιπέλαγος» έγινε τον Οκτώβρη του 1960 με ερμηνευτές τη Μαίρη Λίντα, τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, την Καίτη Θύμη, τον Αντώνη Κλειδωνιάρη και τον Μανώλη Χιώτη. Τον ίδιο μήνα είχε προηγηθεί η ηχογράφηση 2 μόνο τραγουδιών από το ίδιο έργο σε μικρό δίσκο («Μυρτιά» & «Αν θυμηθείς τ’ όνειρο μου» με ερμηνεύτρια τη Γιοβάννα και σε ενορχήστρωση του Μάνου Χατζιδάκι).

Οι ποιητές/στιχουργοί των τραγουδιών του έργου «Αρχιπέλαγος» είναι οι: Νίκος Γκάτσος, Οδυσσέας Ελύτης, Γιάννης Θεοδωράκης, Δημήτρης Χριστοδούλου, Πάνος Κοκκινόπουλος, Μίκης Θεοδωράκης.

Μίκης Θεοδωράκης & Νίκος Γκάτσος, Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου

Πρώτη εκτέλεση

Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Ποίηση: Νίκος Γκάτσος
Πρώτη εκτέλεση: Γιοβάννα (δίσκος 45 στροφών το 1960 σε ενορχήστρωση του Μάνου Χατζιδάκι)
Δεύτερη εκτέλεση: Μαίρη Λίντα («Αρχιπέλαγος», 1960)
Κύκλος τραγουδιών: Αρχιπέλαγος (1960)

Στην αγκαλιά μου κι απόψε σαν άστρο κοιμήσου
δεν απομένει στον κόσμο ελπίδα καμιά
τώρα που η νύχτα κεντά με φιλιά το κορμί σου
μέτρα τον πόνο κι άσε με μόνο στην ερημιά

Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου
σε περιμένω να ’ρθεις
μ’ ένα τραγούδι του δρόμου να ’ρθεις, όνειρό μου
το καλοκαίρι που λάμπει τ’ αστέρι με φως να ντυθείς

Δεύτερη εκτέλεση

Η μουσική γράφτηκε τον Νοέμβριο του 1958 από τον Μίκη Θεοδωράκη, στο Παρίσι, για την ταινία του Μάικλ Πάουελ «Μήνας του μέλιτος» (Honeymoon) και έγινε γνωστή ως τραγούδι, στην Ελλάδα, με όνομα «Αν θυμηθείς τ’ όνειρό μου», σε στίχους του Βασίλη Καρδή –ψευδώνυμο του Νίκου Γκάτσου– και πρώτη ερμηνεύτρια τη Γιοβάννα.

Διεθνώς ακούστηκε ως «Honeymoon song», σε στίχους του Γουίλιαμ Σάνσομ και πρωτοπόρο ερμηνεία από τον Μαρίνο Μαρίνι και το κουαρτέτο του.

Αυτή την ερμηνεία άκουσαν οι Τζον Λένον και Πολ Μακ Κάρτνεϊ και αποφάσισαν να το ηχογραφήσουν ξανά, στις 16 Ιουλίου 1963, για τον κύκλο ραδιοακροαμάτων «Pop Go the Beatles» που ετοίμαζαν τότε για το BBC:

Πηγή πληροφοριών: https://www.musicheaven.gr

Γιώργος Σεφέρης & Μίκης Θεοδωράκης, Λίγο ακόμα

Λίγο ακόμα

Ποίηση: Γιώργος Σεφέρης (από τη συλλογή «Μυθιστόρημα» (1935))
Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης
Τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη
Κύκλος τραγουδιών: Μυθιστόρημα (1968)

Λίγο ακόμα θα ιδούμε
λίγο ακόμα θα ιδούμε
τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν

Λίγο ακόμα θα ιδούμε
λίγο ακόμα θα ιδούμε
τα μάρμαρα να λάμπουν
να λάμπουν στον ήλιο
κι η θάλασσα να κυματίζει

Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε
λίγο ψηλότερα λίγο ψηλότερα λίγο ψηλότερα
λίγο ακόμα να σηκωθούμε
λίγο ψηλότερα λίγο ψηλότερα λίγο ψηλότερα

Σωτήρης Σκίπης & Γιάννης Σπανός, Άσπρα καράβια

Άσπρα καράβια

Ποίηση: Σωτήρης Σκίπης
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Τραγούδι: Καίτη Χωματά & Μιχάλης Βιολάρης
Δίσκος: Ανθολογία Γιάννη Σπανού (1967)

Άσπρα καράβια τα όνειρά μας
για κάποιο ρόδινο γιαλό
άσπρα καράβια τα όνειρά μας
θα κόβουν δρόμο κι ένα δρόμο
μυριστικό κι ευωδιαστό
θα κόβουν δρόμο κι ένα δρόμο

Κι από ψηλά θα μας φωτίζει
το φεγγαράκι το χλωμό
κι από ψηλά θα μας φωτίζει
και θ’ αρμενίζουν, ω χαρά μας
ίσα στο ρόδινο γιαλό
άσπρα καράβια τα όνειρά μας

Ο δίσκος «Ανθολογία Γιάννη Σπανού» (1967) περιλαμβάνει τραγούδια σε ποίηση της Μυρτιώτισσας, του Κωστή Παλαμά, του Γεωργίου Βιζυηνού, του Ζαχαρία Παπαντωνίου, του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, του Βασίλη Ρώτα, της Αιμιλίας Δάφνη, του Κωνσταντίνου Χατζόπουλου, του Σωτήρη Σκίπη, του Γεωργίου Τσουκαλά και του Τάκη Χατζηπαναγιώτου με ερμηνευτές την Καίτη Χωματά, την Πόπη Αστεριάδη, τον Γιάννη Πουλόπουλο, τον Γιώργο Ζωγράφο και τον Μιχάλη Βιολάρη.

Σταύρος Ξαρχάκος & Λίνα Νικολακοπούλου: Έθνος μου εξαίρετο!

Έθνος μου εξαίρετο!

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος
Εικονογράφηση: Γιώργος Ρόρρης
Παραγωγή: Παρασκευάς Καρασούλος
Δίσκος: Σταύρος Ξαρχάκος | 7 ελεγείες και σάτιρες για φωνή και πιάνο (Μικρή Άρκτος, 2017)

Τελικά δημοκρατία
έχει μόνο η Ελβετία
όλοι οι άλλοι λέμε λόγια
και κοιτάμε τα ρολόγια

Πότε να σχολάσουμε
πόσα να χαλάσουμε
ποιους να ξεγελάσουμε
την καλή να πιάσουμε

Όπως είναι ο λαός του
έτσι είν’ κι ο αρχηγός του
έτσι είναι ο κάθε τόπος
κι ο δικός μας όπως όπως

Τελικά δημοκρατία
έχει μόνο η Ελβετία
όλοι οι άλλοι λέμε άλλα
κι έξω στέλνουμε την μπάλα

Έθνος μου εξαίρετο
της Βουλής το αυθαίρετο
πες μου πού το δήλωσες
κι άγρια μας ξήλωσες

Όπως είναι ο λαός του
έτσι είν’ κι ο αρχηγός του
έτσι είναι ο κάθε τόπος
κι ο δικός μας όπως όπως

Τελικά δικτατορία
είν’ τα δάνεια τα θηρία
κι η Ευρώπη πάει πάσο
σφάξε με, αγά, ν’ αγιάσω

Σταύρος Ξαρχάκος & Μάνος Ελευθερίου, Για ποιαν Ιθάκη μού μιλάς

Για ποιαν Ιθάκη μού μιλάς

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος
Εικονογράφηση: Γιώργος Ρόρρης
Παραγωγή: Παρασκευάς Καρασούλος
Δίσκος: Σταύρος Ξαρχάκος | 7 ελεγείες και σάτιρες για φωνή και πιάνο (Μικρή Άρκτος, 2017)

Για ποιαν Ιθάκη και ποιο τέρμα μού μιλάς
ό,τι ονειρεύτηκες ποτέ δεν το πουλάς
για ό,τι αγωνίστηκες θα τόβρεις στα χαλάσματα
καινούριος κόσμος θα ’ναι μόνο τα φαντάσματα

Πέτρες θα τρώμε και θα ζούμε σε σπηλιές
δεν θα υπάρχουνε πουλιά μήτε φωλιές
θα υπάρχει μόνο μοναξιά, τρομοκρατία
και μια Ιθάκη βουλιαγμένη πολιτεία

Θα ζεις με τέρατα, με ψάρια και ναυάγια
και μιας θρησκείας τούς ανθρώπους της για σφάγια
δεν θα υπάρχει μήτε φως ούτε σκοτάδι
αυτός ο κόσμος θα ’ναι ο ίδιος με τον Άδη

Ετοιμαζόταν από χρόνια το κακό
κανείς δεν είδε κάτι το σημαδιακό
όσοι μιλούσανε σωστά, τους κοροϊδεύανε
γίνανε στόχος των ληστών, τους σημαδεύανε

Κι εσύ μιλάς για μιαν Ιθάκη ουτοπία
κουφέτα γάμου τα γαλάζια της τοπία

Για την Ιθάκη έχει γράψει κι ο Καβάφης
εσύ τι θέλεις τους μπελάδες για να γράψεις
άσ’ τον αυτόν εκεί που ζει μαρμαρωμένος
για Επανάσταση μιλάς αν είσαι ξένος

Γιατί επανάσταση είν’ η Ιθάκη που ζητάς
για όσα χάρισες και πήρες και χρωστάς

Σταύρος Ξαρχάκος & Θοδωρής Γκόνης, Επί της Κατεχάκη

Επί της Κατεχάκη

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος & Ηρώ Σαΐα
Εικονογράφηση: Γιώργος Ρόρρης
Παραγωγή: Παρασκευάς Καρασούλος
Δίσκος: Σταύρος Ξαρχάκος | 7 ελεγείες και σάτιρες για φωνή και πιάνο (Μικρή Άρκτος, 2017)

Των αρχαγγέλων τα φτερά
του κόσμου το δεφτέρι
της Μεσογείων η συμφορά
μια μέρα μεσημέρι

Το ήθος μου, το φρόνημα
και το βαθύ μεράκι
κι αυτό τ’ αρχιτεκτόνημα
εκεί στην Κατεχάκη

Τι να σου πρωτοθυμηθώ
και τι να τραγουδήσω
όλα, καρδιά μου, γίνανε
για να σε συναντήσω

Οι εμμονές μου, οι σκιές
η αρρώστια, η Σωτηρία
οι ελεγείες, οι σάτιρες
η ομοιοκαταληξία

Αυτός ο υπόγειος σταθμός
ο κόμβος, το κουμπάκι
το δαχτυλίδι κι ο ουρανός
επί της Κατεχάκη

Τι να σου πρωτοθυμηθώ
και τι να τραγουδήσω
όλα, καρδιά μου, γίνανε
για να σε συναντήσω

Σταύρος Ξαρχάκος & Θοδωρής Γκόνης, Της νύχτας τα σεντόνια

Της νύχτας τα σεντόνια

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Θοδωρής Γκόνης
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος
Εικονογράφηση: Γιώργος Ρόρρης
Παραγωγή: Παρασκευάς Καρασούλος
Δίσκος: Σταύρος Ξαρχάκος | 7 ελεγείες και σάτιρες για φωνή και πιάνο (Μικρή Άρκτος, 2017)

Βλέπω αυτές τις μόνιμες
γυναίκες στα μπαλκόνια
τινάζουν, βασανίζουνε
της νύχτας τα σεντόνια

Δέρνουν, χτυπούν στο σίδερο
τα άγρια σκοτάδια
τους κόμπους, τ’ αναφιλητά
τ’ αμαρτωλά σημάδια

Βλέπω αυτές τις μόνιμες
γυναίκες στα μπαλκόνια
μες στο κατακαλόκαιρο
να ’χουν στις πλάτες χιόνια

Δέρνουν, χτυπούν στο σίδερο
τα άγρια σκοτάδια
τους κόμπους, τ’ αναφιλητά
τ’ αμαρτωλά σημάδια

Βλέπω αυτές τις μόνιμες
γυναίκες στα μπαλκόνια
να στάζουν ήλιο το πρωί
ν’ αδειάζουν με τα χρόνια

Δέρνουν, χτυπούν στο σίδερο
τα άγρια σκοτάδια
τους κόμπους, τ’ αναφιλητά
τ’ αμαρτωλά σημάδια

Σταύρος Ξαρχάκος & Μάνος Ελευθερίου, Βραδιά Πρωτοχρονιάς

Βραδιά Πρωτοχρονιάς

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος
Εικονογράφηση: Γιώργος Ρόρρης
Παραγωγή: Παρασκευάς Καρασούλος
Δίσκος: Σταύρος Ξαρχάκος | 7 ελεγείες και σάτιρες για φωνή και πιάνο (Μικρή Άρκτος, 2017)

Βραδιά Πρωτοχρονιάς
μες στην οδό Αθηνάς
ξεκίνησε παιχνίδια
πουλώντας με ζαριές
τις σκοτεινές χαρές
και μαγικά ταξίδια

Φορούσε μια στολή
που λες κι ήταν γυαλί
σε λασπωμένο χιόνι
σαν αγαπητικός
πουλώντας διαρκώς
το γιατρικό, το αφιόνι

Του ρίξαν καρφωτή
μα στον ανακριτή
αρνήθηκε τα πάντα
και μόνο μια ψυχή
μες στην απαντοχή
θρηνεί για την κατάντια

Γυρίζει στο χωριό
και μοιάζει με θεριό
που ζει μες στη μιζέρια
γι’ αυτό ξαναγυρνά
σε ύποπτα στενά
και στα παλιά λημέρια

Τα φέρνει ο πειρασμός
κι ένας εκβιασμός
τον γύρισε καπάκι
κι η νέα εκδοχή
του άνοιξε εποχή
να του μιλούν οι δράκοι

Του ρίξαν καρφωτή
μα στον ανακριτή
αρνήθηκε τα πάντα
και μόνο μια ψυχή
μες στην απαντοχή
θρηνεί για την κατάντια

Βραδιά Πρωτοχρονιάς
ματώνει πάντα ο χιονιάς

Σταύρος Ξαρχάκος & Μάνος Ελευθερίου, Η μπαλάντα των φονιάδων

Η μπαλάντα των φονιάδων

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος
Εικονογράφηση: Γιώργος Ρόρρης
Παραγωγή: Παρασκευάς Καρασούλος
Δίσκος: Σταύρος Ξαρχάκος | 7 ελεγείες και σάτιρες για φωνή και πιάνο (Μικρή Άρκτος, 2017)

Μια νύχτα σκοτεινή
που κλαίγαν οι βοριάδες
εβγήκαν τρεις φονιάδες
να βρουν την αφορμή
και να πληρώσει ο φταίχτης
για το κακό της Πέμπτης

Τους βγήκε ρετσινιά
πως σπάσανε μια θύρα
και δέσανε μια χήρα
και χάθηκαν λεφτά
που φύλαγε στο στρώμα
με την ψυχή στο στόμα

Και πήραν τον παπά
τον δάσκαλο το Φώτη
–του κόσμου τα διότι–
και μπρος στο ιερό
γονατιστοί μπροστά τους
λεν τα πατερημά τους

Και βάζουνε γραφιά
τον διάκο να συντάξει
το Πρακτικό με τάξη
πως έφταιξε ο βοριάς
που φύσηξε τη νύχτα
και πήρε τόσα σπίτια

Λοιπόν, εις το εξής
να πάψουν οι χαφιέδες
μέσα στους καφενέδες
και μη συκοφαντεί
ως ο καθένας βλέπει
φονιάδες καθώς πρέπει

Σταύρος Ξαρχάκος & Μάνος Ελευθερίου, Το δηλητήριο που πίνεις

Το δηλητήριο που πίνεις

Μουσική: Σταύρος Ξαρχάκος
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Πιάνο: Νεοκλής Νεοφυτίδης
Ερμηνεία: Σταύρος Ξαρχάκος
Εικονογράφηση: Γιώργος Ρόρρης
Παραγωγή: Παρασκευάς Καρασούλος
Δίσκος: Σταύρος Ξαρχάκος | 7 ελεγείες και σάτιρες για φωνή και πιάνο (Μικρή Άρκτος, 2017)

Πάνω στην κόκκινη κουβέρτα
ρίχνεις πασιέντζες μοναχή
και ξαναρχίζεις την κουβέντα
με την χαμένη σου ψυχή

Κι ένας ρεμπέτης στρατηλάτης
λεν τα χαρτιά σου πως θα ’ρθει
σαν νικημένος τρομοκράτης
μπροστά σου να προσευχηθεί

Το δηλητήριο που πίνεις
είναι για σένα γιατρικό
κι όπως τη χρήση ασπιρίνης
το ’χει η καρδιά σου εφεδρικό

Το φόρεμά σου στην κρεμάστρα
μυρίζει πεύκο κι εξοχές
κι όλο ξηλώνει χάντρα-χάντρα
σε κάθε στάλα απ’ τις βροχές

Κι ούτε σου βγαίνουν οι πασιέντζες
κι ούτε κανείς τηλεφωνεί
και μόνο μέσα απ’ τα τραγούδια
ακούς ερωτική φωνή

Το δηλητήριο που πίνεις
είναι για σένα γιατρικό
κι όπως τη χρήση ασπιρίνης
το ’χει η καρδιά σου εφεδρικό

Γιώργος Σαραντάρης & Μάνος Χατζιδάκις, Ποιος είν’ τρελός από έρωτα

Ποιος είν’ τρελός από έρωτα

Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ποίηση: Γιώργος Σαραντάρης
Τραγούδι: Φλέρυ Νταντωνάκη
Δίσκος: Ο Μεγάλος Ερωτικός (1972)

Ποιος είν’ τρελός από έρωτα
ας κάνει λάκκους την αυγή
να πάμε εκεί
να πιούμε τη βροχή

Μια που εμείς σ’ όποια στέγη αράξουμε
σ’ όποιαν αυλή
ο άνεμος χαλνάει τον ουρανό τα δέντρα
κι η στείρα γη
μέσα σ’ εμάς βουλιάζει

Ποιος είν’ τρελός από έρωτα
ας κάνει λάκκους την αυγή
να πάμε εκεί
να πιούμε τη βροχή