Εμείς που μείναμε (Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Εμείς που μείναμε

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού & χορωδία
Δίσκος: Νυν και αεί (1974)

Εμείς που μείναμε στο χώμα το σκληρό
για τους νεκρούς θ’ ανάψουμε λιβάνι
κι όταν χαθεί μακριά το καραβάνι
του χάρου του μεγάλου πεχλιβάνη
στη μνήμη τους θα στήσουμε χορό

Εμείς που μείναμε θα τρώμε το πρωί
μια φέτα από του ήλιου το καρβέλι
ένα τσαμπί σταφύλι από τ’ αμπέλι
και δίχως πια του φόβου το τριβέλι
μπροστά θα προχωράμε στη ζωή

Εμείς που μείναμε θα βγούμε μια βραδιά
στην ερημιά να σπείρουμε χορτάρι
και πριν για πάντα η νύχτα να μας πάρει
θα κάνουμε τη γη προσκυνητάρι
και κούνια για τ’ αγέννητα παιδιά

Πληροφορίες για τον δίσκο από το madblog.gr:

Η πτώση της δικτατορίας μετρά μόλις λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση (Δεκέμβριος 1974). Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου (με τον οποίο τον συνδέει ένα λαμπρό μουσικό παρελθόν) γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος.

[…]

Η ενορχήστρωση – που ανήκει φυσικά στον ίδιο τον συνθέτη – δίνει έμφαση κυρίως στο πιάνο και στο βιολοντσέλο και κατά δεύτερο λόγο στο σαντούρι, ενώ χρησιμοποιείται και λύρα στο «Εμείς που μείναμε» που κλείνει το δίσκο. Πρόκειται πραγματικά για δέκα «διαμάντια», ερμηνευμένα μοναδικά από δύο σπουδαίους τραγουδιστές. Η Βίκυ Μοσχολιού θυμίζει ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας όταν τραγουδά τα «Νυν και αεί», «Στον κάτω δρόμο» και «Μεγάλη Παρασκευή», ενώ ο Νίκος Δημητράτος ξεχωρίζει για τις στιβαρές ερμηνείες του στα «Δόκανα», «Ο μαύρος ήλιος» και «Ήρθε ο καιρός».

Γενικά, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά που ναι μεν μιλά κατά βάση για τα βάσανα και τις κακουχίες του ελληνικού λαού, αλλά συνάμα τονίζει και την αισιοδοξία για το μέλλον, επισημαίνοντας ότι η φυλή μας είναι αθάνατη και θα προχωρά μπροστά όσα κι αν πάθει. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συντελεστών, ενώ το θέμα του εξωφύλλου (ένα στεφάνι από λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο σπουδαίος Γιάννης Μόραλης.

[…]

Advertisements

Ανώνυμον (Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Ανώνυμον

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού
Δίσκος: Νυν και αεί (1974)

Στην ακροθαλασσιά
θα χτίσω εκκλησιά
και πριν εικόνισμα σου στήσω
θα ’ρθω με τη δροσιά
στην πόρτα σου
τα δάκρυα ν’ αφήσω

Στάλα στάλα το μολύβι πώς εχώρεσε
στης καρδιάς την άγια φλέβα και μας χώρισε

Κοιμήσου, βασιλιά
στης γης την αγκαλιά
και πριν σημάνει το ρολόι
Θ’ ανέβω τα σκαλιά
στην πόρτα σου
ν’ αρχίσω μοιρολόι

Στάλα στάλα το μολύβι πώς εχώρεσε
στης καρδιάς την άγια φλέβα και μας χώρισε

Πληροφορίες για τον δίσκο από το madblog.gr:

Η πτώση της δικτατορίας μετρά μόλις λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση (Δεκέμβριος 1974). Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου (με τον οποίο τον συνδέει ένα λαμπρό μουσικό παρελθόν) γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος.

[…]

Η ενορχήστρωση – που ανήκει φυσικά στον ίδιο τον συνθέτη – δίνει έμφαση κυρίως στο πιάνο και στο βιολοντσέλο και κατά δεύτερο λόγο στο σαντούρι, ενώ χρησιμοποιείται και λύρα στο «Εμείς που μείναμε» που κλείνει το δίσκο. Πρόκειται πραγματικά για δέκα «διαμάντια», ερμηνευμένα μοναδικά από δύο σπουδαίους τραγουδιστές. Η Βίκυ Μοσχολιού θυμίζει ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας όταν τραγουδά τα «Νυν και αεί», «Στον κάτω δρόμο» και «Μεγάλη Παρασκευή», ενώ ο Νίκος Δημητράτος ξεχωρίζει για τις στιβαρές ερμηνείες του στα «Δόκανα», «Ο μαύρος ήλιος» και «Ήρθε ο καιρός».

Γενικά, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά που ναι μεν μιλά κατά βάση για τα βάσανα και τις κακουχίες του ελληνικού λαού, αλλά συνάμα τονίζει και την αισιοδοξία για το μέλλον, επισημαίνοντας ότι η φυλή μας είναι αθάνατη και θα προχωρά μπροστά όσα κι αν πάθει. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συντελεστών, ενώ το θέμα του εξωφύλλου (ένα στεφάνι από λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο σπουδαίος Γιάννης Μόραλης.

[…]

Ο δράκος (Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Ο δράκος

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Νίκος Δημητράτος
Δίσκος: Νυν και αεί (1974)

Είχαμε ένα δράκο
κάτω στο νησί
κάπνιζε ταμπάκο
έπινε κρασί
Και το μεσονύχτι
σίδερο καρδιά
άπλωνε το δίχτυ
κι άρπαζε παιδιά

Υπομονή
ήλιος θα φανεί
με χρυσά φτερά
πάνω απ’ τα νερά
για να μας πει
μες στη ντροπή
«πολεμήστε και γκρεμίστε
τη δρακογενιά»

Είχαμε ένα δράκο
μαύρο και κοντό
δε φορούσε φράκο
ούτε τρικαντό
Έμπαινε στ’ αμπάρια
έχαφτε κουκιά
και τα παλικάρια
τα ’χε μια μπουκιά

Υπομονή
ήλιος θα φανεί
με χρυσά φτερά
πάνω απ’ τα νερά
για να μας πει
μες στη ντροπή
«πολεμήστε και γκρεμίστε
τη δρακογενιά»

Είχαμε ένα δράκο
μα σαν τα σκυλιά
σκάψαμε ένα λάκο
στην ακρογιαλιά
για να πέσει μέσα
με τρικλοποδιά
σα δεν είχε μπέσα
ούτε και καρδιά

Υπομονή
ήλιος θα φανεί
με χρυσά φτερά
πάνω απ’ τα νερά
για να μας πει
μες στη ντροπή
«πολεμήστε και γκρεμίστε
τη δρακογενιά»

Πληροφορίες για τον δίσκο από το madblog.gr:

Η πτώση της δικτατορίας μετρά μόλις λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση (Δεκέμβριος 1974). Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου (με τον οποίο τον συνδέει ένα λαμπρό μουσικό παρελθόν) γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος.

[…]

Η ενορχήστρωση – που ανήκει φυσικά στον ίδιο τον συνθέτη – δίνει έμφαση κυρίως στο πιάνο και στο βιολοντσέλο και κατά δεύτερο λόγο στο σαντούρι, ενώ χρησιμοποιείται και λύρα στο «Εμείς που μείναμε» που κλείνει το δίσκο. Πρόκειται πραγματικά για δέκα «διαμάντια», ερμηνευμένα μοναδικά από δύο σπουδαίους τραγουδιστές. Η Βίκυ Μοσχολιού θυμίζει ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας όταν τραγουδά τα «Νυν και αεί», «Στον κάτω δρόμο» και «Μεγάλη Παρασκευή», ενώ ο Νίκος Δημητράτος ξεχωρίζει για τις στιβαρές ερμηνείες του στα «Δόκανα», «Ο μαύρος ήλιος» και «Ήρθε ο καιρός».

Γενικά, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά που ναι μεν μιλά κατά βάση για τα βάσανα και τις κακουχίες του ελληνικού λαού, αλλά συνάμα τονίζει και την αισιοδοξία για το μέλλον, επισημαίνοντας ότι η φυλή μας είναι αθάνατη και θα προχωρά μπροστά όσα κι αν πάθει. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συντελεστών, ενώ το θέμα του εξωφύλλου (ένα στεφάνι από λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο σπουδαίος Γιάννης Μόραλης.

[…]

Η λιόστρα (Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Η λιόστρα

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού
Δίσκος: Νυν και αεί (1974)

Η πέτρα πίνει το νερό
και το νερό την πέτρα
μα εσύ στο δύσκολο καιρό
το ριζικό σου μέτρα

Κι αν δεις σε γη και σ’ ουρανό
να πνίγεται το δίκιο
κάμε κριτή παντοτινό
το χέρι σου τ’ αντρίκιο

Τότε θα βγουν στον Άδη σου
λουλούδια του Παράδεισου

Ο ήλιος πίνει τη φωτιά
και η φωτιά τον ήλιο
μα εσύ με αετίσια τη ματιά
κάμε τη γη βασίλειο

Κι αν δεις στου κόσμου τη βουή
να τραγουδάει το αίμα
πάρε για λιόστρα τη ζωή
και σα θεριό πολέμα

Τότε θα βγουν στον Άδη σου
λουλούδια του Παράδεισου

Πληροφορίες για τον δίσκο από το madblog.gr:

Η πτώση της δικτατορίας μετρά μόλις λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση (Δεκέμβριος 1974). Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου (με τον οποίο τον συνδέει ένα λαμπρό μουσικό παρελθόν) γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος.

[…]

Η ενορχήστρωση – που ανήκει φυσικά στον ίδιο τον συνθέτη – δίνει έμφαση κυρίως στο πιάνο και στο βιολοντσέλο και κατά δεύτερο λόγο στο σαντούρι, ενώ χρησιμοποιείται και λύρα στο «Εμείς που μείναμε» που κλείνει το δίσκο. Πρόκειται πραγματικά για δέκα «διαμάντια», ερμηνευμένα μοναδικά από δύο σπουδαίους τραγουδιστές. Η Βίκυ Μοσχολιού θυμίζει ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας όταν τραγουδά τα «Νυν και αεί», «Στον κάτω δρόμο» και «Μεγάλη Παρασκευή», ενώ ο Νίκος Δημητράτος ξεχωρίζει για τις στιβαρές ερμηνείες του στα «Δόκανα», «Ο μαύρος ήλιος» και «Ήρθε ο καιρός».

Γενικά, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά που ναι μεν μιλά κατά βάση για τα βάσανα και τις κακουχίες του ελληνικού λαού, αλλά συνάμα τονίζει και την αισιοδοξία για το μέλλον, επισημαίνοντας ότι η φυλή μας είναι αθάνατη και θα προχωρά μπροστά όσα κι αν πάθει. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συντελεστών, ενώ το θέμα του εξωφύλλου (ένα στεφάνι από λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο σπουδαίος Γιάννης Μόραλης.

[…]

Ο μαύρος ήλιος (Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Ο μαύρος ήλιος

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Νίκος Δημητράτος
Δίσκος: Νυν και αεί (1974)

Μαύρος ο ήλιος σήμερα
κι η ξαστεριά μια χίμαιρα
μα βρήκα βράχο και γιαλό
στον κόσμο τον αμαρτωλό
κι έριξα τα κρίματα
σε σαράντα κύματα

Άμοιρο αδέρφι, σου ’φερα
της λευτεριάς τα νούφαρα
και με την πίκρα στην ματιά
μάζεψα τ’ άγια σου σκουτιά
κι έπλυνα τα αίματα
σε σαράντα ρέματα

Μαύρος ο ήλιος σήμερα
κι είναι βουβά τα σήμαντρα
μα εγώ στου πόνου την πλαγιά
προσκύνησα την Παναγιά
κι έκλαψα τα θύματα
σε σαράντα μνήματα

Πληροφορίες για τον δίσκο από το madblog.gr:

Η πτώση της δικτατορίας μετρά μόλις λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση (Δεκέμβριος 1974). Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου (με τον οποίο τον συνδέει ένα λαμπρό μουσικό παρελθόν) γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος.

[…]

Η ενορχήστρωση – που ανήκει φυσικά στον ίδιο τον συνθέτη – δίνει έμφαση κυρίως στο πιάνο και στο βιολοντσέλο και κατά δεύτερο λόγο στο σαντούρι, ενώ χρησιμοποιείται και λύρα στο «Εμείς που μείναμε» που κλείνει το δίσκο. Πρόκειται πραγματικά για δέκα «διαμάντια», ερμηνευμένα μοναδικά από δύο σπουδαίους τραγουδιστές. Η Βίκυ Μοσχολιού θυμίζει ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας όταν τραγουδά τα «Νυν και αεί», «Στον κάτω δρόμο» και «Μεγάλη Παρασκευή», ενώ ο Νίκος Δημητράτος ξεχωρίζει για τις στιβαρές ερμηνείες του στα «Δόκανα», «Ο μαύρος ήλιος» και «Ήρθε ο καιρός».

Γενικά, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά που ναι μεν μιλά κατά βάση για τα βάσανα και τις κακουχίες του ελληνικού λαού, αλλά συνάμα τονίζει και την αισιοδοξία για το μέλλον, επισημαίνοντας ότι η φυλή μας είναι αθάνατη και θα προχωρά μπροστά όσα κι αν πάθει. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συντελεστών, ενώ το θέμα του εξωφύλλου (ένα στεφάνι από λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο σπουδαίος Γιάννης Μόραλης.

[…]

Ήρθε ο καιρός (Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Ήρθε ο καιρός

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Νίκος Δημητράτος & χορωδία
Δίσκος: Νυν και αεί (1974)

Εσείς που βάλατε την έγνοια προσκεφάλι
κι είχατε στρώμα της ζωής την ερημιά
εσείς που χρόνια δεν σηκώσατε κεφάλι
και καλοσύνη δε σας άγγιξε καμιά

Ήρθε ο καιρός ήρθε ο καιρός
πάνω στου κόσμου την πληγή
ήρθε ο καιρός ήρθε ο καιρός
να ξαναχτίσετε τη γη

Εσείς, αδέρφια, που ποτέ δε βγάλατε άχνα
κι ούτε ξημέρωσε στην πόρτα σας γιορτή
εσείς που η πίκρα σας πλημμύριζε τα σπλάχνα
κι όλοι σάς βλέπανε σαν άγραφο χαρτί

Ήρθε ο καιρός ήρθε ο καιρός
πάνω στου κόσμου την πληγή
ήρθε ο καιρός ήρθε ο καιρός
να ξαναχτίσετε τη γη

Πληροφορίες για τον δίσκο από το madblog.gr:

Η πτώση της δικτατορίας μετρά μόλις λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση (Δεκέμβριος 1974). Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου (με τον οποίο τον συνδέει ένα λαμπρό μουσικό παρελθόν) γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος.

[…]

Η ενορχήστρωση – που ανήκει φυσικά στον ίδιο τον συνθέτη – δίνει έμφαση κυρίως στο πιάνο και στο βιολοντσέλο και κατά δεύτερο λόγο στο σαντούρι, ενώ χρησιμοποιείται και λύρα στο «Εμείς που μείναμε» που κλείνει το δίσκο. Πρόκειται πραγματικά για δέκα «διαμάντια», ερμηνευμένα μοναδικά από δύο σπουδαίους τραγουδιστές. Η Βίκυ Μοσχολιού θυμίζει ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας όταν τραγουδά τα «Νυν και αεί», «Στον κάτω δρόμο» και «Μεγάλη Παρασκευή», ενώ ο Νίκος Δημητράτος ξεχωρίζει για τις στιβαρές ερμηνείες του στα «Δόκανα», «Ο μαύρος ήλιος» και «Ήρθε ο καιρός».

Γενικά, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά που ναι μεν μιλά κατά βάση για τα βάσανα και τις κακουχίες του ελληνικού λαού, αλλά συνάμα τονίζει και την αισιοδοξία για το μέλλον, επισημαίνοντας ότι η φυλή μας είναι αθάνατη και θα προχωρά μπροστά όσα κι αν πάθει. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συντελεστών, ενώ το θέμα του εξωφύλλου (ένα στεφάνι από λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο σπουδαίος Γιάννης Μόραλης.

[…]

Μεγάλη Παρασκευή (Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Μεγάλη Παρασκευή

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού
Δίσκος: Νυν και αεί (1974)

Στο περιβολάκι / μπρος στην εκκλησιά
έμοιαζες πουλάκι / σ’ άγρια φυλλωσιά
δυόσμο κι αγιοκέρι / κράταγες στο χέρι
κι έλεγες «Ραβί / σώσε μας και πάλι!»
Κι ήτανε Μεγάλη / Παρασκευή

Νύχτες κι άλλες νύχτες / γύρισε η χρονιά
του πολέμου οι δείχτες / σήμαναν εννιά
κι είδαμε να βγαίνει / μ’ όψη κολασμένη
μέσα απ’ το κλουβί / το φριχτό τσακάλι
Ήτανε Μεγάλη / Παρασκευή

Τα παιδιά φευγάτα / έρμα τα χωριά
πάλευαν τα νιάτα / για τη λευτεριά
κι όταν ήρθα λίγο / να σε δω πριν φύγω
έκλαιγες βουβή με / σκυφτό κεφάλι
Ήτανε Μεγάλη / Παρασκευή

Πληροφορίες για τον δίσκο από το madblog.gr:

Η πτώση της δικτατορίας μετρά μόλις λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση (Δεκέμβριος 1974). Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου (με τον οποίο τον συνδέει ένα λαμπρό μουσικό παρελθόν) γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος.

[…]

Η ενορχήστρωση – που ανήκει φυσικά στον ίδιο τον συνθέτη – δίνει έμφαση κυρίως στο πιάνο και στο βιολοντσέλο και κατά δεύτερο λόγο στο σαντούρι, ενώ χρησιμοποιείται και λύρα στο «Εμείς που μείναμε» που κλείνει το δίσκο. Πρόκειται πραγματικά για δέκα «διαμάντια», ερμηνευμένα μοναδικά από δύο σπουδαίους τραγουδιστές. Η Βίκυ Μοσχολιού θυμίζει ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας όταν τραγουδά τα «Νυν και αεί», «Στον κάτω δρόμο» και «Μεγάλη Παρασκευή», ενώ ο Νίκος Δημητράτος ξεχωρίζει για τις στιβαρές ερμηνείες του στα «Δόκανα», «Ο μαύρος ήλιος» και «Ήρθε ο καιρός».

Γενικά, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά που ναι μεν μιλά κατά βάση για τα βάσανα και τις κακουχίες του ελληνικού λαού, αλλά συνάμα τονίζει και την αισιοδοξία για το μέλλον, επισημαίνοντας ότι η φυλή μας είναι αθάνατη και θα προχωρά μπροστά όσα κι αν πάθει. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συντελεστών, ενώ το θέμα του εξωφύλλου (ένα στεφάνι από λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο σπουδαίος Γιάννης Μόραλης.

[…]

Τα δόκανα (Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Τα δόκανα

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Νίκος Δημητράτος
Δίσκος: Νυν και αεί (1974)

Μάνα, τις πρώτες μου φασκιές
τις έπλεξες μ’ αλιφασκιές
και ταπεινά τις κέντησες
μα χώμα χώμα και σπυρί
φέξαν καλύτεροι καιροί
και σαν αφέντη μ’ έντυσες

Ώσπου μια δίσεκτη βραδιά
κάτι παράξενα παιδιά
φωνάξανε «βοήθεια»
και τοίχο τοίχο και γωνιά
βγήκα στην άλλη γειτονιά
να μάθω την αλήθεια

Μάνα, στα χρόνια τα παλιά
ήμουν αγρίμι σε φωλιά
κι ό,τι κι αν μου ’πες το ’κανα
χωρίς ποτέ να φανταστώ
πως κάποια μέρα θα πιαστώ
στου φονικού τα δόκανα

Τώρα στην άλλη γειτονιά
γίναν τα στόματα χωνιά
κι ουρλιάζουνε «βοήθεια»
μα εγώ σηκώνοντας σταυρό
ήρθα κοντά σου για να βρω
του κόσμου την αλήθεια

Πληροφορίες για τον δίσκο από το madblog.gr:

Η πτώση της δικτατορίας μετρά μόλις λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση (Δεκέμβριος 1974). Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου (με τον οποίο τον συνδέει ένα λαμπρό μουσικό παρελθόν) γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος.

[…]

Η ενορχήστρωση – που ανήκει φυσικά στον ίδιο τον συνθέτη – δίνει έμφαση κυρίως στο πιάνο και στο βιολοντσέλο και κατά δεύτερο λόγο στο σαντούρι, ενώ χρησιμοποιείται και λύρα στο «Εμείς που μείναμε» που κλείνει το δίσκο. Πρόκειται πραγματικά για δέκα «διαμάντια», ερμηνευμένα μοναδικά από δύο σπουδαίους τραγουδιστές. Η Βίκυ Μοσχολιού θυμίζει ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας όταν τραγουδά τα «Νυν και αεί», «Στον κάτω δρόμο» και «Μεγάλη Παρασκευή», ενώ ο Νίκος Δημητράτος ξεχωρίζει για τις στιβαρές ερμηνείες του στα «Δόκανα», «Ο μαύρος ήλιος» και «Ήρθε ο καιρός».

Γενικά, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά που ναι μεν μιλά κατά βάση για τα βάσανα και τις κακουχίες του ελληνικού λαού, αλλά συνάμα τονίζει και την αισιοδοξία για το μέλλον, επισημαίνοντας ότι η φυλή μας είναι αθάνατη και θα προχωρά μπροστά όσα κι αν πάθει. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συντελεστών, ενώ το θέμα του εξωφύλλου (ένα στεφάνι από λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο σπουδαίος Γιάννης Μόραλης.

[…]

Στον κάτω δρόμο (Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Στον κάτω δρόμο

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού
Δίσκος: Νυν και αεί (1974)

Στον κάτω δρόμο
τώρα που νυχτώνει
το χελιδόνι
διπλώνει τα φτερά
Στον κάτω δρόμο
βγήκαν οι γειτόνοι
σ’ ένα μπαλκόνι
να δουν τη συμφορά

Φέραν το Ρήγα τον Αϊτό το Διγενή
κι ήταν η όψη του χλωμή σαν το πανί

Στον κάτω δρόμο
τώρα που βραδιάζει
πέφτει τ’ αγιάζι
στου κήπου τα κλαδιά
Στον κάτω δρόμο
πίσω απ’ το περβάζι
κάποιος ουρλιάζει
και σκίζεται η καρδιά

Φέραν τον Άδωνι το Λίνο το Χριστό
κι ήταν ακόμα το κορμάκι του ζεστό

Πληροφορίες για τον δίσκο από το madblog.gr:

Η πτώση της δικτατορίας μετρά μόλις λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση (Δεκέμβριος 1974). Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου (με τον οποίο τον συνδέει ένα λαμπρό μουσικό παρελθόν) γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος.

[…]

Η ενορχήστρωση – που ανήκει φυσικά στον ίδιο τον συνθέτη – δίνει έμφαση κυρίως στο πιάνο και στο βιολοντσέλο και κατά δεύτερο λόγο στο σαντούρι, ενώ χρησιμοποιείται και λύρα στο «Εμείς που μείναμε» που κλείνει το δίσκο. Πρόκειται πραγματικά για δέκα «διαμάντια», ερμηνευμένα μοναδικά από δύο σπουδαίους τραγουδιστές. Η Βίκυ Μοσχολιού θυμίζει ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας όταν τραγουδά τα «Νυν και αεί», «Στον κάτω δρόμο» και «Μεγάλη Παρασκευή», ενώ ο Νίκος Δημητράτος ξεχωρίζει για τις στιβαρές ερμηνείες του στα «Δόκανα», «Ο μαύρος ήλιος» και «Ήρθε ο καιρός».

Γενικά, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά που ναι μεν μιλά κατά βάση για τα βάσανα και τις κακουχίες του ελληνικού λαού, αλλά συνάμα τονίζει και την αισιοδοξία για το μέλλον, επισημαίνοντας ότι η φυλή μας είναι αθάνατη και θα προχωρά μπροστά όσα κι αν πάθει. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συντελεστών, ενώ το θέμα του εξωφύλλου (ένα στεφάνι από λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο σπουδαίος Γιάννης Μόραλης.

[…]

Νυν και αεί (Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος)

Σταύρος Ξαρχάκος & Νίκος Γκάτσος, Νυν και αεί

Ενορχήστρωση & διεύθυνση ορχήστρας: Σταύρος Ξαρχάκος
Τραγούδι: Βίκη Μοσχολιού
Δίσκος: Νυν και αεί (1974)

Πρωτομαγιά
με το σουγιά
χαράξαν το φεγγίτη
και μια βραδιά
σαν τα θεριά
σε πήραν απ’ το σπίτι

Κι ένα πρωί σε μια γωνιά στην Κοκκινιά
είδα το μπόγια να περνά και το φονιά
γύρευα χρόνια μες στον κόσμο να τον βρω
μα περπατούσε με το Χάρο στο πλευρό

Νυν και αεί
μες στη ζωή
σε είχα αραξοβόλι
μα μιαν αυγή
στη μαύρη γη
σε σώριασε το βόλι

Κι ένα πρωί σε μια γωνιά στην Κοκκινιά
είδα το μπόγια το ληστή και το φονιά
του ’χανε δέσει στο λαιμό του μια τριχιά
και του πατάγαν το κεφάλι σαν οχιά

Πληροφορίες για τον δίσκο από το madblog.gr:

Η πτώση της δικτατορίας μετρά μόλις λίγους μήνες την εποχή που εκδίδεται η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Σταύρου Ξαρχάκου μετά τη μεταπολίτευση (Δεκέμβριος 1974). Πάνω σε στίχους του Νίκου Γκάτσου (με τον οποίο τον συνδέει ένα λαμπρό μουσικό παρελθόν) γράφει δέκα τραγούδια, έξι εκ των οποίων ερμηνεύει η Βίκυ Μοσχολιού και τέσσερα ο Νίκος Δημητράτος.

[…]

Η ενορχήστρωση – που ανήκει φυσικά στον ίδιο τον συνθέτη – δίνει έμφαση κυρίως στο πιάνο και στο βιολοντσέλο και κατά δεύτερο λόγο στο σαντούρι, ενώ χρησιμοποιείται και λύρα στο «Εμείς που μείναμε» που κλείνει το δίσκο. Πρόκειται πραγματικά για δέκα «διαμάντια», ερμηνευμένα μοναδικά από δύο σπουδαίους τραγουδιστές. Η Βίκυ Μοσχολιού θυμίζει ηρωίδα αρχαίας τραγωδίας όταν τραγουδά τα «Νυν και αεί», «Στον κάτω δρόμο» και «Μεγάλη Παρασκευή», ενώ ο Νίκος Δημητράτος ξεχωρίζει για τις στιβαρές ερμηνείες του στα «Δόκανα», «Ο μαύρος ήλιος» και «Ήρθε ο καιρός».

Γενικά, πρόκειται για μιαν εξαιρετική δουλειά που ναι μεν μιλά κατά βάση για τα βάσανα και τις κακουχίες του ελληνικού λαού, αλλά συνάμα τονίζει και την αισιοδοξία για το μέλλον, επισημαίνοντας ότι η φυλή μας είναι αθάνατη και θα προχωρά μπροστά όσα κι αν πάθει. Στο εσώφυλλο του δίσκου υπάρχουν οι στίχοι των τραγουδιών και φωτογραφίες των συντελεστών, ενώ το θέμα του εξωφύλλου (ένα στεφάνι από λουλούδια) έχει ζωγραφίσει ο σπουδαίος Γιάννης Μόραλης.

[…]