Νάταν και νάρθει ένας καιρός (Αντώνης Ρεπάνης & Μιχάλης Γαβριηλίδης)

Αντώνης Ρεπάνης & Μιχάλης Γαβριηλίδης, Νάταν και νάρθει ένας καιρός

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Όσο κι ο πόνος να ’ν’ σκληρός
γίνεται βάλσαμο ο καιρός
και τις πληγές τις κλείνει
Για μένα η θύμηση θηλιά
κι όλο με σέρνει στα παλιά
που ο καιρός δεν σβήνει

Νάταν και νάρθει ένας καιρός
και τα παλιά να σβήσω
και μάτια που τα λάτρεψα
να μην ξαναντικρίσω

Όσο κι αν πάλεψα καιρό
να την ξεχάσω δεν μπορώ
κι η πίκρα μου δε σβήνει
Για μένα η θύμηση γυαλί
κι όλο μου ξύνει μια πληγή
που ο καιρός δεν κλείνει

Νάταν και νάρθει ένας καιρός
και τα παλιά να σβήσω
και μάτια που τα λάτρεψα
να μην ξαναντικρίσω

Advertisements

Μη μου θυμίζετε (Στράτος Διονυσίου)

Στράτος Διονυσίου, Μη μου θυμίζετε

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου & Πόλυ Πάνου
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Μη μου θυμίζετε αγάπες ξεχασμένες
μη μου θυμίζετε χαρές που φύγανε
έχουν για μένανε τα πάντα τελειώσει
έχουν για μένανε τα πάντα ξεχαστεί

Μη μου θυμίζετε στιγμές ευτυχισμένες
μη μου θυμίζετε μια όμορφη ζωή
τώρα μι’ ανάμνηση για μένα έχει μείνει
που δεν μπορεί απ’ το μυαλό μου να σβηστεί

Μη μου θυμίζετε ξανά το παρελθόν μου
θέλω να ζήσω μία ξένοιαστη ζωή
μη μου θυμίζετε ξανά τον άνθρωπό μου
μη μου γυρνάτε το μαχαίρι στην πληγή

Γιώργος Χατζηνάσιος & Θάνος Σοφός, Ο κουμπαράς

Γιώργος Χατζηνάσιος & Θάνος Σοφός, Ο κουμπαράς

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου [πρώτη εκτέλεση από τον ίδιο στον δίσκο 4.5.3 (1972) του Γιώργου Χατζηνάσιου]
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Εγώ κι εσύ κάποια φορά
ρίχναμε σ’ ένα κουμπαρά
τις ωραιότερες στιγμές που ’χαμε ζήσει
ρίχναμε όλες τις χαρές
χωρίς να ξέρουμε ποτές
πως θά ’ρθει η μοίρα η σκληρή να μας χωρίσει

Φέρ’ τονε τον κουμπαρά μας
φέρ’ τον να τον σπάσουμε
τις χαρές που γίναν πίκρες
έλα να μοιράσουμε

Τι λίγο κράτησε η χαρά
που ρίχναμε στον κουμπαρά
όλη ξοδεύτηκε και τίποτα δεν μένει
πάν’ οι ελπίδες οι κρυφές
πάνε, σκορπίσανε κι αυτές
και τώρα πια ο χωρισμός μάς απομένει

Φέρ’ τονε τον κουμπαρά μας
φέρ’ τον να τον σπάσουμε
τις χαρές που γίναν πίκρες
έλα να μοιράσουμε

Γιώργος Χατζηνάσιος & Τάσος Οικονόμου, Αφιλότιμη

Γιώργος Χατζηνάσιος & Τάσος Οικονόμου, Αφιλότιμη

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου [πρώτη εκτέλεση από τον ίδιο στον δίσκο 4.5.3 (1972) του Γιώργου Χατζηνάσιου]
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Ήμουνα μοναχοπαίδι
ήμουνα μοναχογιός
κι έχω γίνει ψυχοπαίδι
κι έχω γίνει παραγιός
στη δική σου την καρδιά, αφιλότιμη
πόσο λάθος με μετράς, αφιλότιμη

Ήμουνα ο νοικοκύρης
ήμουνα ο σεβνταλής
κι έχω γίνει μουσαφίρης
κι έχω γίνει κουρελής
στη δική σου την καρδιά, αφιλότιμη
πόσο λάθος με μετράς, αφιλότιμη

Άκης Πάνου, Ήταν ψεύτικα

Άκης Πάνου, Ήταν ψεύτικα

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου [πρώτη εκτέλεση από τον ίδιο σε δίσκο 45 στροφών το 1972]
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Ήταν ψεύτικα
τα γλυκόλογά της όλα
ήταν ψεύτικα
βρήκα την καταστροφή μου
κι ερωτεύτηκα
όλα ψεύτικα

Ήταν κάλπικα
τα φιλιά που μου πουλούσε
ήταν κάλπικα
κι όταν είδα την αλήθεια
πόσο ντράπηκα
όλα κάλπικα

Ήταν θάνατος
το πιοτό που με κερνούσε
ήταν θάνατος
και δεν είμαι από πέτρα
ούτε αθάνατος
ήταν θάνατος

Να είχα το κουράγιο (Άκης Πάνου & Αντώνης Μπακιρτζής)

Άκης Πάνου & Αντώνης Μπακιρτζής, Να είχα το κουράγιο

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου [πρώτη εκτέλεση από τον ίδιο σε δίσκο 45 στροφών το 1971]
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Είχα τα μάτια μου κλειστά κι έδωσα βάση
έκανα στάση στη δική σου γειτονιά
με αγωνίες και καημούς έχω χορτάσει
είχα τα μάτια μου κλειστά κι έδωσα βάση

Να είχα το κουράγιο
την αγκαλιά σου να την απαρνιόμουνα
να είχα το κουράγιο
στη γειτονιά σου να μην ξαναρχόμουνα

Είχα λουλούδια στην καρδιά κι εσύ μια πέτρα
κάτσε και μέτρα πόσο μου ’κανες κακό
τι μου ’χεις δώσει και τι πήρες κάτσε μέτρα
είχα λουλούδια στη καρδιά κι εσύ μια πέτρα

Να είχα το κουράγιο
την αγκαλιά σου να την απαρνιόμουνα
να είχα το κουράγιο
στη γειτονιά σου να μην ξαναρχόμουνα

Καρδιά μου αλήτισσα (Αντώνης Ρεπάνης & Μιχάλης Γαβριηλίδης)

Αντώνης Ρεπάνης & Μιχάλης Γαβριηλίδης, Καρδιά μου αλήτισσα

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Τα φυλλοκάρδια σου φτερά
φτερά τα κάνεις και πετάς, καρδιά μου
το πόσο πόνεσες ξεχνάς
καινούρια αγάπη μού ζητάς
μυαλό δεν έβαλες, καρδιά μου

Καρδιά μου αλήτισσα
τόσο με δύναμη χτυπάς
μου σπας τα στήθια και πετάς
και ψάχνεις, ψάχνεις κι αγαπάς
κι όταν στα σπλάχνα μου γυρνάς
πονάς πονάς πονάς

Γνώρισες τόση απονιά
και πριν να βρεις τη λησμονιά, καρδιά μου
ζητάς ξανά να ερωτευτείς
ζητάς ξανά να πληγωθείς
μυαλό δεν έβαλες, καρδιά μου

Καρδιά μου αλήτισσα
τόσο με δύναμη χτυπάς
μου σπας τα στήθια και πετάς
και ψάχνεις, ψάχνεις κι αγαπάς
κι όταν στα σπλάχνα μου γυρνάς
πονάς πονάς πονάς

Γιώργος Χατζηνάσιος & Θάνος Σοφός, Ο τρίτος άνθρωπος

Γιώργος Χατζηνάσιος & Θάνος Σοφός, Ο τρίτος άνθρωπος

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου [πρώτη εκτέλεση από τον ίδιο στον δίσκο 4.5.3 (1972) του Γιώργου Χατζηνάσιου]
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Τα φιλιά σου όσο πάνε αραιώνουν
και τα χάδια σου σιγά-σιγά κρυώνουν
Μα σ’ το λέω καθαρά, κάτσε φρόνιμα, κυρά
γιατί θα γίνω απάνθρωπος
αν μάθω πως ξεφύτρωσε στη μέση
τρίτος άνθρωπος

Έχω νιώσει την παρέα μου βαριέσαι
σ’ αγκαλιάζω, σε φιλώ και χασμουριέσαι
Μα σ’ το λέω καθαρά, κάτσε φρόνιμα, κυρά
γιατί θα γίνω απάνθρωπος
αν μάθω πως ξεφύτρωσε στη μέση
τρίτος άνθρωπος

Τελευταίως όλο και μου τα μπερδεύεις
κάτι, φαίνεται, κρυφό μού μαγειρεύεις
Μα σ’ το λέω καθαρά, κάτσε φρόνιμα, κυρά
γιατί θα γίνω απάνθρωπος
αν μάθω πως ξεφύτρωσε στη μέση
τρίτος άνθρωπος

Άκης Πάνου, Στο σταθμό του Μονάχου

Άκης Πάνου, Στο σταθμό του Μονάχου

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος
Κιθάρα: Μάριος Κώστογλου
Τραγούδι: Στράτος Διονυσίου & Βούλα Γκίκα [πρώτη εκτέλεση από τους ίδιους σε δίσκο 45 στροφών το 1972]
Δίσκος: Στράτος Διονυσίου / 4 (1972)

Στο σταθμό του Μονάχου
με πέταξε, άχου
η μαύρη η μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Όπου να ’ναι σουρουπώνει
το «Ακρόπολις» θα φτάσει
να ’ταν και να κατεβάσει
έναν φίλο ή γνωστό

Στο σταθμό του Μονάχου
με πέταξε, άχου
η μαύρη η μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Κάθε άνθρωπος και γλώσσα
ποιόνε ξέρω, ποιος με ξέρει
αφιλόξενα τα μέρη
παγωμένες οι καρδιές

Στο σταθμό του Μονάχου
με πέταξε, άχου
η μαύρη η μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Στο σταθμό του Μονάχου
με ξέχασε, άχου
η μαύρη η μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου

Δίπλα μου λαγοκοιμάται
ένας χίπι πεινασμένος
ένας νέγρος μεθυσμένος
τα ναυάγια σωρό

Στο σταθμό του Μονάχου
με ξέχασε, άχου
η μαύρη η μοίρα μου
μάνα κακομοίρα μου