Στράτα τη στράτα (Μίκης Θεοδωράκης & Νίκος Γκάτσος)

Μίκης Θεοδωράκης & Νίκος Γκάτσος, Στράτα τη στράτα

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Μιχάλης Ιωαννίδης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Σ’ αυτό το δρόμο
που διάλεξες να πας
κοίτα να προφτάσεις τον καιρό
που ’ναι σαν το κύμα τ’ αλμυρό

Στράτα τη στράτα
σου το ’χω πει
φεύγουν τα νιάτα
σαν αστραπή

Σ’ αυτό το δρόμο
που διάλεξες να πας
πέρασα κι εγώ κάποια βραδιά
για του φεγγαριού την αμμουδιά

Στράτα τη στράτα
σου το ’χω πει
φεύγουν τα νιάτα
σαν αστραπή

Είναι μακρύς ο δρόμος σου (Μίκης Θεοδωράκης & Πάνος Κοκκινόπουλος)

Μίκης Θεοδωράκης & Πάνος Κοκκινόπουλος, Είναι μακρύς ο δρόμος σου

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Σκίσε γλυκά τον έλατο
και πάρ’ του το ρετσίνι
κι ο πόνος σου με τον καιρό
γλυκό κρασί να γίνει
αχ να γίνει

Είναι μακρύς ο δρόμος σου
κι η υπομονή σου λίγη
χτυπώ δειλά την πόρτα σου
κι αγέρας την ανοίγει

Κι αν είν’ το τζάκι σου σβηστό
κι αρνιέμαι να τ’ ανάψω
μούγινε χάρη απ’ το θεό
να μην μπορώ να κλάψω
αχ να κλάψω

Είναι μακρύς ο δρόμος σου
κι η υπομονή σου λίγη
χτυπώ δειλά την πόρτα σου
κι αγέρας την ανοίγει

Βραδιάζει (Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου)

Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου, Βραδιάζει

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Ξημέρωμα σε γύρεψα
το δειλινό σε βρήκα
με την καρδιά σου μίλησα
στη μαύρη μοίρα μπήκα

Βοριάς χτυπά την πόρτα μου
και στην ψυχή μου αγιάζι
και στα πικρά τα μάτια μου
στιγμή στιγμή βραδιάζει

Τα μάτια σου εγύρεψα
στο φως να περπατήσω
να γίνω όνειρο γλυκό
καημούς παλιούς ν’ αφήσω

Βοριάς χτυπά την πόρτα μου
και στην ψυχή μου αγιάζι
και στα πικρά τα μάτια μου
στιγμή στιγμή βραδιάζει

Γωνιά γωνιά (Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου)

Μίκης Θεοδωράκης & Δημήτρης Χριστοδούλου, Γωνιά γωνιά

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Γωνιά γωνιά σε καρτερώ
γωνιά γωνιά σε ψάχνω
ψάχνω να βρω τα μάτια σου
κι απ’ τον καημό τα χάνω

Αλλού απλώνεται δροσιά
κι αλλού χιονιάς σφυρίζει
και τ’ όνειρο που χάνεται
πάει και δεν γυρίζει

Γωνιά γωνιά σε ζήτησα
γωνιά γωνιά σε βρήκα
σου φίλησα τα μάτια σου
και στους καημούς σου μπήκα

Αλλού απλώνεται δροσιά
κι αλλού χιονιάς σφυρίζει
και τ’ όνειρο που χάνεται
πάει και δεν γυρίζει

Η μπαλάντα του Αντρίκου (Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης)

Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης, Η μπαλάντα του Αντρίκου

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Μαρία Φαραντούρη & Αντώνης Κλειδωνιάρης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Είχε την τέντα ξομπλιαστή
η βάρκα του καμπούρη Αντρέα
γειρμένος πλάι στην κουπαστή
ονείρατα έβλεπεν ωραία.

Η Κατερίνα κι η Ζωή,
το Αντιγονάκι, η Ζηνοβία
ω! τι χαρούμενη ζωή!
Χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία.

Τα μεσημέρια τα ζεστά
τη βάρκα παίρνανε τ’ Αντρέα
για να τις πάει στ’ ανοιχτά
όλες μαζί τρελή παρέα.

Η Κατερίνα κι η Ζωή,
το Αντιγονάκι, η Ζηνοβία
ω! τι χαρούμενη ζωή!
Χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία.

Ήρθ’ ο χειμώνας ο κακός
και σκόρπισε η τρελή παρέα
κι εσένα βήχας μυστικός
σ’ έριξε χάμω, μπαρμπ’-Αντρέα.

Η Κατερίνα κι η Ζωή,
το Αντιγονάκι, η Ζηνοβία
ω! τι χαρούμενη ζωή!
Χτυπάς, φτωχή καρδιά, με βία.

Οι μοιραίοι (Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης)

Κώστας Βάρναλης & Μίκης Θεοδωράκης, Οι μοιραίοι

Μπουζούκι: Κώστας Παπαδόπουλος & Λάκης Καρνέζης
Ανάγνωση ποιήματος: Μάνος Κατράκης
Τραγούδι: Γρηγόρης Μπιθικώτσης & Αντώνης Κλειδωνιάρης
Δίσκος: Πολιτεία Β’ (1964)

Mες στην υπόγεια την ταβέρνα,
μες σε καπνούς και σε βρισιές
απάνου εστρίγγλιζε η λατέρνα
όλ’ η παρέα πίναμε εψές,
εψές, σαν όλα τα βραδάκια,
να πάνε κάτου τα φαρμάκια.

Σφιγγόταν ένας πλάι στον άλλο
και κάπου εφτυούσε καταγής.
ω! πόσο βάσανο μεγάλο
το βάσανο είναι της ζωής!
Όσο κι ο νους αν τυραννιέται,
άσπρην ημέρα δε θυμιέται.

Ήλιε και θάλασσα γαλάζα
και βάθος του άσωτου ουρανού!
ω! της αβγής κροκάτη γάζα,
γαρούφαλλα του δειλινού,
λάμπετε-σβήνετε μακριά μας,
χωρίς να μπείτε στην καρδιά μας!

(Tου ενού ο πατέρας χρόνια δέκα
παράλυτος – ίδιο στοιχειό
τ’ άλλου κοντόμερη η γυναίκα
στο σπίτι λιώνει από χτικιό,
στο Παλαμήδι ο γιος του Mάζη
κ’ η κόρη του γιαβή στο Γκάζι.

― Φταίει το ζαβό το ριζικό μας!
― Φταίει ο Θεός που μας μισεί!
― Φταίει το κεφάλι το κακό μας!
― Φταίει πρώτ’ απ’ όλα το κρασί!
Ποιος φταίει; Ποιος φταίει;… Κανένα στόμα
δεν τόβρε και δεν τόπε ακόμα.

Έτσι στην σκοτεινή ταβέρνα
πίνουμε πάντα μας σκυφτοί,
σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα
όπου μας εύρει, μας πατεί:
δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα!
προσμένουμε, ίσως, κάποιο θάμα!)