Γιώργος Πολυχρονιάδης & Κώστας Πεΐδης, Μάγισσα

Μάγισσα

Σύνθεση: Γιώργος Πολυχρονιάδης
Στίχοι: Κώστας Πεΐδης
Ενορχήστρωση: Κώστας Κλάββας
Τραγούδι: Γιώργος Πολυχρονιάδης
Δίσκος: Γιώργος Πολυχρονιάδης (1975)

Δες το βιβλίο της ζωής μου
πόσες φορές έφταιξα, πες μου
αν γύρισα στον κόσμο τον τρελό
πες μου στο φως των καντηλιών

Πες μου, μάγισσα, το χθες μου
πόσες αδίκησα ψυχές
αν μπορέσω ν’ αγαπήσω
πες μου, μάγισσα, το χθες

Πέντε μοίρες μού ’γνεσαν υφάδι
πέντε μέρες όμορφες να ζω
και τις δέκα μέσα στο σκοτάδι
μόνος μου τον κόσμο να μισώ

Άφησα τώρα στον καθρέφτη
πίσω μια γέρικη μορφή
κι άκουσα την καρδιά να πέφτει
μα δεν μου καίγεται καρφί

Πες μου, μάγισσα, το χθες μου
πόσες αδίκησα ψυχές
αν μπορέσω ν’ αγαπήσω
πες μου, μάγισσα, το χθες

Πέντε μοίρες μού ’γνεσαν υφάδι
πέντε μέρες όμορφες να ζω
και τις δέκα μέσα στο σκοτάδι
μόνος μου τον κόσμο να μισώ

Πέντε μοίρες μού ’γνεσαν υφάδι
πέντε μέρες όμορφες να ζω
και τις δέκα μέσα στο σκοτάδι
μάθαινα τον κόσμο να μισώ

Advertisements

Σαρλ Αζναβούρ & Γιάννης Μαρίνος, Χωρίς ομπρέλα (με τον Γιώργο Πολυχρονιάδη)

Χωρίς ομπρέλα

Σύνθεση και στίχοι του πρωτότυπου γαλλικού τραγουδιού: Charles Aznavour (Comme ils disent, 1972)
Διασκευή & ενορχήστρωση του ελληνικού τραγουδιού: Γιώργος Πολυχρονιάδης (2016)
Στίχοι του ελληνικού τραγουδιού: Γιάννης Μαρίνος
Τραγούδι: Γιώργος Πολυχρονιάδης
Σκηνοθεσία & δημιουργία βίντεο: Νίκος Αντωνίου

Γυρεύω χρόνια να με βρω
στο καθωσπρέπει το σωστό στις θεωρίες
μα όσο σκαλίζω το μυαλό
βλέπω πως γίνανε βουνό οι αμαρτίες
Είναι που φταίει η τακτική
να σεργιανάω την ψυχή χωρίς ομπρέλα
δε θέλω να συμβιβαστώ
ούτε και να αντισταθώ σε κάθε τρέλα

Μέσα στα μπαρ και στα στενά
καμάκι κάνει η μοναξιά, πώς να ξεφύγω
και παραδίνομαι ξανά
γιατί έχω αλήτισσα καρδιά, τι κι αν το κρύβω
Είναι δικιά μου επιλογή
να σεργιανάω την ψυχή χωρίς ομπρέλα
βρέχει δεν βρέχει, οι πειρασμοί στήνουνε μπλόκο στη στροφή
και μια αόρατη φωνή μού λέει «Έλα»

Σε ταραγμένες εποχές
και μέσα σε ανατροπές, μόνο με βρίσκω
κοντράρω ότι μ’ απειλεί
γουστάρω να με προκαλεί ό,τι έχει ρίσκο
Δεν είναι πρόβα η ζωή
παράσταση μοναδική, γράφει η ταμπέλα
αλλά σωστή η τακτική
που σεργιανάω την ψυχή χωρίς ομπρέλα

Σε μια ψευδαίσθηση τρελή
είδα στο κόκκινο χαλί πως περπατούσα
ένιωσα σταρ για μια στιγμή
όμως με πούλησες κι εσύ που αγαπούσα
Όχι, δεν φταίει η τακτική
που σεργιανάω την ψυχή χωρίς ομπρέλα
όταν ζητάει το κορμί, όλα τα όχι και τα μη
μοιάζουν με κόκκινα φανάρια στα μπουρδέλα

Μα, όταν βραδιάζει, ανησυχώ
μικραίνω, γίνομαι μωρό, θέλω αγάπη
κι εσύ που είσαι όπως εγώ
μ’ αφήνεις έτσι να εκτεθώ, δεν κάνεις κάτι
Εδώ ίσως φταίει η τακτική
που σεργιανάω την ψυχή χωρίς ομπρέλα
αφού για κάθε επιλογή
χρεώνομαι μια ενοχή και μια ταμπέλα

Μα κάτι βράδια ειδικά
τα χέρια γίνονται φτερά κι εγώ πετάω
κανόνες σπάω και ταμπού
κι εκεί στην άκρη του γκρεμού καλά περνάω
Ακροβατώ στην ηδονή
χωρίς καμία ενοχή χωρίς ομπρέλες
και βρίσκω άρρωστο πολύ να υπάρχουν άνθρωποι στη γη
που έχουνε ζήσει μια ζωή χωρίς ταμπέλες

Οι φίλοι μου από τα παλιά τα χρόνια, ο Γιώργος Πολυχρονιάδης κι ο Γιάννης Μαρίνος… τους είχα χάσει αρκετό καιρό και να που τους ξαναβρίσκω φέτος μ’ αυτό το θαυμάσιο τραγούδι σε μια δική τους παραγωγή για το Ίντερνετ, έξω από δισκογραφικές εταιρείες, ατζέντηδες και λοιπούς μεσάζοντες. Οι εποχές αλλάξανε, αλλά όχι και η ποιότητα που αποπνέει η κάθε συνεργασία τους εδώ και δεκαετίες. Τους ευχαριστούμε, και τους δύο, γι’ αυτό το ξεχωριστό τραγούδι του σπουδαίου Ευρωπαίου ερμηνευτή και τραγουδοποιού Charles Aznavour που μας θύμισαν συνδημιουργώντας το αντίστοιχο ελληνικό που (κατά την ταπεινή μου άποψη) ουδόλως υστερεί έναντι του πρωτότυπου.

Υ.Γ.: Οφείλω να ευχαριστήσω χωριστά τον Γιώργο Πολυχρονιάδη και για τις πληροφορίες που μου έδωσε όσον αφορά το γαλλικό τραγούδι.