Μαρία Ψωμά, Τρόπος ζωής

Τρόπος ζωής

Πλέον παρατήσαμε τις λέξεις,
σιωπηλοί στεκόμαστε
στη σκιά,
με το βλέμμα φωτιά.
Αθόρυβα συσπειρωνόμαστε,
ανταλλάσσουμε φλόγες,
παρατασσόμαστε…
Ανυπακοή το σύνθημα
όχι του λέγειν
μα του ζην.

Από τη συλλογή Δεύτερο ζευγάρι φτερά (2011) της Μαρίας Ψωμά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Ψωμά

Advertisements

Μαρία Ψωμά, Ονειρεύομαι

Ονειρεύομαι

Ονειρεύομαι
για το όνειρο,
την ελευθερία,
το πέταγμα στο απέραντο,
το τρύγημα στους δρόμους της ουτοπίας,
όπου η ψυχή ανάλαφρη
αίρει το σώμα
το στήνει στον ορίζοντα
ν’ απορροφά ασκεπές
τα στοιχειά…
Ονειρεύομαι
για το όνειρο
η έκβασή του
δεν είναι ο στόχος.

Από τη συλλογή Δεύτερο ζευγάρι φτερά (2011) της Μαρίας Ψωμά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Ψωμά

Μαρία Ψωμά, Ο ποιητής

Ο ποιητής

Σκιά,
ελλοχεύω στις σιωπές,
συλλέγω πνιχτά επιφωνήματα,
σταγόνες που δεν τόλμησαν
να τρέξουνε στις κοίτες,
ρίγη της ουτοπίας.
Στις μύτες μαύρων μολυβιών
αιμορραγώ,
παλεύω
να δαμάσω λέξεις,
να μετατρέψω την ενέργεια
από τ’ αγριεμένο σκοτάδι
σε επικοινωνία.
Τι κι αν δε δείτε ποτέ
το πρόσωπό μου;
αν δε μου σφίξετε το χέρι;
μαζί
θα έχουμε σκεφτεί επιτέλους
φωναχτά!

Από τη συλλογή Δεύτερο ζευγάρι φτερά (2011) της Μαρίας Ψωμά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Ψωμά

Μαρία Ψωμά, Κόλαση

Κόλαση

Όσο σε διαγράφω
δεν αθωώνομαι,
διαβρώνομαι,
φίδια
φωλιάζω στις ρωγμές.

Από τη συλλογή Δεύτερο ζευγάρι φτερά (2011) της Μαρίας Ψωμά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Ψωμά

Μαρία Ψωμά, Κοινός νους

Κοινός νους

Σάρκα με σάρκα
προσεγγίζομαι,
χώμα με νερό
σε ζεστό πηλό
ενεργοποιώ,
πλάθω,
πλάθομαι.
Έτσι χωράω
φωνή φωνηέντων
σε ξεκάθαρα σύμφωνα
φοράω,
φωνάζω,
κοινωνώ,
λέγομαι.

Από τη συλλογή Δεύτερο ζευγάρι φτερά (2011) της Μαρίας Ψωμά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Ψωμά

Μαρία Ψωμά, Ζην

Ζην

Καταβάλλω, σε τακτά χρονικά διαστήματα
το αντίτιμο της παρουσίας μου.
Αν περιπέσω για λίγο
στο αμάρτημα της αδιαφορίας
και ξεχαστώ,
σπεύδει πάραυτα το ανάγκασον
να μου χτυπήσει τον ώμο
να κουνήσει το δάχτυλο,
απαιτώντας
τόσο το ευ, όσο και το κακώς
να εξοφληθούν.

Από τη συλλογή Δεύτερο ζευγάρι φτερά (2011) της Μαρίας Ψωμά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Ψωμά

Μαρία Ψωμά, Δεύτερο ζευγάρι φτερά

Δεύτερο ζευγάρι φτερά

Ξαφνικά, δε φωνάζουμε
δε συνωστιζόμαστε
συρρικνωνόμαστε εντός.
Απογυμνωμένοι απ’ τα λάβαρα,
κυρτοί, από φορτίο βαρύ
υποδυόμαστε αδιαφορία
βουβά ελπίζοντας
σ’ ένα δεύτερο ζευγάρι φτερά.
Αναμένουμε
πυκνώνοντας αθόρυβα το κενό.
Ποτέ η σιωπή
δε φώναζε τόση απελπισία.

Από τη συλλογή Δεύτερο ζευγάρι φτερά (2011) της Μαρίας Ψωμά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Ψωμά

Μαρία Ψωμά, Απώλεια

Απώλεια

Δεν είναι που έφυγες
είναι που σ’ ακολούθησαν
όλα τα άλφα
από το «σ’ αγαπάω»
και το ωμέγα
από την αθωότητα
μέχρι το ωραίο.
Απόμειναν στεγνά
το γάμα με το πι
μ’ ένα μετέωρο σίγμα
να ζητιανεύουν έκφραση
σ’ αφιλόξενες λέξεις.
Στην παγωνιά.

Από τη συλλογή Δεύτερο ζευγάρι φτερά (2011) της Μαρίας Ψωμά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Ψωμά

Μαρία Ψωμά, Ανυπακοή

Ανυπακοή

Πιο κοντά,
πιο ζεστά,
χέρι με χέρι
σφιχτά,
σκέψη στη σκέψη
φωτιά,
εμείς οι πολλοί
πια μαζί,
ν’ ανοίγουμε δρόμους
στο πώς,
σκοτάδια να σβήνουμε
με φως,
ονόματα να γενούμε
από λαός,
να εκδικηθούμε
με ευτυχία.

Από τη συλλογή Δεύτερο ζευγάρι φτερά (2011) της Μαρίας Ψωμά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Ψωμά