Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Επταπύργιο

Επταπύργιο

Η θύμησή σου φέρνοντας
ευτυχισμένες ώρες ανάβασης
έρχεται
τις άσχημες μέρες του χρόνου
όταν συμβάντα και πεπραγμένα
συνωθούνται στα μάτια μου
σωστή λιτανεία.

Σαν ξανάρθεις πίσω
δε θα τα βρεις
τα μεσαιωνικά δρομάκια
που μας οδήγησαν συχνά
στην ανεύρεση του εαυτού μας.

Από τη συλλογή Οι φωνές των δρόμων (1971) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Διοικητήριο

Διοικητήριο

Είμαστε τα παιδιά του νοτιά
γι’ αυτό αγαπηθήκαμε τόσο απελπισμένα,
χρώμα μας το βαθυκύανο
και ώρα μας το ξεψύχισμα της μέρας.

Είμαστε τα εφήμερα παιδιά των κάστρων
που πετούν χαρταετούς σα φυσά.

Από τη συλλογή Οι φωνές των δρόμων (1971) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Οι φωνές των δρόμων

Οι φωνές των δρόμων

Τόσα χρόνια σε περίμενα
ετοιμάζοντας τον εαυτό μου,
οργανώνοντας δρομολόγια στην πάνω πόλη
μέσα σε συγκλονιστικές δύσεις,
γυρνώντας στις μυστικόπαθες εκκλησίες
τα δειλινά,
ακούγοντας τις πολύχρωμες ανταύγειες
στα πρόσωπα της Πανσελήνου.

Τόσα χρόνια αδίκως σε περίμενα.

Από τη συλλογή Οι φωνές των δρόμων (1971) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Βυζαντινό παραμύθι


[Πηγή για τη φωτογραφία: https://greek-weather.org%5D

Βυζαντινό παραμύθι

Όταν το χιόνι κατακτά το θερμαϊκό αμφιθέατρο
σε εξαπτέρυγους σχηματισμούς,
τότε παρακοιμώμενη στην πολύβουη πολιτεία
αναδεικνύεται αυτόνομη και αιώνια
η άνω πόλη,
πλησιάζοντας απόκοσμη
σε ενορατικές οντότητες,
υψώνοντας λευκά κεριά
σε αλλεπάλληλα μανουάλια.

Τότε διακρίνονται φανερότατες
οι οδοί
στα διαδοχικά άνω διαζώματα,
όπου κατέφευγα τρέχοντας με αγωνία
ν’ ακούσω την αληθινή ανάσα
της πόλης μου.

Τότε μετεωρίζονται ανάγλυφες
ανάμεσα σ’ ασκητικούς τρούλους
οι σεπτές οδοί πάνω στο χιόνι.

Από τη συλλογή Οι φωνές των δρόμων (1971) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Θάλασσα της Τροιζήνας

Θάλασσα της Τροιζήνας

Σαν κατηφορίζω προς τη θάλασσα
μέσα από λιτές σκιές
στους θροΐζοντες ελαιώνες
μια λάμψη ήσυχης παραφροσύνης
εγκαθιδρύεται στο νου μου.

Σε τούτη την άνυδρη
προέκταση της Αττικής
σ’ αναζητώ ανώφελα
στα ηχηρά βότσαλα
με επιμονή μέλισσας,
μέντας και θυμαριού.

Μικρή αναζήτηση,
θύμηση άλλης ζωής.

Από τη συλλογή Οι φωνές των δρόμων (1971) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Στάση Αναλήψεως

Στάση Αναλήψεως

Όταν άφηνες το Καλαμαρί
τα δειλινά
κάθε μέρα την ίδια ώρα
ανάμεσα στις κάτασπρες ακακίες
τα μάτια σου φάνταζαν πελώρια
σαν άνθη μανόλιας.

Όμως τούτη την ομορφιά σου
ο νους μου μόνον την είχε πλάσει∙
ήσουν σκληρή σα μαύρος όνυχας.

Από τη συλλογή Οι φωνές των δρόμων (1971) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Οι ερασταί της Γεωργίου

Οι ερασταί της Γεωργίου

Γνωρίζεις πόσο είναι δύσκολο
να ζεις την αγάπη σου
σε τούτους τους δρόμους
όπου βασιλεύει η ποίηση.

Τα δειλινά συνηθίζαμε
ν’ ανταμώνουμε
στον κόκκινο ορίζοντα
στο τέρμα βαθύσκιων παρόδων
που βλέπουν στη θάλασσα∙
τα βήματά μας σφυρηλάτησαν
την αγάπη μας
σ’ ένα μακρύ δρόμο
δεκαεπτά στάσεων,
έτσι που η λεωφόρος των Εξοχών
και η αγάπη μας
ήταν ταυτόσημα
στο νου μου.

Τώρα πια γυρνούν έξω από εποχές
έρημοι κήποι,
σκιές που μακραίνουν το σούρουπο
στο κάλεσμα αγαπημένου προσώπου,
που έγινε είδωλο
τον καιρό που ξήλωσαν τα τραμ.

Από τη συλλογή Ερημιά (1988) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Μικρασιατική ελεγεία

Μικρασιατική ελεγεία

Χρόνια κατηφορίζουν οι Μικρασιάτες
απ’ την παλιά πόλη
κι εγώ με τον εξάδελφό μου τον Ανδρόνικο
τρελή φλέβα της γενιάς μας
λέω να τρέξουμε σ’ ασέλωτα άλογα
στην φωτερή αμμούδα του Σαμαντάκ.

Ο Λίβανος θα φέγγει ασημένιος
σπάνιοι μαργαρίτες τα σύγνεφα
γράφοντας το όνομα του Λίβα
στις αργυρές ανταύγειες της άμμος
γκρεμίζοντας με στεντόρεια γέλια
μυθικά απομεσήμερα και κάστρα
απέναντι στην Κύπρο
φεύγοντας με την αύρα
στις Σιδηρές Πύλες της Κιλικίας.

Χρόνια κατηφορίζουν από τον δρόμο μου
οι Μικρασιάτες της παλιάς πόλης
ατέλειωτα χρόνια
Κι εγώ σκέφτομαι πότε θα πετάξω
με τον Ανδρόνικο το λάγνο γενάκι
στις ακτές της Ασίας
Κι εκείνος τόσα χρόνια ακίνητος
να κοιτά μ’ ακόρεστα μάτια
θυμάμαι την Ανατολή

Από τη συλλογή Ερημιά (1988) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Απερισκεψία

Απερισκεψία

Έχω το δικαίωμα να πεθάνω
να διαθέσω τη ζωή μου όπως θέλω
έγραψε την τελευταία στιγμή
κι ευθύς το ωραίο του κεφάλι
έγειρε ήσυχα στον αιώνιο ύπνο

Έτσι από ονειροπόληση συγκεχυμένη έρμαιος,
και από αισθήματα απροσάρμοστα αυτοκτόνησε
το λάθος του ήταν πως δεν άφησε
ένα μνημείο λόγου, έργο αξίας
που τη θύμησή του να διαιωνίζει
στους ερχόμενους, για λίγο τουλάχιστον.
Για μια στιγμή απασχόλησε τους γύρω του
και μονομιάς εχάθη
ένα ανεπίστρεπτο μικρό συμβάν

Σημείωση του ποιητή στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου: Το ποίημα «Απερισκεψία» στη μνήμη τού ποιητή Φαίδωνα Πολίτη-Ιωαννίδη.

Από τη συλλογή Ερημιά (1988) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Κοσμοδρόμιο

Κοσμοδρόμιο

Όσο περνούν τα χρόνια μακριά
τόσο πιο πολύ συγκατανεύω
στη δύναμη της μακρινής ματιάς

Κι όσο πυκνώνουν οι αναχωρήσεις
τόσο αποκτά περισσότερη σημασία
ο ερχομός σου
απροσδιόριστος στην αναζήτηση.

Ετούτη η ώρα ας μη τελειώσει ποτέ
άρωμα από τον κήπο της Εδέμ που χάθηκε
καθηλώνοντάς με στο χρόνο
καθώς οι αμίλητοι κόσμοι από τα μάτια σου
ανιχνεύουν ουράνιες εντυπώσεις
από ένα μακρύ καραβάνι γράμματα
ψάχνουν το μέτρο της ανταπόκρισης
πάνω στα λιπόθυμα πρόσωπά μας.

Από τη συλλογή Ερημιά (1988) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Οι παλιατζήδες

Οι παλιατζήδες

Μες στο μουντό απόγευμα πέρασαν και φώναξαν
οι παλιατζήδες
σε κλίμακες φωνές και αποχρώσεις
μακρόσυρτοι ανατολίτες ψάλτες
τις ώρες της μοναξιάς
θέλοντας ν’ αγοράσουν

Έτσι η ψυχή μου πουλήθηκε χωρίς ασήμι
πήρε το κατόπι τους γυρολόγους
κι όμοια μαζί τους ήχησε η φωνή της
πουλί που δε φροντίζει για το αύριο
αγόρασε κάστρα και σύννεφα
αλήτεψε αρματωμένη σε δρόμους και ουρανούς
όλα τα καλοκαίρια

Ε, παλιατζήδες
άρχοντες του τέλους κάθε ιστορίας
του χρόνου απολογητές
ψυχροί εκτιμητές της ποίησης
κάποτε στη σωστή τιμή
τα ποιήματα του πολεμιστή της στράτας
ποιητή της ερημιάς, διαλαλήστε

Από τη συλλογή Ερημιά (1988) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Τριαντάφυλλο στο στήθος

Τριαντάφυλλο στο στήθος

Εξιχνιάζοντας τα μεστά μου χρόνια
έλξεις μυστηριακές σε μιαν άγνωστη πόλη
που με ανέδειξε ποιητή καστροφύλακα
σε σπίτια σαγηνευτικά αμίλητα
που κρυφός χρυσός φέγγει ένδον
το τελευταίο φως σε θάλασσες από καθρέφτη
στον δικό σου μυστικό όρμο σταμάτησα
κρυφή αίγλη της μοναξιάς
που την παρουσία σου ξάφνου υποπτεύθηκα
δίπλα στην μελαγχολία της Μεσογείου
γι’ αυτό σε αναζήτησα

Ποτέ δεν είναι αργά
για μια πόλη που σιωπά
πάνω σε αρχαίες γνωριμίες
καθώς δεν σε συνάντησα
παρά σε μαρμάρινες αγορές
κοντά σε αποχωρισμούς ερωτικών συμπλεγμάτων
και τόπους αναμονής
μπρος σε φωτεινό σκοτάδι από σκέψεις
μέλη που τείνονται πελεκητά
σ’ ένα τελευταίο άφημα
μάτια γελαστά
στήθος που δονείται από πάθος
μέσα από δαντέλες
αιμάτινο τριαντάφυλλο στον κόρφο σου
ενωμένη ευωδιά με το κορμί
χείλη μισάνοιχτα
πηγή πόθου και γλυκού λόγου
που ετοιμάζεται να φύγει στην ποίηση
πολύ σε αγαπώ

Από τη συλλογή Σαμπάλα (1989) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Κομήτης του Χάλεϊ

Κομήτης του Χάλεϊ

Φιλιά όλο δάκρυα κάθε φορά που έρχεσαι
χαίροντας τότε για την τραγική γέννησή μας
που μας ενώνει δίπλα σε παιδικές κούκλες
όταν το μονοετές κερί ψιθυρίζει
για τον γκραν γκινιόλ της ζωής μας
γυρίζοντας στις αθάνατες αυλές στη Βιρτεμβέργη
σε τούτη τη δυσβάσταχτη γη, που δε μας επιτρέπει
να σβήσουμε μαζί αγκαλιά
μπρος σε οβάλ καθρέφτες και μπιζουτέ κρύσταλλα
σ’ ένα μπουφέ
που ο οπάλιος του φλας έκλεισε το πεπρωμένο μας…

Γι’ αυτό μη ρωτάς αν σ’ αγαπώ
γι’ αυτό προσέρχομαι κάθε αιώνα πιστός στα μάτια σου
μη με κρίνεις ύποπτο που επιμένω τόσο
στην πορσελάνη του προσώπου σου
μην πληγώνεις την έφεση του ποιητή
αγάπα την παρουσία του μέσα στους εφιάλτες του νου
στεφάνωνε με χάδια τους βοστρύχους του
καθώς στο ίδιο μαξιλάρι αφήνουμε αγκώνα χωρισμό
διάφορες εποχές σ’ άλλες διαστάσεις ερώτων αλχημεία
εκμυστηρεύσεων που μας ένωσαν για πάντα
εμπρός σ’ αυτούς που φθόνησαν το απόγειο των ματιών σου
την μεταμεσονύχτια συνομιλία μας στα άστρα…

Από τη συλλογή Οδός Ανθέων (1992) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Στον Ανακρέοντα

Στον Ανακρέοντα

Τις νύχτες του Φεγγαριού
όταν το απόγειο σταματά τρυφερό
στις σπάνιες κόγχες των χειλιών σου
όλο ευαισθησία φευγαλέων μιμικών δονήσεων
που έρχονται και παρέρχονται στην αυγή των ανέμων
που φωλιάζουν σαν κρυφές ικεσίες έρωτα στο άρπαγμα των χειλιών
ραφινότητα πολύτιμη
από μια σάρκα σπάνια τιμαλφή
καθώς αρυτίδωτο σε εξαίσιο δίκτυο οι μινιατούρες των πόρων σου αναπνέουν
στην αιχμή μου τη σπαργή του έρωτα
τότε στην υποψία του χρόνου που σταμάτησε αθάνατος
ανατέλλουν τα μάτια σου σμαράγδινοι Σείριοι
σε ομηρικά πεδία
ανιχνεύοντας τη διάθεση του πολεμιστή σου
μέσα από τη γραφή του Φεγγαριού
καθώς τον ντύνεις με ασήμια
στο μαύρο πάθος του έρωτα
αναζητώντας στήριγμα στ’ αστέρια των ματιών σου

Υπόσχεση τρυφερότητας στην αιωνιότητα
σ’ ένα Σύμπαν όπου εμείς οι δύο
πολύ αγαπηθήκαμε…

Από τη συλλογή Οδός Ανθέων (1992) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Δύο πρόσωπα

Δύο πρόσωπα

Θεσσαλονίκη, πολύ ξαγρύπνησα για σένα
υπήρξα το ανήσυχο νεανικό σου πρόσωπο
γι’ αυτό και επιθυμώ την μορφή μου
μαζί με τη δική σου
ανάγλυφα εντοιχισμένες
σε τοίχους παλαιοχριστιανικών Βασιλικών

Τα βήματά μου αποτυπώθηκαν στα κράσπεδά σου
η βροχή μαστίγωσε πολλές φορές το μέτωπό μου
καθώς αναζήτησα τη μορφή σου
στα όρια του κάμπου∙
τα μάτια μου εθώπευσαν από τις επάλξεις
τις αναπόφευκτες αλλαγές σου
στη μνήμη μου
στις παρυφές της ιστορίας

Από τη συλλογή Αλεξανδρινά ποιήματα (1991) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Αγριομέλισσα

Αγριομέλισσα

Με κομμένη ανάσα στο σπίτι σου ορμώ
και από του διαδρόμου το βάθος
κελαρυστή διακρίνω τη φωνή σου
να με καλεί με προσμονή
πνιχτή από ατμούς στο πολύχρωμο λουτρό σου
κι ενώ θεά της καρδιάς μου
τρεχάτη προβάλλεις
με γυμνά πόδια
στους καθρέπτες των μαρμάρων
η ευωδία του κορμιού σου
με τραβά αχαλίνωτα∙
τα χέρια μας σμίγουν
και ενόσω η θέρμη σου με χαϊδεύει
ο έρωτας απ’ τα μαλλιά με πιάνει∙
μα ενώ πλέω μες στην αγάπη μας
συχνά μπερδεύεται η ψυχή μου
και με της χαράς την κούραση
το κεφάλι μου στο μέτωπό σου γέρνω
και μες στο σπάνιο μάτι σου
πιτσιλωτό με βαθιά κόρη
θέλω να φωλιάσω
η ράχη μου στην αίγλη της ίριδας
να αναπαύομαι αιώνιο είδωλο
σε καστανό ανάκλιντρο
και στην ματιά σου να σωθώ
που καίει θερμό καλοκαίρι
μες στ’ ανθισμένα βότανα
εκεί μακριά στα λιβάδια της ποίησης
μαζί σου να φύγω

Από τη συλλογή Αλεξανδρινά ποιήματα (1991) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Κυνικά καύματα

Κυνικά καύματα

Σε αρχαίο αρχιπέλαγος
που δεν το άγγιξε ο χρόνος ταξιδεύουμε
στις ερημονησίδες της πρώτης γνώσης
πάνω σ’ ένα υπέδαφος όλο καυτά νερά
που αναβλύζουν σε μοβ πέτρες της λάβας

Γι’ αυτό κι ο έρωτάς μας προέχει
σε θερμές απορροές
βασανίζονται από πόθο τα κορμιά μας
ζητώντας θεραπεία
στο θειάφι των ηφαιστείων
καθώς οι θέρμες δεν δροσίζουν
δεν υδροθεραπεύουν τα φλογισμένα μας χείλη
στα κυνικά τους καύματα
καθώς η λάβρα του κορμιού σου
ορμάει σαν όνειρο που τυραννά
μέσα από αστραφτερά σκυλιά
αποκαθαίροντάς με
στο όνομα του έρωτα

Από τη συλλογή Αλεξανδρινά ποιήματα (1991) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Μαζί στην αιωνιότητα

Μαζί στην αιωνιότητα

Επτά πόλεις μάρνανται για τον Όμηρο
μα εγώ αγαπώ εσένα

Από τη συλλογή Αλεξανδρινά ποιήματα (1991) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους

Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους, Ακρωτήρια του έρωτα

Ακρωτήρια του έρωτα

Σε ανάκλιντρα απόμακρων ακρωτηρίων
που μόνον η σιγή τ’ αγκαλιάζει
μες στις λιακάδες της άνοιξης
κάτω εκεί ο έρωτας με καλεί
στη λαμπρή θύμηση της ύπαρξής σου
να ξαπλώσω στο απάγκιο του πόθου
γυναίκα του είναι μου
αίμα δικό μου, γλυκιά ουσία
που η βοή της ψυχής σου
σκεπάζει με λαχτάρα το τραγούδι της θάλασσας
καθώς τρέχεις κοντά μου
ενώ η λαμπρή της ύπαρξής σου φλόγα
αστράφτει
στις υγρές υπώρειες των ματιών σου
έξοχες γάμπες, ορειχάλκινοι μηροί
αποκαλύπτοντας την λάβρα κεντημάτων
σε εξαίσια επιστύλια

Δροσερή φωτιά που γυρίζεις επιβλέποντας
από δωμάτιο σε δωμάτιο
όλο παιδικά επιφωνήματα
στις συνεχείς ανακαλύψεις για τελειότητα
γήινη δύναμη σε ψιθύρους
μια μακροχρόνια μου υπόσχεσαι ευτυχία

Από τη συλλογή Αλεξανδρινά ποιήματα (1991) του Μάριου Μαρίνου Χαραλάμπους

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Μάριος Μαρίνος Χαραλάμπους