Άνθος Φιλητάς, Μελαγχολία

Μελαγχολία

[Ενότητα Περισυλλογή]

στη Δέσποινα

Ήρθες
μπερδεμένη
στις φλέβες μου
με την τέφρα
και το σκοτάδι,
προσφορά
του φθινόπωρου
στου έφηβου
τη χαμένη
προσδοκία.
Ήρθες
όπως έρχονται
οι ωραίοι
θάνατοι,
υγρή
μονοτονία
της υδρορρόης,
άφωνη,
χωρίς λόγια,
πετρωμένη
σιωπή,
ανάμνηση
ενταφιασμένου
έρωτα
στις υδρίες
της πικρίας,

μελαγχολία!

θλιβερό
κυπαρίσσι
ριζωμένο
στη ρωγμή
της οδύνης μου.

Από τη συλλογή Η αποσύνθεση της γαλήνης (1985) του Άνθου Φιλητά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Φιλητάς

Advertisements

Άνθος Φιλητάς, Το τραγούδι

Το τραγούδι

[Ενότητα Περισυλλογή]

Άφησες
οι γραμμές
της μνήμης
να πετρώσουν
για να ξεχάσεις
ό,τι πόνεσες
ό,τι αγάπησες
ό,τι έθαψες.
Όμως
ένα τραγούδι
στοίχειωσε
και μάταια
προσπαθείς
να το διώξεις.

Από τη συλλογή Η αποσύνθεση της γαλήνης (1985) του Άνθου Φιλητά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Φιλητάς

Άνθος Φιλητάς, Αδιέξοδος

Αδιέξοδος

[Ενότητα Περισυλλογή]

Πού
χωρεί
η θλιβερή
συγκίνηση,
πού
συγκινείται
ο θάνατος,
πού
πεθαίνουν
οι νύμφες!
Φύγανε
οι έρωτες
κυνηγημένοι
απ’ τα παιδιά
του χειμώνα,
ερήμωσε
το δάσος
των φλαμουριών.
Τα πουλιά
σκάψανε
τον τάφο τους
στην ατμοσφαίρα,
γυμνώσανε
τα πένθη τους
τα δέντρα
κ’ εμείς
ακόμα
ελπίζουμε,
ελπίζουμε
χωρίς
ελπίδα.

Από τη συλλογή Η αποσύνθεση της γαλήνης (1985) του Άνθου Φιλητά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Φιλητάς

Άνθος Φιλητάς, Η ομίχλη [Κι αν μες στα στάσιμα νερά…]

Η ομίχλη

[Ενότητα Περισυλλογή]

Κι αν
μες στα στάσιμα
νερά
της λίμνης
σάπισε
η σελήνη,
κάτι
θα κράτησεν
η νιότη μας
στο φευγαλέο
άνθισμά της.
Κάτι απ’ το φως της
θα μιλεί
στην άδεια κάμαρή μας.
Ίσως
ένας
καημός,
μια απουσία
μια τύψη.

Από τη συλλογή Η αποσύνθεση της γαλήνης (1985) του Άνθου Φιλητά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Φιλητάς

Άνθος Φιλητάς, Βρέχει

Βρέχει

[Ενότητα Περισυλλογή]

Βρέχει!
Φωνές
αλλοτινές
στη μνήμη
λουλουδίζουν,
αργοπορία
υστερόβουλη
τα βήματα
σημαίνουν,
στο μελιχρό
το σύθαμπο
τα μάτια
φωσφορίζουν
κ’ οι επιθυμίες
που σέρνονται
στον τοίχο
αργοπληθαίνουν.
Βρέχει!
Σαν τώρα
κάποτε
οι σάρκες μας
φλυαρούσαν,
οι συζητήσεις
μάκραιναν,
οι ελπίδες
φυλλορροούσαν,
ενώ
στο βάθος
φάνταζεν
ο έρωτας
κ’ η φιλία
μες στην ομίχλη
απίθανα
κ’ υπνωτισμένα
πλοία.

Από τη συλλογή Η αποσύνθεση της γαλήνης (1985) του Άνθου Φιλητά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Φιλητάς

Άνθος Φιλητάς, Η δροσοσταλίδα

Η δροσοσταλίδα

[Ενότητα Περισυλλογή]

Δροσοσταλίδα
στης μνήμης
τη φασκομηλιά
έμεινες,
σκληρή
μες στην εξάτμισή σου,
μικρή μου μαγιοπούλα.

Από τη συλλογή Η αποσύνθεση της γαλήνης (1985) του Άνθου Φιλητά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Φιλητάς

Άνθος Φιλητάς, Η ομίχλη

Η ομίχλη

[Ενότητα Περισυλλογή]

Μέσα μας
σφυρίζει
μια
μεταλλική
ομίχλη,
κρύα,
πυκνή
σαν αιθάλη,
και δεν μπορούμε
να δούμε,
αν βράδιασε
η αγάπη,
ή αν θα πεθάνει,
ή αν πέτρωσε
ή αν έγινε
αποτεφρωμένη
ρίζα,
πικρή
φασκομηλιά.

Από τη συλλογή Η αποσύνθεση της γαλήνης (1985) του Άνθου Φιλητά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Φιλητάς

Άνθος Φιλητάς, Η σιωπή

Η σιωπή

[Ενότητα Περισυλλογή]

στην Ουρανία

Η σιωπή
μαρμαρωμένη
αναπαύεται,
πέτρα φωσφορίζουσα
στα χάη
της ερημιάς.
Ο αέρας
με πρωτοφανή
ανακούφιση
βυζαίνει
το γάλα της.

Κι ούτε σκέφτεται
αν άλλοι
τη ζητούν.
Κι ούτε σκέφτεται
αν άλλοι
μάχονται γι’ αυτήν
με λάφυρο
την καρδιά τους!

Από τη συλλογή Η αποσύνθεση της γαλήνης (1985) του Άνθου Φιλητά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Φιλητάς

Άνθος Φιλητάς, Βροχή

Βροχή

[Ενότητα Περισυλλογή]

Μια εξανθηματική
σιωπή
κρατάει
τα μυστικά της
και βρέχει
θρυμματισμένα
φεγγάρια
τη νύχτα,
τη νύχτα
με το μαύρο
αίμα
της αλαζονείας.

Από τη συλλογή Η αποσύνθεση της γαλήνης (1985) του Άνθου Φιλητά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Φιλητάς