Βασίλης Φαϊτάς, Η φυλή

Η φυλή

Ένας άνθρωπος μια φυλή
βαδίζουν στις μέρες και στις νύχτες
να συναντήσουν
την άλλη πλευρά της μοίρας τους
όπως το προφήτευσε η καρδιά τους
έτοιμη να πετάξει.

Η αιωνιότητα ριζώνει στα κύτταρα
εφήμερη ελευθερία διατρέχει το θαύμα
αφουγκράζεται στο κενό
τον σφυγμό αόριστης συνάντησης.

Ένα ποτάμι γενιές ανεβοκατεβαίνει
ρέοντας
οι νεκροί ανέγγιχτοι απ’ το φως και την κακία
μεταμορφώθηκαν σε ρίζες σιωπής
λαβύρινθοι δεν έχουν πού να πάνε
κι όμως ταξιδεύουν
υστερόγραφα αντικατοπτρισμών στον χρόνο.

Πιο μεγάλο από μας το αδιανόητο
υπάρχει πάντα
οι σκιές μας το γνωρίζουν μόνο.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Η παρουσία

Η παρουσία

Κάποιος γράφει στη σιωπή
με κατοπτρική μελάνη
νεύματα στον κόσμο
οι λέξεις είναι πληγές
σπεύδουν σε κείνον που παράφορα
τις καλεί
στο βάθος τους αιωρείται
το θρόισμα απατηλής εφηβείας.

Το ποτάμι ηχεί στον άνεμο
μοναχικό αιμοσφαίριο γυρεύει τη μοίρα του
ο δρόμος πίσω μου με παρακολουθεί
παρτιτούρες επιτίθενται στην ψυχή μου
βολές σαϊτεύουν ίσια στην καρδιά.

Ο καιρός πέρασε
αυτό που ονόμασε νιότη
αρνείται να περάσει
ο τόπος που ξεχάστηκα
σπίτι κατάφορτο
κύματα και σκιές
μια παρουσία που διαφεύγει απ’ τις αισθήσεις
μεγαλύτερη απ’ το αύριο
απομακρυσμένος πλοηγός
διαπερνά το φως.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Η παραδοξότητα

Η παραδοξότητα

Όταν το μέλλον θα πλησιάζει την καρδιά μου
την ώρα εκείνη
θα παίζω στο πιάνο
κάτι που υπερβαίνει τη ζωή
για όσους δεν έχουν κανένα
να τους θυμάται.

Πώς μπόρεσα να φτάσω ως εδώ
διασχίζοντας το άπειρο
η χορδή του έρωτα
πάλλεται στους αιώνες
τη νύχτα όταν κοιμάμαι
η θάλασσα ταξιδεύει
τον έρωτα των γονιών μου
στον τόπο της μοίρας τους
η κάθε λέξη ζει
μέσα στις άλλες
ολόκληρη η ύπαρξη απόηχος μιας λαχτάρας
ν’ ακουστεί
κάτι ανάμεσα στον άνεμο και το φως
να εμφανιστεί
ανέλπιστα
η παραδοξότητα
το αληθινό όνομα των πραγμάτων.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Η ιστορία ενός κρυπτογράμματος

Η ιστορία ενός κρυπτογράμματος

Στο ημίφως των βιβλιοπωλείων ψάχνω
τις επινοήσεις των μεταμορφώσεων της εντροπίας
εισιτήριο για το άβατο της θεωρίας των πάντων
της ύπαρξης
ομφάλιος λώρος
το σώμα το πνεύμα το λίκνο
προσπερνούν τη χαρά και τη λύπη
φύλακας του ανείπωτου ο σκοτεινός ορίζοντας
στις εκβολές του ο φόβος
μοναδική περιουσία του θανάτου.

Βαδίζω στον κόσμο
κρυπτόγραμμα της βιογραφίας του ανερμήνευτου
στις στοές των βιβλίων
ανάμεσα στο άγραφο και το αντίο
μια δόνηση που δεν μεταφράστηκε ποτέ στην καρδιά.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Η άλλη ιστορία

Η άλλη ιστορία

Από το περιθώριο η άλλη ιστορία κοιτάζει λυπημένη
ένας αιώνας περιμένει να τον ελευθερώσουμε
η ζωή βρέφος του σύμπαντος
ροές και αντικατοπτρισμοί
κι εγώ τώρα εδώ μ’ ένα φανταστικό όνομα
επισκέπτης στο ταξίδι των όντων
η δική μου στιγμή είναι αυτή που θα λείπω
υστερόγραφο που πετά κάτω απ’ την πόρτα
το πεπρωμένο
αρχή και τέλος της περιπέτειας
όπου κι αν βρεθώ
θα ’ρχονται κι άλλοι
με την ψυχή τους γεμάτη γράμματα
σταλμένα στη σκιά τους
όλα γύρω κάτι μου θυμίζουν
σφυρίγματα φωνές δάκρυα
ταξιδεύω στο παρελθόν μου
αιμοσφαίριο του κενού περιπλανιέμαι
ανάμεσα σε κείνο που πέρασε μπροστά απ’ τα μάτια μου
και το κρυπτογράφημα του ανέλπιστου.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Έρωτας

Έρωτας

Όσο παλιώνει ο κόσμος
η ψυχή ξανανιώνει
έρωτας βαθύς ξεριζωμός
σε πηγαίνει μακριά
σ’ ένα ταξίδι που δεν υπάρχει
υστερόγραφο από πυρκαγιές και στάχτες
αφυπνισμένο
στο προαύλιο του χρόνου
χτυπάει τα φτερά του
για όσους αγάπησαν χωρίς ν’ αγαπηθούν
εκείνους που ξεχάστηκαν μέσα στο θαύμα.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Επίγονοι της άγνοιας

Επίγονοι της άγνοιας

Ολοένα και πιο βαθιά ο μονόλογος της λήθης
η ιδέα του κόσμου
φτερούγισμα συγκομιδής
κάτι σαν αποκύημα αγρύπνιας
η ουτοπία βγαίνει απ’ το πορτρέτο της κι απομακρύνεται
με άδεια χέρια
στο φινιστρίνι των αισθήσεων
κάθε μέρα νέα θάλασσα μέσα μας
ακίνητοι προχωρούμε οι επίγονοι της άγνοιας
οι φωνές τα ονόματα η ιστορία των κυμάτων
δεν έρχονται από έξω
είναι ο έρωτας της καρδιάς
όταν αντικρίζει το θαύμα
την αλχημεία των ψυχών που κάνει τη γη να γυρίζει
καθώς η άγκυρα του ανέλπιστου
αιωρείται
ανάμεσα
στο μηδέν και στο άπειρο.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Εκκρεμότητα

Εκκρεμότητα

Ποιος άφησε αυτή την ημιτελή παρτιτούρα
ανάμεσα στη νιότη και τη νύχτα
παγιδευμένη στα οδοφράγματα του νου
το έμβρυο της ύπαρξης ανθίζει απερίσκεπτα
στην εκκρεμότητα που ανυπομονεί
φυσιογνωμίες αναδύονται
φωνές του άλλοτε φωνές της σκόνης επιμένουν
πρόσωπα υπαρκτά ή
πρόσωπα που τα πρόλαβε ο χρόνος στο μεταίχμιο
όποιος έρχεται επιστρέφει ηχώ
περνά ο καιρός
περιμέναμε πολύ να ξεκινήσουμε
σ’ ένα σπίτι ψηλά στο αθέατο
φευγαλέες αισθήσεις και λέξεις
καράβια
σαλπάρουν στο νόημα του λίκνου
γνωρίζουν τίποτα δεν είναι έξω απ’ το φως
κι αίφνης το ποτάμι που κυλά
και το δάκρυ του Ηράκλειτου.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Διαθήκη

Διαθήκη

Κάποτε έγραφε στον εαυτό του
έναν ολοσέλιδο ουρανό
«περιπλανώμενο νεύμα στο φέγγος
έφτασα εδώ
ολομόναχος
αυτός που τραγουδάει μες στη διορισμένη διορία
της μοναξιάς
ανακαλεί το θαύμα μετά μακριά σιγή
δεν είμαι αυτός που ήμουν».

Κάποτε έγραφε μ’ ένα τρυφερό χέρι
με τη ματαιότητα των λέξεων
«Ο κόσμος που άφησε στο πέρασμά του ο θεός
έμεινε για να θανατωθεί αμετάκλητα
ο θάνατος».

Μια νύχτα στο δωμάτιό του
κοιτάζοντας στην οροφή τον παγιδευμένο γαλαξία
πήρε φύλλο πορείας απ’ τη ροή
παρασυρμένος στους παράδρομους
της αιωνιότητας.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Γνώση

Γνώση

Η ύλη παλίρροια της αιωνιότητας
το κενό fata morgana
χειρόγραφα παλιά η γνώση ταξινομημένα στον χώρο
ταξιανθίες φωτός κι ανάμεσα
οι εξισώσεις
εντός τους ασφυκτιά το θαύμα.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Αφηγητές του κενού

Αφηγητές του κενού

Καθώς ο καιρός αναπαράγει την παγίδα της νιότης
ένα ουράνιο τόξο πάνω απ’ τον ώμο μου
διατρέχει τη λευκή σελίδα
πλωτός ποταμός ανάμεσα
στο νόημα και στο αδιανόητο.

Ο πόνος υπάρχει για να είμαστε έτοιμοι
όταν θα πλησιάζει
η αρχαία σοφία των βημάτων
εκείνου που δεν έχει τίποτα άλλο να πάρει από σένα
παρά ένα σώμα διάτρητο
από μετεωρίτες και νότες.

Και τώρα που επιβιώσαμε
υστερόγραφο της ιστορίας των άστρων
αφηγητές του κενού
κυνηγώντας την εξαγνισμένη μέρα
θα συγκρουστούμε με την αιωνιότητα
που αναλώθηκε
στη δίνη της ουτοπίας
στο μυστήριο της κάθε στιγμής.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Ατέρμονο τέλος

Ατέρμονο τέλος

Ο πατέρας μου αρνήθηκε να γίνει μύθος
ήταν ένα ρυάκι κανενός ποταμού
είδες τον εαυτό του ν’ ανασηκώνεται
νεύμα μες στη ροή.

Η νιότη μας απομακρύνεται
μαζί με τη νιότη του κόσμου
τ’ άσπρα μαλλιά ανασυντίθενται επικίνδυνα
κεραίες στο σώμα της Γαίας
επεκτείνονται στην εξώπορτα του απείρου
επεκτείνονται.

Εκείνο που κρύβει η καρδιά
το ανερμήνευτο φως της διαδρομής
ο θάνατος έρωτας της συνείδησης με το μέλλον
ένα τσούρμο χρόνια διακλαδίζεται στον άνεμο
θρυαλλίδα κενού
σπινθηροβόλο μάτι επιτηρεί.

Στις ακτές
ένα ακατάπαυστο τέλος ανανεώνεται.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Αποπροσανατολισμός

Αποπροσανατολισμός

Όταν η ψυχή μου αγγίζει το άρρητο
η σκοτεινή ενέργεια αποπροσανατολίζει
τις αποστάσεις της καρδιάς
με απομακρύνει στις φαντασιώσεις της λήθης.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Απομακρυσμένοι

Απομακρυσμένοι

Μέσα μου κυλάει το τίποτα
και το πάντα
αύριο η παλίρροια του τίποτα
θα με εκσφενδονίσει
στο ανέτοιμο μέλλον
εκεί όλα τα ποτάμια χύνονται
σε άλλες θάλασσες
όταν εγώ ακόμα θα είμαι η ανταύγεια
μιας ασχημάτιστης λέξης
να συναντήσω την αόρατη νιότη
ανερμήνευτο κρυπτόγραμμα
των απομακρυσμένων στον χρόνο.

Από τη συλλογή Το δάκρυ του Ηράκλειτου (2018) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς