Βασίλης Φαϊτάς, Χείμαρρος είναι

Χείμαρρος είναι

Στο πνεύμα του ανθρώπου
ένας θεός ψυχορραγεί
άραγε τι να βλέπει
αναπνέοντας την αθωότητα
η ηττημένη σκιά της φυλής πάνω στις γέφυρες
η σιωπή μιας χιλιετίας στις στέγες
μια ουτοπία συναντά μιαν άλλη
χείμαρρος είναι
το καθετί και το τίποτα
διωγμένα απ’ την ύπαρξη
ένα παράξενο γένος επιπλέει
μες στη ροή
μιας εκδοχής του κενού.

Η καρδιά του ανθρώπου χωράει το άπειρο
η αλήθεια εκεί πονάει
όπως μια ιδέα για πάντα χαμένη
στο αχανές κελί του νου.

Από τη συλλογή Σκάκι με την αιωνιότητα (2021) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Υπερκόσμια ροή

Υπερκόσμια ροή

Χρόνος
ο κατοπτρισμός των όντων
στο βλέμμα του Όντος
μια φευγαλέα εικόνα κάτι σαν υπόσταση
εκκωφαντική σιωπή
ανάμεσα σε μένα και τον θάνατο.

Αιωνιότητα
αέναη κίνηση του τίποτα
κάτι αμαρτωλό ανασαίνει στις μέρες
κανείς δεν επιστρέφει στην αθωότητα
για κάτι που δεν είναι εκεί.

Τι ψάχνει το άπειρο και απλώνεται
συστρέφεται
γλιστρώντας στον χωροχρόνο που ακατάπαυστα γεννάει
τι να ’ναι πέρ’ απ’ την υπερκόσμια ροή
νοσταλγεί αυτό που ήταν
όταν εκδιώχθηκε απ’ τη θέρμη
της μήτρας του αφανούς.

Από τη συλλογή Σκάκι με την αιωνιότητα (2021) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Τυλιγμένοι στις αυταπάτες

Τυλιγμένοι στις αυταπάτες

Αιωνιότητα η στιγμή που βραδυπορεί στο εφήμερο
απ’ το κενό που κανείς την αρχή του δεν είδε
η απεραντοσύνη διεισδύει αφήνοντας
ίχνη και δονήσεις αξόδευτου μυστικού
πηδώντας από νύχτα σε νύχτα.

Ριγούμε ανθίζοντας
απροετοίμαστοι ν’ αποδεχθούμε τόση σοφία
τυλιγμένος στις αυταπάτες του ο καθένας
μιλά με τη σκιά του
κάτι ανάμεσα στην ηχώ που απομακρύνεται
και στον αφρό των λέξεων.

Ό,τι αιμορραγεί χάνεται
και είναι για πάντα
ανάμεσα στο μηδέν και τον θάνατο
μια δίψα ποντίζεται ακατάπαυστα.

Από τη συλλογή Σκάκι με την αιωνιότητα (2021) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Το φόρεμα του καιρού

Το φόρεμα του καιρού

Μέσα μου συνωθούνται
δυσδιάκριτες σκιές
απλώνουν δίχτυα ανήκουστων συναισθημάτων
ανιχνεύοντας
την πίσω όψη της ματαιότητας
ροές ανέμων υψώνουν
απ’ το εσώτερο υπερπέραν
αλληγορίες
αδιέξοδες περιπλανήσεις.

Ίσως θα έπρεπε να πλησιάσω απ’ την αρχή
τον ερχομό μου
χωρίς το φόρεμα του καιρού
σαν ένα απ’ το άπειρο
αποδημητικό πουλί
δίχως μνήμη για τις κιβωτούς
ξέροντας πως
τίποτα δεν αλλάζει
από μόνο του.

Από τη συλλογή Σκάκι με την αιωνιότητα (2021) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Το τελεσίγραφο

Το τελεσίγραφο

Ήσουν είκοσι κι ερχόσουν απ’ τη θάλασσα
στον δρόμο μια ιστορία αναμονής
κάποιου που έφτασε από μακριά
να φέρει ένα όνομα να θυμάσαι.

Πνεύμα περιπλανώμενη αποβάθρα
αξίζεις περισσότερο απ’ τις ενοχές σου
πέρ’ από εκεί που μπορείς να δεις
υπάρχει ένα τέλος.

Μη μου θυμίζετε
ό,τι συμβαίνει
εδώ που έφτασαν όλα
πιασμένη η καρδιά σε παγίδα
κοιτάζει
εκείνο που δεν πρόλαβε
και έμεινε έξω
ό,τι δεν έχει απαντηθεί.

Θα ’ρθουν άλλοι καιροί
τελεσίγραφο στην άκρη του γκρεμού
στις όχθες τού ουδέποτε
θα εγείρεται η νιότη
η ύπαρξη θα σηκώνεται λίγο ψηλότερα.

Η ύστατη άνοιξη πάντα αρχίζει τη νύχτα.

Από τη συλλογή Σκάκι με την αιωνιότητα (2021) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Το σκάκι

Το σκάκι

Χτες βράδυ έπαιζα σκάκι με τον χρόνο
στα βαθιά μονοπάτια του ονείρου
όλα ήταν εκεί από καιρό
στη σκακιέρα οι θέσεις των άστρων έτοιμες
από τους στρατιώτες-μνήμες ως τον βασιλιά-ήλιο.

Ο χρόνος μεταμορφωνόταν διαρκώς
σαν άνεμος
ή
μια αθέατη οικειότητα της καρδιάς
«είμαι ο κατοπτρισμός που γέννησε η ζωή
τα γηρατειά οφθαλμαπάτη
ο έρωτας πλοηγός
για το ελλείπον φως του κόσμου»
ψιθύρισε
«θα ήθελα να ξέρω για ποιον πεθαίνω
δεν έλυσα κανένα αίνιγμα»
είπα
«ούτε κι εγώ
κανείς δεν προλαβαίνει την ανταρσία
το αίνιγμα είναι
αυτός που αγαπά
ελπίζω να το κατάλαβες τώρα»
θρόισε
φεύγοντας ο άνεμος
κι έσπρωξε μπροστά μου
στην άδεια πια σκακιέρα
την αιωνιότητα.

Από τη συλλογή Σκάκι με την αιωνιότητα (2021) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Βασίλης Φαϊτάς, Το παζλ

Το παζλ

Δεν ξέρω τι περιμένει το Είναι από μένα
ψυχή πολιορκημένη απ’ το αχανές
μεταμφιεσμένος με την ενδυμασία γέρου
προσπαθώ να καταλάβω το ελλείπον
απ’ τη θέα του θαύματος
ακούω τους αόρατους αντικαταστάτες
που έρχονται
μόνο και μόνο για να λησμονήσουν
αυτό που τους διαφεύγει
το αληθινό όνομα
της ζωής του έρωτα και του θανάτου.

Επιβραδύνω τις συσπάσεις του χρόνου
φορώ τη λεοντή μιας άλλης εκδοχής
άλλου τέλους
ρίζες ονείρων κυλούν στο άπειρο.

Κοιτάζω το παζλ
αμήχανη έκσταση των φυλών που περνούν
την άχρηστη αναγκαιότητα του εγώ
κομπάρσος στις πρόβες ανολοκλήρωτης παράστασης
κάποιου άλλου έργου που δεν κατανοώ.

Από τη συλλογή Σκάκι με την αιωνιότητα (2021) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς