Κάρολος Τσίζεκ, Πνεύμα οικονομίας

Πνεύμα οικονομίας

Νιώθω μια τύψη όταν πετώ κάτι που περισσεύει,
έστω και λίγα ψίχουλα μετά το φαγητό,
λες κι ένας κίνδυνος κρυφός στην πράξη μου ελλοχεύει,
μήπως αυτό που πέταξα αύριο το στερηθώ.

Όμως ποτέ δεν έτυχε απ’ τη μοίρα να ζητήσω
ό,τι από αγάπη δόθηκε να μου το φέρει πίσω,
ή μια φορά να λυπηθώ, μες στης ζωής τον σάλο,
τον χρόνο που μου στέρησε η αγάπη για τον άλλο.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Πικρό φθινόπωρο

Πικρό φθινόπωρο

Στον μαυροπίνακα της νύχτας,
στα λευκά φύλλα της σιωπής,
με αργές κινήσεις χαρτορίχτρας
γράφουνε οι στάλες της βροχής

όσα κρυφά με βασανίζουν
και δεν τα ξέρει άλλος κανείς,
καθώς τα τζάμια κροταλίζουν
κι εσύ, μακριά μου, αδιαφορείς.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Περιστέρια

Περιστέρια

Είναι γλυκά και τρυφερά πουλιά τα περιστέρια,
μα είναι σκληρά, όταν ξεραθούν, τα περιττώματά τους.
Τυχαίνει έτσι και πλάσματα, που τα θεωρούμε αιθέρια,
να μας αφήνουν έκπληκτους με τα καμώματά τους

και όταν στο τέλος βαρεθούν και κάνουνε φτερά,
ένα πικρό παράπονο καιρό μέσα μας μένει,
που ενώ πριν φτερουγίζοντας γρούζαν ερωτικά
γύρω μας, τώρα νιώθουμε σαν προτομή χεσμένη.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Περασμένα ξεχασμένα

Περασμένα ξεχασμένα

Διαβάζω τα παλιά σου ημερολόγια
τώρα που μ’ έχεις βγάλει απ’ την καρδιά.
Πως μ’ αγαπάς είναι μονάχα λόγια,
αν δεν σμίξουν τα χείλη ερωτικά

και βρίσκω τ’ όνομά μου στις σελίδες
ίδιο μη με λησμόνει ξεραμένο
που ρούφηξε εαρινές δροσοσταλίδες
πριν μαραθεί στα φύλλα ξεχασμένο,

ενώ τα κούφια λόγια είναι σταγόνες
βροχής σε φύλλα φθινοπωρινά
που σε άκαρπους σαπίζουνε οπωρώνες
και τα έχει σαβανώσει η παγωνιά.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Παραλληλισμός

Παραλληλισμός

Κάθομαι στην πλατεία του χωριού,
κοιτάζοντας τη σκύλα με τον σκύλο
που, λίγο αδέξια, ό,τι απαιτεί το φύλο
επιχειρεί, με πείσμα αρσενικού.

Όμως η σκύλα, ολότελα απαθής,
προκλητικά αγνοεί τον ερωτύλο
και ανάλγητη μπροστά σε τόσο ζήλο
σε κάνει τελικά να αγανακτείς.

Ώστε ούτε εδώ τα πράγματα είναι απλά,
δεν παιδεύουν μονάχα τους ανθρώπους:
σε ό,τι μου αρνιέσαι εσύ, με χίλιους τρόπους,
δεν μ’ ενθαρρύνουν μήτε τα σκυλιά.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Παραίνεση

Παραίνεση

Γονατισμένη κάτω απ’ το καντήλι,
στις εικόνες μπροστά, την προσευχή σου
ψιθυριστά πριν πεις, αναλογίσου
τι ηδονές σού μάτωσαν τα χείλη.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Παλινδρόμηση

Παλινδρόμηση

Έλεγα χθες να σε ξεχάσω
σήμερα τρέμω μη σε χάσω.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Παλιά συνήθεια

Παλιά συνήθεια

Στο ίδιο τραπέζι, όπου ακουμπούσε
τα δίδυμά σου, σαν πεπόνια,
ήσυχα τρώμε∙ θα μπορούσες
να δείξεις λίγη, έστω, συμπόνια.

Ούτε όταν πιεις σου κάνει κέφι
όπως παλιά ν’ αγκαλιαστούμε,
το δείπνο ο έρωτας δεν στέφει,
σου αρέσει μόνο να μιλούμε

Μα, όσο καλά κι αν μαγειρεύεις,
αφού πια το έβαλες γινάτι,
τι τα ζητάς, τι τα γυρεύεις,
εμένα μου έλειψε το αλάτι

κι αν με κρατά η παλιά συνήθεια
και συνεχίζω την παρέα,
νιώθω η καρδιά μου ότι είναι ηλίθια
που δεν υπέστειλε σημαία.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Οι σκύλοι του χειμώνα

Οι σκύλοι του χειμώνα

Όταν το θέρετρο ερημώνει,
κάτισχνοι σκύλοι τριγυρνάνε
στα άδεια σοκάκια και αλυχτάνε,
σέρνονται ανήμποροι στο χιόνι

με το πετσί γεμάτο ζάρες
από την πείνα που τους λιώνει,
σαν ανεκπλήρωτες λαχτάρες
γέρων ανθρώπων, που ζουν μόνοι.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Νυχτερινό καθρέφτισμα

Νυχτερινό καθρέφτισμα

Δες, τα φώτα της πόλης καθρεφτίζονται
στου κόλπου τ’ ακυμάτιστα νερά,
όπως γυναίκα και άντρας που σχετίζονται
και σμίγουνε τη νύχτα ερωτικά.

Όμως το αρμονικό τους το ζευγάρωμα
βαρδάρης το ρημάζει, όταν φυσά,
γεύση έχει αλμύρας, πελαγίσιο άρωμα
και φέρνει δάκρυα ερωτικού καβγά.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Νύχτα με φεγγάρι

Νύχτα με φεγγάρι

Στις κόρες των ωραίων σου ματιών
καθρεφτιζόταν χθες το φεγγαράκι
σαν δόλωμα μοιραίο για τη λεία
που, έκθαμβη, αδυνατεί να κάνει πίσω.

Καθώς πρόβαλε η ρίζα των σμιχτών
δάχτυλων του ποδιού σου απ’ το γοβάκι,
τα απόκρυφα μου θύμιζε σημεία
του κορμιού σου, που θέλω να φιλήσω.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Νοικοκυροσύνη

Νοικοκυροσύνη

Πατημασιές γατίσιες στο καπό
μου φέρανε στο νου το σπιτικό σου,
όπου κάθε φορά νυχοπατώ,
την γκρίνια να αποφύγω ή τον θυμό σου.

Τα πολλά σου τα «μη» μ’ έχουν ταράξει,
ούτε που ξέρω πια πώς να φερθώ:
πρωτεύουν καθαριότητα και τάξη,
μου τα φοράς με το νοικοκυριό.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Μηροί

Μηροί

Κάθισες ανακούρκουδα∙ οι μηροί σου
μοιάζουν φτερά κατάλευκα πιερίδας
που σε λουλούδι επάνω ανοιγοκλείνουν
δείχνοντας κάθε τόσο αυτό που κρύβουν,
κρύβοντας κάθε τόσο αυτό που δείχνουν.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Μέθη

Μέθη

Σε αναπολώ εντονότερα όταν πίνω
μα ούτε το ξέρεις ούτε, ίσως, σε νοιάζει.

Ας ήταν να βρισκόμουν στο Λονδίνο
στον δρόμο σου την ώρα που βραδιάζει

κι εσύ να είχες φροντίσει να διακρίνω
ότι έβαλες το ΟΜΟ στο περβάζι.

Καθώς το νου μου έτσι να τρέχει αφήνω
ο ύπνος με παίρνει όταν η αυγή χαράζει

και στ’ όνειρό μου, ό,τι κι αν σου προτείνω,
δεν μου αρνιέσαι πια ούτε σε ξαφνιάζει.

Φιλιά, σε χείλη μυστικά, σου δίνω
ψηλαφώ τη σχισμή σου που σπαράζει

γεύομαι φύκια, λόγια σου απευθύνω
αισχρά, στυφό το σάλιο μου σταλάζει,

το κορμί σου τσακίζεται σαν κρίνο
στα χέρια μου, νοτίζει κι ευωδιάζει

κι όταν ξυπνώ είμαι ανίκανος να κρίνω
αν μια τέτοια ηδονή με όνειρο μοιάζει.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Μακαρόνια

Μακαρόνια

«Είναι οι γυναίκες σαν τα μακαρόνια:
τα σχήματα πολλά, μα η γεύση μία,
al dente νέες, πλαδαρές στα χρόνια,
αν και διαφέρουν, μοιάζουν στην ουσία,
πάντα το ίδιο ζυμάρι, αλλιώς πλασμένο,
κάτι ξέρω κι εγώ, γι’ αυτό επιμένω…»

λέει φίλος γυναικάς, διαβόλου κάλτσα,
σαν να ξεχνάει τι ρόλο παίζει η σάλτσα.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Κρυφοκοιτάγματα

Κρυφοκοιτάγματα

Τα πόδια σου όταν πλένεις στον μπιντέ,
σκύβοντας, αφού μου έστρεψες τα νώτα,
κοιτάζω πώς διαγράφεται η κιλότα
κάτω απ’ το φόρεμά σου, το εμπριμέ

κι όταν κόβεις, γυρτή στον καναπέ,
προσεκτικά τα νύχια των ποδιών σου,
νιώθω σχεδόν το βάρος των βυζιών σου
απ’ το ξεχειλωμένο ντεκολτέ.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Κρυμμένα κάλλη

Κρυμμένα κάλλη

Ο στραβισμός την δείχνει ονειροπόλα
και τα στρεβλά γυαλάκια της μου αρέσουν,
κάπως τραχιά τα χέρια απ’ την ποτάσα
στο ανοιχτό μου πουκάμισο σκαλώνουν.

Δειλά χάδια ατελή, που με λιγώνουν,
κάποια υπόνοια σκορδίλας στην ανάσα,
εσώρουχα ευτελή, που αργούν να πέσουν,
χυτό κορμί και τα ξεχνάς πια όλα.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Κίβδηλη λαγνεία

Κίβδηλη λαγνεία

Αφού τον βράχο νότισε με αφρούς,
στο πέλαγος το κύμα αποτραβιέται.
Με παλίνδρομη κίνηση εκκρεμούς,
το κορμί σου γυρεύει ό,τι μου αρνιέται.

Σκούζουν οι γλάροι κοροϊδευτικά,
καθώς φεύγει το πλοίο απ’ το λιμάνι
και στην προβλήτα εγώ, άπρακτος ξανά,
στέκω με πείσμα τυχερού που χάνει.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ

Κάρολος Τσίζεκ, Καταχνιές

Καταχνιές

Εδώ ξεσπούν την άνοιξη συχνά και καταιγίδες,
ομίχλες ζώνουν τις ψηλές κορφές ως τον Απρίλη,
στήνουν στη θύμηση οι βροχές επίβουλες παγίδες,
καθώς ηχούν στις φυλλωσιές όπως στο αυτί κοχύλι
και μοιάζουν οι ώρες που περνούν με αδιάβαστες σελίδες
βιβλίου που χάρισες παλιά σε μια νεκρή σου φίλη.

Από τη συλλογή Στίχοι έρωτα και αγάπης (2005) του Κάρολου Τσίζεκ

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κάρολος Τσίζεκ