Στέλλα Τιμωνίδου, Το τρίτο μέλος


Canary (πηγή: wikipedia)

Το τρίτο μέλος

[Ενότητα IV]

Άμεση αντικατάσταση,
με ίδιο όνομα και χρώμα,
για να ’χουμε την ψευδαίσθηση
πως ζει και κελαηδεί ακόμα.

Μας ήρθε λίγο ξαφνικό
να βρούμε τον Ερμή νεκρό
μετά την τριήμερη εκδρομή.
Νιώσαμε ενοχές ώσπου μάθαμε
περισσότερα για τη ζωή του
και γενικά για την καταγωγή του.

Πρόγονός του το serinus canarius
και πατρίδα του τα Κανάρια νησιά.
Το Historia Animalium
κάνει μνεία για την ύπαρξή του
τονίζοντας τη σπάνια φωνή του.

Αξέχαστες οι μελωδίες του και
το φτερούγισμά του στο κλουβί∙
καλύτερα να πούμε φυλακή.
Ήταν το τρίτο μέλος της οικογένειας.
Στις μεγάλες διακοπές άλλαζε στέγη,
μα κι εκεί σκάρωνε ωραίες συγχορδίες.

Γιατί η φύση και ο χρόνος
συνωμότησαν εις βάρος της ζωής του;
Τουλάχιστον του διαλέξαμε το μέρος:
σκιερό, απάτητο χώμα,
ανάμεσα στις ορτανσίες,
στη γωνιά του κήπου.

Από τη συλλογή ατελείωτες νύχτες (2008) της Στέλλας Τιμωνίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Στέλλα Τιμωνίδου

Στέλλα Τιμωνίδου, Απρόσκλητος επισκέπτης

Απρόσκλητος επισκέπτης

[Ενότητα VII]

Ήρθε απρόσκλητα και ύπουλα.
Στην αρχή έκανα πως δεν άκουγα
τα χτυπήματά του.
Όταν όμως γκρέμισε την αυλόπορτα
δε μπόρεσα άλλο ν’ αντισταθώ.

Του άνοιξα και μπήκε
σαν σίφουνας.
Η μουσική σταμάτησε.
Οι καλεσμένοι μου μαρμάρωσαν
στις θέσεις τους με τα ποτήρια στο χέρι.

Τους περιεργάστηκε έναν έναν
από την κορυφή ως τα νύχια.
Τελικά άρπαξε εμένα κι αρχίσαμε
να χορεύουμε ένα ταγκό του Piazzola.

Αρμονικές κινήσεις με δύσκολες φιγούρες.
Ακολούθησα πιστά τα βήματά του.
Δεν ήθελα να κάνω φασαρία.
Δεν ήθελα να χαλάσω τη βραδιά.

Νοσοκομείο Albert Schweitzer, Ντόρντρεχτ,
14 Οκτωβρίου 2007

Από τη συλλογή ατελείωτες νύχτες (2008) της Στέλλας Τιμωνίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Στέλλα Τιμωνίδου

Στέλλα Τιμωνίδου, Οι λέξεις και η γλώσσα

Οι λέξεις και η γλώσσα

[Ενότητα II]

Οι λέξεις κάνουν τρέλες.
Άπειρα τα παραδείγματα.
Τα αθλιότερα εγκλήματα
στολίζονται με ρητορείες,
με λέξεις απατηλά ωραίες,
που αναποδογυρίζουν τον κόσμο.

Οι λέξεις εκπυρσοκροτούν σαν όπλα
και πάνω στον παροξυσμό τους
τσακίζουν ανελέητα και κόκαλα.

Η γλώσσα σκαρώνει έξυπνα
παιχνίδια με τις λέξεις.
Λογοπαίγνια, λεκτικές μεταποιήσεις,
αποκλίσεις, παραφθορές,
νεολογισμούς, αναριθμητισμούς,
παρατονισμούς, παραλογισμούς
και δε συμμαζεύεται.

Η γλώσσα πλέκει τον ιστό της
με τις λέξεις. Κάθε τόσο καινούργιες
εισβάλλουν στον κορμό της.
Κάποιες τις κρατάει,
άλλες τις αποβάλλει.
Παίζει με τους δικούς της νόμους, μα
πάντα συμβαδίζει με την εποχή της.

Οι λέξεις βρίσκονται σε πόλεμο
εσαεί με τους γλωσσαμύντορες,
φλερτάρουν πάντα με τους ποιητές
και πάντα ασύλληπτες σχηματίζουν
το παζλ της γλώσσας.

Από τη συλλογή ατελείωτες νύχτες (2008) της Στέλλας Τιμωνίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Στέλλα Τιμωνίδου

Στέλλα Τιμωνίδου, Η νύμφη του Βορρά

Η νύμφη του Βορρά

[Ενότητα V]

Ιστορική και πανάρχαια η καταγωγή σου.
Ο αδυσώπητος χρόνος σού μετρά
εικοσιτρείς απανωτούς αιώνες.

Ήσουν η δαχτυλοδεικτούμενη του Βυζαντίου.
Μιλούσες γλώσσες διάφορες.
Στα σταυροδρόμια και στα καλντερίμια σου
αντάμωναν Ανατολή και Δύση.

Πέρασες πολλά στ’ αλήθεια. Προδόθηκες,
βιάστηκες από βαρβάρους και μη,
όμως εσύ, παρά τις τόσες κακουχίες
και αλλοιώσεις, κράτησες γερά
την πίστη, τη γλώσσα και τις παραδόσεις.

Γέννησες πολλά και άξια τέκνα.
Ήσουν δασκάλα πρώτη στους
δημοκρατικούς αγώνες και θεσμούς.
Η πολιτισμική σου παρακαταθήκη
φυλάχτηκε όπως όπως, μα ό,τι έμεινε
μετουσιώθηκε σε ποίηση και τέχνη.

Ξέρεις να υπομένεις και να καρτερείς.
Από το Χορτιάτη κι από τα τείχη σου
αγναντεύεις την απεραντοσύνη
της θάλασσας, ώσπου το θολό της μπλε
σμίγει με του ουρανού το καταγάλανο.
Εκεί ακριβώς σταματάς και το βλέμμα σου
πάνω στο θεϊκό Όλυμπο καρφώνεις.

Σήμερα ανοίγεις απλόχερα τη ζεστή σου
αγκαλιά σε αυτούς που έρχονται πάλι
να ζήσουν ειρηνικά μαζί σου.
Δεν παύεις να ’σαι η Φτωχομάνα
του ρεμπέτη του Τσιτσάνη,
σφύζοντας από ζωή και κίνηση.
Ξανάγινες, Νύμφη του Βορρά,
το κέντρο ενός μικρόκοσμου μεγάλου.

Από τη συλλογή ατελείωτες νύχτες (2008) της Στέλλας Τιμωνίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Στέλλα Τιμωνίδου

Στέλλα Τιμωνίδου, Ευρώπη

Ευρώπη

Η γηραιά κυρία πλήττει από ανία
και βρίσκεται σε πλήρη αμηχανία.
Δέχεται στωικά τα σημάδια
του αδυσώπητου χρόνου, αλλά
διαπιστώνει πως δεν σηκώνει
άλλη αναβολή και καθυστέρηση
κι αρχίζει ν’ αντιδρά σπασμωδικά.

Τη μια κάνει lifting προσώπου,
την άλλη βάφει τα μαλλιά της μπλε.
Μα κάποιος πρέπει να της μιλήσει
για τα παλιομοδίτικα μοντελάκια της.

Ριζικές αλλαγές κι ανανεώσεις στη στόφα,
στο στιλ, στο χρώμα και στις αποχρώσεις.
Επιστροφή στο πνεύμα της σημερινής εποχής
με άμεση αλλαγή στάσης και πλοήγησης αν
θέλει να κρατά ακόμα τα ηνία του ταύρου της.

Από τη συλλογή ατελείωτες νύχτες (2008) της Στέλλας Τιμωνίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Στέλλα Τιμωνίδου