Ολυμπία Σταύρου: [Τώρα που μένουμε μαζί…]

Τώρα που μένουμε μαζί
μου λείπει
ό,τι χωρούσε στο φιλί της καληνύχτας
μα πιο πολύ η εικόνα σου
να χαιρετάς μαρσάροντας ανάμεσα στα φώτα.

Από τη συλλογή Σκόνη σε γυαλιά ηλίου (1997) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

Advertisements

Ολυμπία Σταύρου: [Την τσάκωσα ιδρωμένη…]

Την τσάκωσα ιδρωμένη
ν’ ανακατεύει το ουράνιο τόξο.
Μήπως και προκύψει
κανένα χρώμα της προκοπής
δικαιολογήθηκε.

Από τη συλλογή Σκόνη σε γυαλιά ηλίου (1997) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

Ολυμπία Σταύρου: [Στο τρυφερό βυζί της…]

Στο τρυφερό βυζί της
τ’ αξύριστό του μάγουλο
ημερεύει.

Από τη συλλογή Σκόνη σε γυαλιά ηλίου (1997) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

Ολυμπία Σταύρου: [Σαν τον αφρό της μπίρας…]

Σαν τον αφρό της μπίρας
στο πάνω χείλι σου
να ξάπλωνα.

Από τη συλλογή Σκόνη σε γυαλιά ηλίου (1997) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

Ολυμπία Σταύρου: [Να με φιλάς…]

Να με φιλάς
να με τρελαίνει
η πρόστυχή σου γλώσσα.

Από τη συλλογή Σκόνη σε γυαλιά ηλίου (1997) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

Ολυμπία Σταύρου: Μοτοσικλέτα (III)

Μοτοσικλέτα

III

Γαλάζιες χάντρες
κι ασημένια τύμπανα στο μπράτσο της∙
χαρούμενη μπάντα
ακόμη και μπροστά στον κίνδυνο.

Από τη συλλογή Σκόνη σε γυαλιά ηλίου (1997) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

Ολυμπία Σταύρου: Μοτοσικλέτα (II)

Μοτοσικλέτα

II

Κόντρα στον σαδιστή αέρα
που σου πολιορκεί το πρόσωπο
γεμίζω με φιλιά
τη μαύρη δερμάτινη πλάτη σου.
Άραγε κατάλαβες
ότι δεν είναι η ταχύτητα που με τρελαίνει
αλλά ο χτύπος της καρδιάς σου
όταν σταματάμε στα φανάρια;

Από τη συλλογή Σκόνη σε γυαλιά ηλίου (1997) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

Ολυμπία Σταύρου: Μοτοσικλέτα (I)

Μοτοσικλέτα

I

Το νιώθω
η ηδονισμένη ανάσα της
και τα παιχνίδια του αέρα
σε ξελογιάζουν.
Κι αν καμιά φορά
το γαντοφορεμένο χέρι σου
ψάχνει το δικό μου
είναι που αισθάνεσαι
συνέχεια ζεστή την πλάτη σου.

Από τη συλλογή Σκόνη σε γυαλιά ηλίου (1997) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

Ολυμπία Σταύρου: [Μονάχα…]

Μονάχα
μη φύγεις Σαββατόβραδο∙
δουλεύω μεροκάματο
κι είναι για μένα η νύχτα αυτή
έξι ημερών η προσμονή.

Από τη συλλογή Σκόνη σε γυαλιά ηλίου (1997) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου

Ολυμπία Σταύρου: [Με τρομάζει…]

Με τρομάζει
το σιγανό ψιθύρισμα
του δίσκου που τελειώνει.

Από τη συλλογή Σκόνη σε γυαλιά ηλίου (1997) της Ολυμπίας Σταύρου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ολυμπία Σταύρου