Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου, Στο μάθημα των αποχωρισμών

Στο μάθημα των αποχωρισμών

Τις νύχτες τα παράθυρα χάσκουν απορημένα
κορνίζες για τοπίο γυμνό
με ίσκιους που δε θυμούνται πια
σε ποιους σταθμούς αφήσαν τις ρυτίδες τους.
Αν είχαν τουλάχιστον μια φωτογραφία που να ’δειχνε έστω και θολά
κάποιον απ’ όσους αγάπησαν
ίσως και ν’ αναγνώριζαν στα μάτια του κάτι απ’ το πρόσωπό τους.

Η θλίψη κάθε βλέμμα αλλιώτικα το επιχρυσώνει.
Τα αγάλματα, μόνον αυτά, ίσως κι οι φανοστάτες
–θαμώνες μόνιμοι σε πάρκα και πλατείες–
μπορούν να το διακρίνουν.

Τις νύχτες τα παράθυρα αχνίζουν εφιάλτες
φυσούν εκμυστηρεύσεις και απειλές στους διαδρόμους του Θεού
–ποιος επινόησε το γήρας της ημέρας;–
γίνονται μαυροπίνακες και στο μάθημα των αποχωρισμών
την ορθογραφία διδάσκουν στη λέξη «εξοικείωση».

Από τη συλλογή Ν’ ανθίζουμε ως το τίποτα (2004) της Ευτυχίας-Αλεξάνδρας Λουκίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου

Συρραπτική του προσώπου: Επίσκεψη στην Ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη (της Ευτυχίας-Αλεξάνδρας Λουκίδου) / Αθήνα, 5 Μαρτίου 2014

Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου, «Συρραπτική του προσώπου: Επίσκεψη στην Ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη»

Οι «Εκδόσεις των Φίλων» και το βιβλιοπωλείο IANOΣ σας προσκαλούν την Τετάρτη 5 Μαρτίου, ώρα 6:00 µ.µ. στην παρουσίαση του βιβλίου της Ευτυχίας-Αλεξάνδρας Λουκίδου «Συρραπτική του προσώπου: Επίσκεψη στην Ποίηση του Ορέστη Αλεξάκη».

Θα µιλήσουν:
Γιώργος Παγανός (δοκιμιογράφος – κριτικός)
Γιάννης Μπασκόζος (διευθυντής περιοδικού «Ο αναγνώστης»)
και η συγγραφέας

Ο Ορέστης Αλεξάκης θα διαβάσει ποιήματά του.

Στο πιάνο ο Ορέστης Μωραΐτης

Βιβλιοπωλείο IANOΣ
Σταδίου 24
Τηλ.: 210-32.17.917

Πηγή: Translatum

Το ιστολόγιό μου για τον ποιητή: Ορέστης Αλεξάκης

Το επιδόρπιο (Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου)

Σταύρος Λάντσιας, Αποχωρισμός
(φωνητικά: Έλλη Πασπαλά / δίσκος: Το ταξίδι μιας νότας (2002))

Το επιδόρπιο

Προτείνω, αγαπητοί μου, για αλλαγή
να ξεκινήσει η βραδιά με το επιδόρπιο.
Ποτέ δεν ξέρεις, άλλωστε, τι γίνεται
έτσι επικίνδυνα άρρωστοι που είμαστε.

Κι αν σταθήκαμε ως τώρα τυχεροί
και πλαγιάζαμε καμιά φορά
δίχως συγχώρεση
ήταν γιατί πιστεύαμε
πως οι αιφνίδιοι χωρισμοί
δε θα μας αφορούσαν.

Ένα στασίδι ελεύθερο
πάντα κρατούσαμε γι’ αυτούς
όμως
πόσα εγκλήματα θαρρείς
πως είναι προμελετημένα;

Ελπίζαμε – οι αφελείς –
σε μιαν αναίτια μεγαλοψυχία.
Νιώθαμε κιόλας μιαν ευγνωμοσύνη
που δε γνωρίζαμε ποτέ
σε ποιον συγκεκριμένα τη χρωστούσαμε.

Μα η απειλή ήταν εδώ.
Κι είναι και τώρα.
Προπόσεις και σφυρίγματα
ουδόλως τελικά την αποτρέπουν.

Για όλα αυτά, λοιπόν, αγαπητοί
και για μια πρόληψη
ας φάμε απόψε πρώτα
το επιδόρπιο.

Από τη συλλογή Το επιδόρπιο (εκδ. Κέδρος, 2012) της Ευτυχίας-Αλεξάνδρας Λουκίδου

Translatum: Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα / Ευτυχία-Αλεξάνδρα Λουκίδου