Ανδρέας Λίτος, Παράκτιος

Παράκτιος

Παράκτιος στη θάλασσα της καλοσύνης
ο μέσα εαυτός
και ο δισταγμός ζεστός
μπρος στο ωκεάνιο ταξίδι.
Το ποίημα υποσχετικό, ελπιδοφόρο
κυοφορεί το διαμαντένιο στεφάνι
και τα φιλιά της νιότης
μες στους ροδώνες του γιαλού.
Ο πελαγίσιος ο αφρός
μία πρόκληση, ένα νεύμα,
ρίγος στην πλεύση είναι
και στην μακρινή ματιά.
Η ελπίδα δεν πιάνει χώρο,
καρποφορεί στον μέγα χρόνο.
Κι εσύ, θάλασσα, φούσκωνε
και πάρε ζωή από τον δισταγμό.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Ουτοπία

Ουτοπία

Με ένα άνθος αγάπης στη χούφτα μου
περνάω τις θύρες της μνήμης…
Έρημες, σκοτεινές εκκλησιές
μου ξυπνούν παλιές εικόνες
κι αχνοσαλεύουνε μορφές
αλλοτινές κι αγαπημένες…
Να, ο χοντρούλης στρατιώτης ψάλλει
μες στη λερή, χακί του χλαίνη γονατιστός
και πιο κει διπλωμένος στα δύο
–ευαγγελικώς συγκύπτων–
ένας παππούλης σέρνει την φωνή του
και τ’ άσπρα ράσα του στον ιερό χώρο.
Στο μαύρο ράσο μπρούμυτος
–ως άλλος μουσουλμάνος–
ο δόκιμος αναχωρητής στην άλλη άκρη.
Και την αυγή, καθώς το λίγο φως
στα νυσταγμένα μάτια μου
υμνολογεί τον Κτίστη,
ταξιδεύω στην απεραντοσύνη
της μόνης «ουτοπίας» που υπόσχεται
τον τόπο του άλλου τρόπου.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος: Όταν η ομιλία…

Όταν η ομιλία…

Όταν η ομιλία είναι ανέφικτη,
μιλάνε τα μάτια και το χαμόγελο,
το κύμα αυτό της άφωνης αγάπης
από τα παιδικά κατάβαθα.
Πανάρχαια γεύση,
σαν μία κουταλιά γλυκό κεράσι
από της εφηβείας τα τερπνά όνειρα,
το ηλιόλουστο μέλλον της τότε στιγμής.
Τα κύματα της συμπάθειας διεμβολίζουν συνεχώς
με φως την ξεραμένη φλούδα
της αέναης, αδιάφορης πραγματικότητας.
Η αυθόρμητη ζεστή αγκαλιά
στα φύλλα της καρδιάς,
ξύπνημα είναι, ομορφιά σίγουρη
από γνήσιο ουρανό.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Οι γέροντες

Οι γέροντες

Οι γέροντες συγκύπτοντες
από τα βάρη των αμέτρητων προσευχών
και γονατισμών για τους άλλους, γνωστούς και αγνώστους.
Με τον καλό λόγο στο στόμα τους,
τον λάμποντα οφθαλμό και την εξυπνάδα
της γνώσης του Θεού.
Προορατικό χάρισμα δωρισμένο και μη προσγραφόμενο
στον ατομικό ισολογισμό της ματαιότητας.
Άφθονο χαμόγελο και γλυκός λόγος,
περιχυμένος στα άταχτα άσπρα γένια και μαλλιά,
σαν τους βοστρύχους του Πανσέληνου
και μελωδική ευωδία στον αέρα
της περιιπτάμενης χαρμολύπης.
Η χαρμοσύνη συμπορεύεται με την εικόνα
και την πλούσια ανάμνηση στο ταπεινό κελάκι,
σαν να εγκαταβιώνει από τον καιρό
που ζούσαν εκεί οι ρίζες της ανθρωπότητας.
Ευπροσήγοροι και άγιοι κατά δύναμιν
στο ανθρώπινο και στο χαρισμένο.
Ο μαστρο-Φώτης Κόντογλου ομολογεί:
στα πρόσωπα των γερόντων
είναι τυπωμένα τα δύο πιο σεβαστά πράγματα,
η αγιοσύνη και το γήρας.
Καρδιά ευρύχωρη από το βίωμα της αγάπης,
που αγγέλλει αυτό που θα έλθει και είναι εδώ,
το άδυτο κάλλος του Ωραίου παρά πάντας βροτούς.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Ο τρόπος μας

Ο τρόπος μας

Οι ώρες περνούν κι εμείς ξεχάσαμε
το άστρο το πρωινό που έχει το όνομα
το Υπέρ.
Η Ποίηση εργάζεται, απόντες οι ποιητές.
Ελάτε όλοι μαζί να γράψουμε ποιήματα
στην διάλεκτο την δίκαιη
και να συντρίψουμε την τυραννία,
που τρομοκρατεί τον δικό μας τρόπο,
του Έρωτα και της Ελευθερίας.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Ο ρυθμός του κόσμου

Ο ρυθμός του κόσμου

Να μεταβληθεί ο ρυθμός του κόσμου,
να παρθενέψει ο νους πάλι και πάλι.
Η λύπη που γεννά ο ζυγός της ανάγκης, ολόρθη.
Το έλεος, πού;
Το φέγγος προσέρχεται μειλίχιο
και με χορευτικά βήματα
λιγοστεύει την νωπή του κόσμου φθορά.
Δώσε μου φωτιά να κάψω την ανάγκη!
Η ανυπακοή φτερώνει στο πρόσωπο της ελπίδας.
Καταποντίζεται η φανερή ντροπή της βίας.
Αγίασμα πίνω μελωδικό…
Μία σταλαγματιά νάμα
αιωνίζει το ρυθμό στο πλατύ μέτωπο του κόσμου.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Μίμηση

Μίμηση

Έτσι πορευόμαστε.
Επηρμένοι, με ευγενικές υπεκφυγές
και ραθυμίες.
Κληρονόμοι αυτοκρατορικού μεγαλείου!
Ένα μεγαλείο, στάσιμο νερό, πριν το τέλμα.
Η άσκηση, στην έρημο μένει, ξεχασμένη.
Γύρω μας τόσος πόνος, τόση φτώχεια
κι όμως επιπλέουσα κρυφή η Χάρη.
Ανθοστολισμένος, θαλερός ο άριστος βίος,
η νέα περπατησιά μας στη γη.
Τα ηλιοτρόπια, φωτοδείκτες
στη γραμμή του ωραίου ορίζοντα,
προσκαλούν σε μίμηση.
Ελάτε όλοι όσοι…

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Μάθημα καρδιολογίας

Μάθημα καρδιολογίας

Για την καρδιά το «όλα ή τίποτα»
είναι το κάλλος της αγαπητικής συνύπαρξης.
Η άντληση ζωής αυξάνει όσο η συστολή
των στοιχείων ολοκληρώνεται.
Η κορύφωση της αστραπής χαρίζει
την ευωχία του ερωτικού καρπού.
Ενδόμυχα ή ξένα ζιζάνια,
με ρίγος πολυσημίας,
με τραύλισμα απροσδιοριστίας
κι άλλες παραδοξότητες
υποσημαίνουν ανασφάλειες,
εισάγοντας την αταξία του συμπτώματος.
Η άλλοτε συμμετρία γίνεται αρρυθμία,
τραύμα καίριο στην αρμονία της θείας φύσεως.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος: Λιγοστεύει το όνειρο…

Λιγοστεύει το όνειρο…

Για όποιον έχει πράγματα να συλλογάται,
για όποιον δεν έχει να κάνει πολλά…
Δεν μεταμορφώνεται, βουλιάζει
κι άλλοτε έρχεται η έκρηξη, σύντομη, φευγαλέα.
Είναι οι μέρες ατέλειωτες
κι όμως ξέρει το υψηλόκορμο της ύπαρξης του τέλους.
Σκοτίζεται ο νους, η νόηση ρηχαίνει
κι η θέληση παγώνει το χαμόγελο.
Κι όπως η διάβαση πλησιάζει,
το φως νοστιμεύει ή χάνεται.
Τότε ο νους βασιλεύει στη σκέψη
και λιγοστεύει στο όνειρο.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Κατευόδιο

Κατευόδιο

Στη λέξη καρδιά
τραγούδησε την πιο ζεστή σου νότα,
γιατί εκεί είναι όλη η ύπαρξή μας.
Σιγολιώνουν καρδιά και ύπαρξη
στις πιο αξέχαστες στιγμές
της πάνσοφης πανδημίας
εδώ και αιώνες αγάπης.
Και μια και δεν έχει επιστροφή,
φρόντισε να γλυκάνεις τη φωνή σου
κι έτσι τα διαβατάρικα πουλιά,
φτερώνοντας το γαλανό το αγαπημένο
να κατευοδώνουν τον ουρανό.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Θεσσαλονίκη Μάης 1942

Θεσσαλονίκη Μάης 1942

Πάνω στο μακρόστενο κάρο κουβαλάμε
τα λίγα συμπράγκαλα.
Φτάσαμε με τρένο από την Δράμα.
Βροντάνε οι ρόδες στο καλντερίμι.
Βροντάνε κι οι μπότες των Γερμανών την σκλαβιά.
Στα παιδιά μάτια η βουλγαρική θηριωδία, νωπή.
Η Εγνατία με τους λιπόσαρκους φτωχούς διαβάτες
φιλοξενεί την απελπισία, τον φόβο και την οδύνη.
Το φτωχικό δωμάτιο μας υποδέχεται με την φωνή
της καμπάνας του εσπερινού της Αγίας Τριάδας.
Στους παραδιπλανούς δρόμους διάσπαρτα πτώματα
τυμπανιαία από την πείνα και την αβιταμίνωση.
Το κάρο του Δήμου περιφέρεται αργό, φρικτό, αδιάφορο.
Την νύχτα τα βαριά βήματα της περιπόλου του τρόμου
δεν μπορούν να σκεπάσουν το αγιόκλημα
και την ευωδιά του.
Στην παραλία η θάλασσα λάμπει σαν ωραία νεράιδα.
Στις αυλές, ζεματιστές μπουγάδες για τις άφθονες ψείρες,
στα τραπέζια λιγοστή η μπομπότα κι η λαχανίδα.
Στις ανοικτές αλάνες Ελληνόπουλα κι Εβραιόπουλα
συναγωνίζονται στην ανέμελη εγκληματική τραγωδία,
σπανιόλικα τραγούδια αντηχούν στα εβραίικα χαμόσπιτα.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Η Τράπεζα

Η Τράπεζα

Η Τράπεζα με το €uro
άρπαξε την Ελευθερία σου.
Κι όμως οι ουράνιοι φίλοι σου
σου κλείσανε το μάτι με σημασία.
Δεν πρόσεξες, δεν τους πίστεψες.
Κι όλο €π€στρ€φ€ς στην παγίδα του €.
Δεν €φταιγ€ το €.
€σύ μ€ταλλάχτηκ€ς. Κόλλησ€ς.
Δεν έγινες γνήσιος διαβάτης.
Δεν πέρασες πιο πέρα
απ’ την αίγλη του χρήματος,
τον φωτοστέφανο του €uro.
Έμεινες στάσιμος, σκλάβος.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Η λαμπηδόνα

Η λαμπηδόνα

Με τα μέγιστα σύμφωνα της Αγάπης
ουράνωνε την ουσία της ζωής.
Με τα εύφωνα φωνήεντα
ζωγράφιζε την ήρεμη ροή
στην αμνήμονη πορεία τους
όλες τις κακίες του κόσμου.
Και ρωτούσανε:
–Γιατί ξεχνάει τις κακίες των άλλων;
–Θυμάται τις δικές του.
Δεν ξεχωρίζει τον εαυτό του.
Μαζί τους θρηνεί
την χαμένη αθωότητα.
Την λαμπηδόνα που αποδήμησε.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Η εκδρομή

Η εκδρομή

Όλο το πρωί έβρεχε ασταμάτητα,
οι υπεύθυνοι του ομίλου δεν το πρόβλεψαν
κι εμείς, συρφετός τουριστών, παπίζαμε!
Η ποίηση προσφέρθηκε αργότερα, εκτός προγράμματος,
ως αντίδοτο της πρωινής υγρασίας.
Τα ποιήματα απάλυναν την βαρυστομαχιά
του λουκούλλειου δείπνου.
Η εκδρομή συνεχίστηκε με θαυμαστικά επιφωνήματα,
shop therapy, φωτογραφήσεις και περισσή ανία.
Η ελαφρότητα της περιήγησης
είχε υπογραφή Πολιτιστικός Σύλλογος…
Εκείνο που γοητεύει το υψηλό άνθος του νου
είναι η ουτοπία.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Ανδρέας Λίτος, Η δεξίωση

Η δεξίωση

Μας μάζεψαν οι πολιτικοί
ως ψηφοσυλλέκτες.
Κεράστηκε κόκκινο κρασί,
που χρωμάτισε τα μάγουλά μας
σαν ερύθημα ντροπής
για τις ανοησίες τους.
Ο προγάστωρ ο νεότερος
ήταν φανατικός με την ασκητική
των δημοσίων εξόδων,
για το καλό μας, βέβαια.
Η μεγαλαυχία και η παχυσαρκία
σφράγισαν την δεξίωση με επιτυχία.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος