Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Times Square του Αγίου Γεωργίου

Times Square του Αγίου Γεωργίου

[Ενότητα Του Ιωνά]

Μας κράτησαν εντός του συρμού επί ημίωρον
έκαναν λόγο για πιθανή τρομοκρατική ενέργεια
Ζορίστηκα λίγο
Ως Έλλην επίστευσα πως παιδάριον απλώς εμόχλευσεν
την έκτακτον στάσιν
Κι εκεί
μύρισα τα μαλλιά της ακαθορίστου ηλικίας αφροαμερικανής
άθελά μου αρχικά
Μαύρης προτιμώ, χλευάζοντας την πολιτική ορθότητα δικαιολογημένα
Κάτι από μάνγκο ή και παπάγια
Έγειρα διακριτικά πάνω της∙ όνειρο
Στις κυλιόμενες του μετρό, στην Times Square
σε ώρα αιχμής, καθώς λογής αρώματα και ήχοι
με προσπερνούσαν
ούτε αναζήτησα το πρόσωπό της ούτε με ένοιαζε
Το λεφούσι των βιαστικών ξεχύθηκε κι έγινε ένα μαζί της

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Advertisements

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Ex officio

Ex officio

[Ενότητα Του Ιωνά]

Ex officio στον κατωφερή της Ν.Υ.
όλη η επανάσταση∙ σωστά, νότια, σχεδόν ανατολικά
Μπολιβάρ, Αρτίγας, Ερνέστο
Της ποίησης δεν κατονομάζουμε επίτηδες εκπρόσωπο
Η Σοφία επέμενε να χαζέψει καπέλα και τσάντες
Είχα ηττηθεί μαζί με τους φίλους μου από καιρό
Κι ας πίστευα πως οι αχρονικές δομές
αντιστέκονταν μαζί τους στις μαζικές καταφάσεις
Πάλι καλά για όνομα μαγαζιού
εντός των αεροδρομικών τειχών του Μεγάλου
σαγηνευτικού, ομολογώ, Μήλου
Θα μπορούσε φερειπείν να είχε βαφτιστεί
«Norris», «Superman» ή και «Batman»
Βορειοδυτικά μονάχα τα εννοιολογήματα κι ο αποκλεισμός

16-4-2014

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Του αναγνώστη

Του αναγνώστη

[Ενότητα Σημαδούρες]

Αγνόησέ τον
και τους κριτικούς μαζί∙ ιδίως τους φλύαρους
Πρωταρχικό τους χρέος
η ταύτιση με τα έργα
τα δευτέρας και της τρίτης ίσως ποιότητας, θλιβερό

Στην ποίηση οι λέξεις δεν μετακινούνται
Αντιμετατίθενται τα ρήματα στο μυθιστόρημα
καχυποπτεύουν τα ουσιαστικά στο διήγημα
αιωρούνται οι αντωνυμίες στη νουβέλα
Με τα διαφόρων ειδών flash δεν ασχολούμαι

Αγνόησέ τον
και τις μετοχές μαζί∙ ιδίως τις ενεργητικές
Πάρε το κύμα υπό μάλης
τα βότσαλα στα χέρια
Να πετάνε μαζί την άμμο στη θάλασσα, τρυφερά, με άχτι (sic)

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Το μεγάλο ποίημα

Το μεγάλο ποίημα

[Ενότητα Σημαδούρες]

Στον Γιώργο Κορδομενίδη

Γνωρίζεις πλέον πως το μεγάλο έργο είναι ένα αλλά

δυο φορές είναι που στέκεσαι να ιστορήσεις, αυτή τη μεταδοτική ιστορία, μπρος στην πύλη του Θεού,

θα μιλήσει κι αυτός όταν έρθει η ώρα, όχι διαμεσολαβητές και θαύματα,

κι ούτε που θυμάσαι πώς ήτανε πριν –μία γέννα ασυγκράτητη (εδώ το υποπτεύομαι τελειώνουν οι ερημιές)– ούτε πώς θα είναι μετά –ένας ακέραιος θάνατος (να είσαι χωρίς να υπάρχεις)

Το γράφεις διαρκώς το μεγάλο ποίημα, παρέα με τις μικρές λαμπηδόνες –μάρτυρας στο μεσοδιάστημα που αναγγέλλει τον χρόνο– εσύ τη μέρα, αυτές τη νύχτα που κουράζεσαι

Σειρά με τη σειρά, παράγραφο με την παράγραφο, κεφάλαιο με κεφάλαιο, βιβλίο με το βιβλίο, όλη σου η ζωή ο θεμέλιος λίθος τους, η απόφαση να σε συναντήσω

Τα χέρια που σε κρατάνε στην πορεία, οι ματιές των συνοδοιπόρων που σε ξάναψαν, οι στάσεις τους που σε πίκραναν, οι λέξεις και οι αράδες που σε λύτρωσαν, όσα τους έμαθες και σου έμαθαν

Όλα μαζί κι αυτά, δεδομένα και ασταθή, σου υπαγορεύουν μεγάλα όνειρα

την επανάσταση αντί του αμαρτήματος της φλυαρίας, τη φυσική παρουσία όχι το αρνητικό της ύπαρξής μας ή καλύτερα πλέον την ψηφιοποιημένη εκδοχή του

Κι οι αγκαλιές, τα φιλιά, οι σπασμοί απλώς υπογραμμίζουν, αλλά σε καμία περίπτωση δεν σου χαρίζουν ούτε ένα λεπτό παραπάνω, κι ας είσαι ο πλάστης του κειμένου που τα ανάδειξαν

Σε κρεβάτια από θρύλους κι εμποδισμένους, συγκλονιστικούς έρωτες άφησες άνευ λόγου αρκετά χρόνια, θαμμένα πρόχειρα στον πυρετό των μεγαλουπόλεων, βυθισμένος στην αμάθεια του ποιείν, καθώς οι σκοτεινοί εχθροί φανερώθηκαν –φευ ουδείς τους πολεμά– και δεν ξεκουμπώνουμε δειλά να δείξουμε τραύματα, να τα γιάνουν τα βλέμματα, αλλά γεμίζουμε ζωγραφιές τα κορμιά, τέχνη τάχα

Τα φυλλαράκια της ελιάς που δεν κατάφερε να δέσει καρπό, μα περήφανα διεκδικεί τον χώρο της στην αυλή και στην καρδιά σου παραλληλίζουν την τρομακτική εμπιστοσύνη σ’ αυτή τη συγκατοίκηση με τη γυναίκα, στη γενναιοδωρία με τα ποιήματα, στη γνώση πλέον

πως η συν-δημιουργία είναι το δικό σου μεγάλο ποίημα

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Οι σημαδούρες

Οι σημαδούρες

[Ενότητα Σημαδούρες]

Οι σημαδούρες οριοθετούν τον χώρο των λουομένων και τα σχετικά

από αυτόν των φουσκωτών, κρις κραφτ και τα λοιπά

Κάτι σαν δοκιμιακοί στίχοι στην απεραντοσύνη της θάλασσας

Ένα γλυκό κοκκινάδι στο μπλε, στο πρασινογάλαζο

Κάτι σαν άγνωστες λέξεις στις μουρμούρες και στους αχινούς

Τις αγκαλιάζουν οι γιοι μου και τις πατούν στον μηρό να τις βουλιάξουν

Και καμαρώνω ν’ αντιπαλεύουν κανόνες, άγκυρες και τα συναφή

Τους κολυμβητές των 10λεπτων απασχολούν στο μεταξύ οι ρακέτες, η σκιά της μεγάλης ομπρέλας που νικιέται απ’ τα μελτέμια, λάδια καρύδας, ξεθυμασμένα ρομάντζα στα μπρούμυτα

Με τις ώρες τη γεύομαι στον ουρανίσκο

καθώς πηγαινοέρχεται να μου γιάνει φλέβες, κιρσούς ανυπότακτους, ακανόνιστους, γι’ αυτό δεν τους μίσησα και δαύτους

Οι φακές της Σοφίας υπενθυμίζουν τον αποκεφαλισμό του Ιωάννη, του Γιάννη, μιας άλλης επιβολής

Τα κλισεδάκια του φθινοπώρου, σαν να ξεπηδούν απ’ τα συρτάρια και τις θήκες του Γρηγόρη, του μάστορα Αλεξίου, μαζί μου αυτός

Κι αναρωτιέμαι, έκτη χρονιά τώρα, πώς θα επιστρέψω να ντυθώ ρούχα, ν’ απαρνηθώ χρώματα, να ξεκλέβω θάλασσα στο ένα τεταρτημόριο του παραθύρου μου

Μα περισσότερο πώς να βρω εκεί ανάμεσα στους στεριανούς πρόγονους και επίγονους τις σημαδούρες

Να τις δείξω στον Ηλία και στον Βασίλη. Να τις βουλιάξουν και να τελειώνουμε με τους φελλούς της κρίσης και των παραφουσκωμένων βιογραφικών

Να ξεβράσει η φιλενάδα μου τον πολιτικό πολιτισμό τους σαν μαύρα φύκια απονεκρωμένα

Τελικά οι ποιητές δεν ακούν και ενίοτε καταπατούν

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Νυν και αεί

Νυν και αεί

[Ενότητα Αντί στίχων]

Ξέρεις θα φανεί
πως φοβάμαι ν’ αγαπήσω
Μα νυν και αεί
με τη μνήμη σου θα ζήσω

Ξέρω θα ντυθείς
με τα κόκκινα του Μάη
Μα πώς ν’ αρνηθείς
το σκοτάδι ότι νικάει

Ξέρεις πως θρηνώ
το χαμό σου εδώ και χρόνια
Δύσκολο να πω
αν ξανάρθουν χελιδόνια

Σε ταπεινώνουν βολεμένων οι φετφάδες
Μες στην ζωή μας τριγυρνάει το κακό
Κι είναι η ψυχή σου πια γεμάτη αγριάδες
Που ’χουν κρυμμένο αγιονέρι και σταυρό

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Μοναχική πατρίδα

Μοναχική πατρίδα

[Ενότητα Αντί στίχων]

Μέσα απ’ το κύμα και το στήθος το μαντάτο
ένα φιρμάνι το καντήλι μου θωρεί
δρόμος και ρίμα, όχι ανέξοδο τσιτάτο
σ’ άλλο λιμάνι το μαντίλι σου ντροπή

Μέσα απ’ τη βάρκα και τον ήλιο καρτερώ
πατρίδα μου μοναχική να απλώσεις
Θάρρος και ρότα, το κακό δεν προσκυνώ
ίδιο φεγγάρι το ζουμπούλι σου να στρώσεις

Έλα κοντά, έλα εδώ
βράχο και γιαλό να σ’ ονειρευτώ
Έλα κοντά, έλα εδώ
κάμπο και βουνό να σ’ ονειρευτώ

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Κατά επιθυμίαν

Κατά επιθυμίαν

[Ενότητα Σημαδούρες]

Ναι, μπορώ να ζήσω χωρίς λογική
χωρίς τη λογική σας
Μα ψάχνω κάτι γυμνό πάνω της
να το ξεδιαλέξω, να δέσω ψιθύρους, ανάσες και προσευχές
Να τολμήσω στην άκρη της νύχτας, μιας τέτοιας νύχτα
χωρίς θεοσεβούμενες κυρίες, αυτοεγκλεισμούς και παντόφλες
Μια λέξη έστω, απειλή και προειδοποίηση, μια λέξη αρχή
Κι άγγιξα την πρώτη μου ηρωίδα∙
και γλίστρησε η ομορφιά της
αβάσταχτη κι ισχυρότερη από τον έρωτα
δώρο και αντίδωρο

Η διαδήλωση της γραφή, τώρα – εσύ
τον λόγο της τέχνης καθαρό

Η γραφή της διαδήλωσης, τότε – εγώ
δημιουργικός ο λόγος της στράτευσης

Η διαγραφή της δήλωσης, τώρα – εσύ
τη δημόσια της γραφής τεχνική

Η δήλωση της διαγραφής, τότε – εγώ
ερωτική η γραφή του πολιτισμού

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Η μικρή μπαλάντα

Η μικρή μπαλάντα

[Ενότητα Αντί στίχων]

Θα γράψω με τ’ αριστερό
μία μικρή μπαλάντα
στο νοτισμένο σου λαιμό
μία κρυφή γιρλάντα

Και θα σκαλίσω δεξιά
μια διαμαντένια κόρη
στο πιο κρυφό σου όνειρο
την κεντητή μου πλώρη

Τα δυο σου χέρια θα κρατώ
μαζί με τα δικά μου
να πάρουν βότσαλο στρωτό
διάλεγμα την καρδιά μου

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Η γνώση

Η γνώση

[Ενότητα Αντί στίχων]

Τραύματα φίλοι και αγάπες με πονάνε
και μια ιδέα ν’ ανεμίζει σαν πανί
Λιγόστεψαν στα χρόνια και οι χάρτες
και τα ταξίδια μια σκακιέρα λιγοστή

Τσιγάρο σκέτο, μαραμένο στα δυο χείλη
κι η αγκαλιά σου κουρασμένη από καιρό
Γυρεύω τώρα το λαό μου ν’ αναστήσω
μα με πληγώνει ένα πουκάμισο αδειανό

Πρόδωσες θάλασσες, γραφίδες και χαρτί
Κάποιοι μιλήσαν για φονιάδες απ’ τη γνώση
μα θα τους βρίσκεις όπως πάντα στη βολή

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος: Εις μνήμην Μίμη(ν)

Εις μνήμην Μίμη(ν)

[Ενότητα Του Ιωνά]

Η εκδήλωση αύριο, του μεγαλοαστού
του είρωνα που απέκτησε δημόσιο ρόλο μετά από χρόνια
μ’ έναν ξαφνικό θάνατο
Η σύνθεση των προσκεκλημένων ύποπτη ή τουλάχιστον μη σωστή
Οι μισοί τον γνώριζαν, άλλοι ελάχιστα, αρκετούς τους χλεύαζε
Η έκπληξη στη γυναικεία συμμετοχή –ανούσια, αδρανής
Την ίδια στιγμή στην πολιτική σκηνή
εισήρχοντο οι πλέον διπλωμάτες των ακαδημαϊκών δασκάλων
Δεν αλλάζουν έτσι τα πράγματα
Ούτε ποτάμια ούτε ρυάκια και νάματα
μπορούν να αποκαθάρουν τους εγωισμούς
Καλύτερα στην πασιονάτα της Τρίγλιας
με πορτοκαλόφλουδες ή νεκταρίνια ή
έστω στη μητρόπολη του κόσμου

25-4-2014

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Δικτυακές μάσκες

Δικτυακές μάσκες

[Ενότητα Αντί στίχων]

Λαούς και έθνη ίδιου παραδείσου
πολεμιστές κυνηγημένου συγχωρώ
Είναι η νιότη κι η Γκουέρνικα δική σου
και οδοφράγματα να κάνω πως ξεχνώ

Κοντέψαμε στο ίδιο μανιφέστο
και στέφθηκα ο πρώτος νικητής
Σου χάρισα τα λάφυρα για δες το
τις ευωδιές της άνοιξης να βρεις

Μάσκες ν’ αλλάζω και προφίλ δικτυακά
Τελώνες, φαρισαίους σαν νυχτέρι
και θ’ αντηχήσει η μουσική ειρωνικά
τα ουρλιαχτά της λεωφόρου στους αιώνες

Κόλαση, αγύρτης, μακελάρης, γητευτής
Μου στήσανε οι χωρισμοί καρτέρι
στις συλλαβές ευλαβικά πραματευτής
και η ρομφαία μαστορεύει με κανόνες

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Ανασκαμμένο μέλλον α’

Ανασκαμμένο μέλλον α’

[Ενότητα Αντί στίχων]

Κλείνουν την πόρτα στα παιδιά μας από τώρα
κι εμείς καμώνουμε πως έχουμε δουλειά
Πρέπει να βγούμε, να φωνάξουμε στους δρόμους
πως είν’ η αλήθεια τους αβάσταχτη θηλιά.

Πήγαν κι οι έρωτες βήματα τόσα πίσω
κι εσείς ακόμα να φανείτε στα στενά
Πρέπει να κείτονται σωροί μες στα φορεία
για να γεμίσουνε οι νύχτες ξενοιασιά.

Νυχτερινό ψιλόβροχο
Και χνώτα μεθυσμένων
Άλλων υδάτων έρωτες
Ζωές ανασκαμμένων

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος: 2-4-2014

2-4-2014

[Ενότητα Του Ιωνά]

Όσο παλιώνω κηδείες και βαφτίσια.
Σε κηδεύω Απρίλη, κλισέ θλιβερό
–ίσως ο Μόντης να το υπερέβη–
και νομοτελειακό. Μα στα 35;
Το γέλιο σου ξεχύθηκε Άνοιξη
Με παιδί δεκατετράμηνο,
σπίτι στα μισά,
γυναίκα έρημη
Σε μένα κι η ανακοίνωση του πατρικού σου χαμού∙
προ εικοσαετίας αυτή
Κι η προσπάθεια για το Πανεπιστήμιο
Για τη Λευκή τα ποιήματα, τα λουλούδια∙
τι όμορφα κλισέ
Ιωνά μου.
Νεκροφίλημα – καταλαβαίνετε περί τίνος ομιλούμε;
Θα μπορούσα να επιμένω λεκτικά
ένα σωρό… μεταμοντερνιστές λύγισαν στην απώλεια
Δεν χρειάζεται
Ιωνά μας.

Από τη συλλογή Σημαδούρες (2015) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Τα σπάρτα

Τα σπάρτα

[Ενότητα Απουσίες & Είδωλα]

Με φωτογράφιζε εκεί,
ανάμεσα στα σπάρτα της Αγίας Τριάδας.
Ομορφιά το πέτρινο σπίτι. Στα Λαγκάδια.
Τραχύ χέρι. Αντρίκιο. Ένιωθες το κράτημα
στη Γορτυνία του παππού.
Ασφάλεια. Σιγουριά.
Τότε που δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις αν είμαι αγόρι ή κορίτσι.

Καταμεσής του Λονδίνου, με το δισάκι στον ώμο
ή έστω ανά χείρας,
ουδέποτε ρίγησα the same again.
Εσπρέσο, μέτριο με φρέσκο γάλα κι η παραλία σε συ απουσίας.
Η απόφαση που δεν μπορώ να πάρω.
Δεν τόλμησα να φτάσω στους φοίνικες.
Γλυκερούς τους βρήκα.
Οι γεωγραφικές μου συντεταγμένες ορίστηκαν από ξενόγλωσσες μουσικές.
Δεν είχε τύχη εκεί φιλί μονοσήμαντο. Χωρίς υπονοούμενο. Στο στόμα.
Αλλάζω τις εποχές μόνη∙ τους χειμώνες κυρίως.
Θέλω να κρίνεις τους έρωτές μου, θα του ’λεγα.
Τις μυρουδιές τους. Στο δέρμα, στο ρούχο, μεταξύ μας.
Κάθε φορά το καινούριο τραπέζι.
Χωρίς απορροφητήρες, κολόνιες και ξέχωρα σαλόνια

Σκέφτομαι, ουδείς ωραιότερος τόπος από το τούτο τ’ αντέρεισμα να με θάψουν.
Και τότε μόνο κατηφορίζω ξαναμμένη στη δροσιά την πέτρινη.

Από τη συλλογή Άνω τελείες και τέτοια (2013) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Συλλογικότητες

Συλλογικότητες

[Ενότητα Απουσίες & Είδωλα]

Βγήκα για λίγο
Σχεδόν σε άγγιξα∙
σ’ ερωτεύτηκα
Θέλησα να προχωρήσω μαζί σου
Να σφίξω αυτό το χέρι
λησμονώντας πως η πυξίδα δείχνει
και χρονικά
πάντοτε το βορρά
Ξαναμπαίνω ηττημένος
στο αντιποιητικό κρεσέντο της συλλογικότητας
Θα επιχειρήσω εδώ τη λύτρωση
με τυπογράφους, λογοτέχνες και ψηφίδες
Λοξούς που βλέπουν ίσια
Εσύ φυσικά μπορείς να ζήσεις τους μικροαστισμούς
που σε γυροφέρνουν χρόνια
Επιστρέφω οριστικά στους θρύλους και τις κατάρες μου

Από τη συλλογή Άνω τελείες και τέτοια (2013) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος

Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος, Πρέσβεως φιλοξενία

Πρέσβεως φιλοξενία

[Ενότητα Παρουσίες και προσωπεία]

Φιλοξενήθηκα σε οικία πρέσβεως,
έστω ομολόγου
Της Commission
Με οικονόμο Βουλγάρα – τρίγλωσση, κλασική μουσική και τα λοιπά
Ο πρέσβης στη Μαδαγασκάρη. Καλός∙ τα παιδιά του αλλού
Τίμημα και προοπτική με άρωμα Βρυξελλών
ή κινηματογραφική ταινία με περιορισμένα πλάνα
Ημείς φέροντες μικροαστικόν επαρχιωτισμόν,
άνευ δώρων

Από τη συλλογή Άνω τελείες και τέτοια (2013) του Τριαντάφυλλου Η. Κωτόπουλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τριαντάφυλλος Η. Κωτόπουλος