Άννυ Κουτροκόη, Να προλάβεις

Omar Akram, Beauty unveiled (album: Free as a bird (2004))

Να προλάβεις

Πριν δίπλα στ’ όνομά σου
Διπλή ημερομηνία αναφερθεί
Μέσα στα μάτια σου
Κλείσε την ομορφιά του κόσμου
Χωρίς το πώς και το γιατί
Σαν ένα δώρο
Στα χέρια πάρε
Τα χρώματα, τους ήχους
Και διάλεξε
Σε ποια εποχή θα κατοικήσεις
Αν αγαπάς το Καλοκαίρι
Ντύσου στα μπλε
Αν το Φθινόπωρο αγαπάς
Τα κίτρινα σου πάνε
Και στο Χειμώνα
Τ’ άσπρα αξίζουν
Στην Άνοιξη
Εγώ θα μείνω
Σπίτι με κήπο μου ’ταξε
Και το κατώφλι του
Εσύ να το περνάς.

Από τη συλλογή Απαστράπτοντος του κρυστάλλου (1998) της Άννης Κουτροκόη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άννυ Κουτροκόη

Advertisements

Άννυ Κουτροκόη, Θερμαϊκός

Θερμαϊκός

Καφέ κερνάω
Έλα
Θάλασσα μπλε πατάω
Πιες
Φίλος σου αν θέλεις
Είμαι
Φτάνει γι’ αυτό
Ένα τραπεζάκι
Και δυο γόπες, δυο ματιές
Ειδάλλως πώς
Να ζει κανείς
Στη Σαλονίκη
Μες στο Θερμαϊκό.

Από τη συλλογή Απαστράπτοντος του κρυστάλλου (1998) της Άννης Κουτροκόη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άννυ Κουτροκόη

Άννυ Κουτροκόη, Δεν το πιστεύω

Δεν το πιστεύω

Έτυχε
Νύχτα προχωρημένη
Στο δρόμο να βρεθώ
Κι όπως στα βιαστικά
Έτρεχα πάνω στο κορμί
Αυτής της πόλης
Είδα
Ανάποδα
Πως φόρεσε το νυχτικό της
Ήταν για ένα βράδυ
Ήταν σε μια της τρέλα
Είπα στους φίλους μου μετά
Προσέχει τόσο τα μαλλιά της
Τα μάτια πάντα βάφει
Και περπατά
Σε κείνα πάνω τα υπέροχα
Τακούνια της γιαγιάς
Γι’ αυτό το νυχτικό ανάποδα
Μ’ έκανε ν’ απορήσω
Δεν το πιστεύω
Να ’χει αρχίσει να τρελαίνεται
Και να γυρνάει
Τις νύχτες ξεσχισμένη
Με το ’να χέρι
Να κρατάει το φεγγάρι
Με τ’ άλλο
Να το χτυπάει ντέφι
Να γρατσουνάει
Με τα μεγάλα νύχια
Τα παιδιά της
Να τα ναρκώνει
Την ημέρα με τα φίλτρα της
Και να γλεντάει
Μαζί τους μέσα στο σκοτάδι
Δεν το πιστεύω
Δεν το πιστεύω
Η πόλη αυτή
Παραπατάει πού και πού
Μόνο να μας τρομάξει
Θέλει
Για να νοιαστούμε πιο πολύ
Για να την αγαπάμε
Να μην ξεχνάμε
Κάθε βράδυ
Το νυχτικό σωστό
Να της περάσουμε
Να ’ρχεται
Ήσυχα να γείρει
Ως έμβρυο
Στην άκρη
Της υγρής της κούνιας.

Από τη συλλογή Απαστράπτοντος του κρυστάλλου (1998) της Άννης Κουτροκόη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άννυ Κουτροκόη

Άννυ Κουτροκόη, Όλο και μεγαλώνω

Βασίλης Τσιτσάνης, Αχάριστη
(τραγούδι: Ιωάννα Γεωργακοπούλου, Στελλάκης Περπινιάδης & Βασίλης Τσιτσάνης / πρώτη φωνογράφηση το 1947)

Όλο και μεγαλώνω

Κλαις;
Ναι…
Άκουσα εκείνο το ρεμπέτικο
Το σώμα του
Καμένο δέντρο
Η προδοσία κεραυνός
Το μαύρο
Τραγουδάει
Έβαψε την καρδιά του
Με το γιατί μα και το πώς
Αχ! από παιδί ακούω
Το ρεμπέτικο εκείνο
Και πάντα κλαίω
Κι όλο αναρωτιέμαι
Και το γιατί μα και το πώς
Έφυγε
Κι έγινε το τραγούδι
Να το πονώ
Να τ’ αγαπώ
Κι όλο να μεγαλώνω.

Από τη συλλογή Περί ελαχίστων κρουσμάτων (1995) της Άννης Κουτροκόη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άννυ Κουτροκόη

Άννυ Κουτροκόη, Μην έλθεις μόνος…

Μην έλθεις μόνος…

Μην έλθεις
Μόνος
Θέλω και την καρδιά σου
Άχρωμος και αθόρυβος
Πώς θα με αγκαλιάσεις
Πώς θα πονέσουμε
Πώς θ’ αγαπήσουμε τα παιδιά
Μην έλθεις
Μόνος
Φέρε και τα χρώματά σου
Έτσι πεθαίνουμε
Αγάπη μου
Δεν το κατάλαβες
Ακόμη
Κι αφήνεις την καρδιά
Να κιτρινίζει…

Από τη συλλογή Περί ελαχίστων κρουσμάτων (1995) της Άννης Κουτροκόη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άννυ Κουτροκόη

Άννυ Κουτροκόη, Μέτρα…

Μέτρα…

Ήταν απόγευμα
Προς βράδυ…
Με το καινούργιο σου κοστούμι
Χρώμα και μάτια
Σ’ αγαπώ είπες…
Κι εγώ…
Τι άλλο
Μάτια και τόσο χρώμα…
Και το καινούργιο σου κοστούμι
Κομμένο και ραμμένο
Στα μέτρα
Πόσο σ’ αγαπώ.

Από τη συλλογή Περί ελαχίστων κρουσμάτων (1995) της Άννης Κουτροκόη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άννυ Κουτροκόη

Άννυ Κουτροκόη, Σ’ αποθύμησα

Πάρης Περυσινάκης & Κώστας Φασουλάς, Όποτε σ’ αποθύμησα
(τραγούδι: Σταμάτης Κραουνάκης / δίσκος: Στου ονείρου την αυλή (2005))

Σ’ αποθύμησα

Έληξες
Κι ήταν νωρίς…
Δεν πρόλαβα τα λόγια σου
Να σκαλώσω στους τοίχους
Δεν πρόλαβα τα χαμόγελά σου
Να καρφώσω στο ταβάνι
Δεν πρόλαβα δίχτυ
Να πλέξω με τα δάκρυά σου
Να παγιδέψω την ανάμνηση
Δεν πρόλαβα το θυμό σου
Να στήσω φύλακα στην πόρτα
Έληξες
Κι ήταν νωρίς…
Δεν πρόλαβα το γέλιο σου
Να φυλάξω σαν το παλιό κρασί
Και να μεθάω
Κάθε που σ’ αποθυμώ.

Από τη συλλογή Περί ελαχίστων κρουσμάτων (1995) της Άννης Κουτροκόη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άννυ Κουτροκόη