Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Σπηλιές

Σπηλιές

Οι θεόρατες σπηλιές άνοιξαν τις πύλες τους.

Κρυμμένες κι απρόσιτες
τώρα θα δείξουν στον επισκέπτη τα σωθικά τους.

Βουβές μέσα στο χρόνο
περήφανες στα χτυπήματα
της μανιασμένης θάλασσας
μάθανε να μη μιλάνε, να μη στενάζουν
να περιμένουν.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Σκιές

Manos Hadjidakis, Waltzing with my shadow (album: Gioconda’ smile (1965))

Σκιές

Τα λόγια τα τρυφερά
που ποτέ δεν ειπώθηκαν
έτρεξαν και πνίγηκαν στο ποτάμι.

Τα χέρια τα αδέξια
που δε με κράτησαν
παρέλυσαν.

Το ψυχρό βλέμμα
που με υποδεχόταν
βυθίστηκε στο σκοτάδι.

Θαρρείς και σε καταράστηκα
περίεργη σκιά ανθρώπου
που είχες και δεν είχες
αγάπη μέσα σου
που υπήρχες
χωρίς να υπάρχεις.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Όταν οι καταιγίδες

Όταν οι καταιγίδες

Όταν οι καταιγίδες μαίνονται
τα θλιβερά τραγούδια τους
ριπές ανέμων
σαρώνουν των δένδρων τα κλαδιά
κι εκείνα γονατίζουν
μέχρι κάτω στη γης
παρακαλώντας τους αέρηδες

να τα λυγίσουν.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Ο κατήφορος του χρόνου

Ο κατήφορος του χρόνου

Τα χρώματα
θ’ αλλάξουν μια μέρα
κάτω από το βλέμμα μας

Θα θαμπώσουν
θα ξεθωριάσουν
και οι σκιές
θα γίνουν πιο πυκνές.

Τα χέρια μας
δε θα μπορούν ν’ αγκαλιάσουν
τα αγαπημένα πρόσωπα
ο χρόνος πια θα κανονίζει
τις κινήσεις των μελών μας.

Ο χρόνος μια άμορφη μάζα
που κατρακυλώντας φθείρεται
συμπαρασέρνοντας κι εμάς
στο χωρίς τελειωμό
κατήφορο.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Μονότονα ο χρόνος κυλάει

Μονότονα ο χρόνος κυλάει

Ανοίγεις το παράθυρο
πάντα η ίδια εικόνα.
Πέντ’ έξι δέντρα
πεύκα και κέδρα κι ελιές.

Ανοίγεις το παράθυρο
και βλέπεις την ίδια εικόνα,

μονότονα ο χρόνος κυλάει.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Μια σκέψη

Μια σκέψη

Είναι μια σκέψη
που πάει κι έρχεται
ανήσυχη, ξαναμμένη, ντροπαλή.

Φτάνει κοντά σου
και σ’ αγγίζει
και ντρέπεται
που σ’ αγγίζει
που σ’ αγκαλιάζει
που σε θέλει – τόσο
από τ’ απρόσιτα ύψη της,

βελόνιασμα του απείρου.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Λατρεύω τη σιωπή των πραγμάτων

Yanni, A word in private (album: Reflections of Passion (1990))

Λατρεύω τη σιωπή των πραγμάτων

Λατρεύω τη σιωπή
όταν κυλάει ανάμεσα
στη σιωπή των πραγμάτων.

Σφραγισμένο στόμα νεκρού
σταματημένο ρολόι
αφηρημένο βλέμμα που ονειρεύεται
βήματα φαντασμάτων.

Ένα έρημο σπίτι
χωρίς φωτισμένα παράθυρα
χωρίς τα γέλια των παιδιών.

Πουλιά βαλσαμωμένα
με μάτια έκπληκτα
και φοβισμένα
που στέκονται σιωπηλά
μέσα στην ατέλειωτη μοναξιά του.

Λατρεύω τη σιωπή
όταν κυλάει ανάμεσα
στη σιωπή των πραγμάτων.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Κρίσιμες στιγμές

Κρίσιμες στιγμές

Παγωμένες σταγόνες βροχής
μου χαϊδεύουν το πρόσωπο.

Πού ήσουν, πού χάθηκες
να ’ρθεις να μου ζεστάνεις την όψη
με την παλάμη σου;

Εσύ λάβωσες το σύννεφο του φθινοπώρου
με τα σκληρά σου λόγια
κι έγινε χειμωνιάτικη
η όμορφη, φθινοπωρινή ημέρα.

Μη μιλάς άλλο,
δε θέλω ν’ αγκαλιάζω τα φονικά λόγια σου,
τα λόγια σου φονιάδες
που λαβώνουν τα σύννεφα
που παγώνουν τον ήλιο.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Καινούρια μορφή

Καινούρια μορφή

Τα παιδικά μου όνειρα
πρέπει να ξαναζωντανέψω
ν’ ανασύρω από το πηγάδι της λησμονιάς
τη χαμένη μου αθωότητα.

Ο χρόνος σήμερα μου ’δειξε
το πρόσωπό του στον καθρέφτη,

δεν είμ’ εγώ η μορφή μου.

Τα χαλασμένα παιδικά μου παιχνίδια
θα συναρμολογήσω.
Θα βάλω στις κούκλες
τα χέρια τους
τα κεφάλια τους,

να ξαναγίνω παιδί;

Ο καθρέφτης να δείξει
την καινούρια μορφή μου.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Ιδρώς

Ιδρώς

Χοντρές σταγόνες ιδρώτα
στο μέτωπό σου γλίστρησαν
καθώς οι καμπάνες
χτυπούσαν την Ανάσταση
κι εσύ ανέβαινες ακόμα
το δρόμο του Γολγοθά,

ποια αμαρτία γλιστρούσε
στο μέτωπο
ακόμα.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Είμαι μια σκιά

Είμαι μια σκιά

Δε θέλω κανένας
να χαράξει το πεπρωμένο μου
πάνω σε πέτρινα σκαλοπάτια.

Πώς θα τ’ ανέβω ν’ αγκαλιάσω τη μοίρα μου
αφού δεν έχω μέλη να με κρατήσουν
κορμί να στηριχτώ.

Είμαι μια σκιά που δε θέλει να οραματίζεται
που δε θέλει να υπάρχει.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Αυτός ο ζητιάνος

Αυτός ο ζητιάνος

Αυτός ο ζητιάνος
δε μου ζήτησε
τίποτα να του δώσω.

Στέκεται και με κοιτάζει
κατάματα
χωρίς ν’ απλώνει
το χέρι
χωρίς να παρακαλά.

Είχε κι αυτός κάποτε
ένα όνειρο
ένα όνειρο δεμένο με την καρδιά του
μα η καρδιά του ράγισε
και τ’ όνειρο λαβώθηκε κι αυτό.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Ανάρρωση

Ανάρρωση

Όταν θα νικήσω τον θάνατο
κι ορθή στην πόρτα του σπιτιού μου θα φωνάξω:
η καρδιά χτυπάει ξανά
αντικρίζω το φως
ξανά τη ζωή γεύομαι

ένα δάσος από χέρια
θέλω να μ’ αγκαλιάζει

όταν θα επιστρέφω από τον θάνατο.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Ανάμεσα στα κάδρα

Ανάμεσα στα κάδρα

Ανάμεσα στα κάδρα
είδα την οπτασία σου
να λικνίζεται
εκείνο το απόγευμα
στο σπίτι το αρχοντικό
με την κληματαριά στην πρόσοψη

την κερασιά πιο κάτω.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη

Λήδα-Βασιλική Θέμελη, Ακινησία φρουρού

Ακινησία φρουρού

Η άγια σιωπή σου
μέσα στην ακινησία σου
με φοβίζει.

Θέλω να σου μιλήσω
μα ξέρω πως δε θ’ απαντήσεις.
Τα πέτρινα λόγια δεν μπαίνουν στην καρδιά.
Στέκονται έξω από την πύλη της
ασάλευτοι φρουροί
και μας τρομάζουν.

Θέλω να πιάσω το χέρι σου
μα ξέρω πως θ’ αγγίξω
μια παγωμένη σάρκα.

Από τη συλλογή Κρίσιμες στιγμές (2010) της Λήδας-Βασιλικής Θέμελη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λήδα-Βασιλική Θέμελη