Αρχοντούλα Διαβάτη, Καρουζέλ

Καρουζέλ

Στο λούνα παρκ της αγάπης μας
Με κρατάς σφιχτά απ’ τη μέση
Στα συγκρουόμενα εγώ
Αστείες γκριμάτσες κάνοντας
Με φουσκωμένα μάγουλα – σοβαρή
Στους καθρέφτες εσύ
Λεζάντες βάζεις
Στις μέρες που έρχονται:
Έρωτας
Πολύς έρωτας
Τελειώσαμε…

Περνάμε τώρα απέναντι
Στον κήπο με τα φαντάσματα

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Advertisements

Αρχοντούλα Διαβάτη, Κανονικότητα

Nacio Herb Brown & Arthur Freed, Singin’ in the rain (τραγούδι: Gene Kelly, 1952)

Κανονικότητα

Εγώ
Μ’ αυτό το σχήμα των ματιών μου
Σας σκέφτομαι συχνά με τόση αγάπη
Που θέλω να σας αγκαλιάσω και να σας παρηγορήσω
όλους εσάς μ’ ένα χρωμόσωμα λιγότερο
Ενώ εγώ κι οι φίλοι μου
με ένα παραπάνω.

Μην υποφέρετε και μην αγχώνεστε.
Και η ζωή τι είναι;
Βρέχει και βρέχομαι, χαμογελώ, χορεύω στη βροχή.
Τρέχω με τα πατίνια μου στην παραλία
ή αγοράζω παγωτό

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Ιδρυματισμός

Ιδρυματισμός

Ένα κορίτσι με κεφάλι κουρεμένο
Μπαινοβγαίνω στο ορφανοτροφείο της ημέρας
Χωρίς να δεχτώ μιαν επίσκεψη από σένα
Μία μέρα όλο φως εκεί έξω
Κι εγώ χαμένη στον ιδρυματισμό
Της αγάπης σου
Είμαι στα σκοτεινά.
Μια μέρα χαμένη
Η μέρα που όχι δεν μου μίλησες
Η μέρα που δεν μ’ έκανες να γελάσω

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη: Εφιάλτης, 2

Εφιάλτης, 2

Εκείνος γίνεται χλωμός και γκρίζος
Μέρα τη μέρα
Αλλά το κρύβω
απ’ όλους
κι απ’ τον εαυτό μου.
Τρέμει η καρδιά μου
και η λύπη
δεν είναι πια η επική
και φαντασμένη λύπη
των πρώτων ημερών.

Είναι μια στέρεη πέτρα πικρή
που πονάει βαθιά,
εκεί!
έκπληκτη σκέφτομαι.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη: Εφιάλτης, 1

Εφιάλτης, 1

Πώς σηκώνεις
Μια κοτρόνα χρονίσια
Κι από κάτω
Μυρμηγκιάζουν στην υγρασία
Κάθε είδους σκουλήκια,
Μεγάλα και μικρά,
Έτσι σηκώνονται
Μέσα μου
Μαύρα τα προαισθήματα
Και σκέψεις απροσδόκητες
Όταν κοιτάω
Τα μάτια σου χλωμά
Να μου χαμογελούν

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Ερωτική νύχτα

Ερωτική νύχτα

Μόλις ο ήλιος στάθηκε
Πίσω απ’ τις κουρτίνες
Τα όνειρα –παιδιά με μαυρισμένα γόνατα–
Έτρεξαν να κρυφτούν.
Αδύνατον να τα φωνάξεις πίσω,
Αδύνατον να μάθεις κάτι απ’ αυτά.
Όλα εντάξει τώρα
Τίποτε δεν έχει συμβεί.
Μόνον η σιωπή
Μέσ’ από τους θορύβους της μέρας
Τονισμένη.
Κι όμως αυτή είχε
Μιαν αίσθηση θολή
Κάτι που ηδονικά σε μάκρος
Τραβούσε λέξεις και χειρονομίες
Μέχρι η λαχτάρα να καταλαγιάσει
Και νά βγει ουράνιο τόξο.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Έργα και ημέρες

Έργα και ημέρες

Ξεθηλύκωσε τη νέα μέρα
από ένα νεόκοπων ημερών σετ
κι έτσι κατακαίνουργη
τη χαράκωσε
σε κουτάκια ομοιόμορφα
όλα της τα καθήκοντα πλέον
ταξινομημένα
και μετά όλη τη μέρα
πήρε να διαγράφει σιγά-σιγά
τι έκανε,
ό,τι απομένει.
Όταν το βράδυ –περασμένα μεσάνυχτα–
έπεσε νυσταγμένη μπρος στο κομπιούτερ
σκέφτηκε πως
ούτε το ηλιοβασίλεμα είχε δει
ούτε στους φίλους της είχε μιλήσει
δεν γέλασε
ούτε είπε «σ’ αγαπώ».
Πάντως
ο αριθμός των λάικ στο στάτους της
Ικανοποιητικός.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Εις εαυτόν

Εις εαυτόν

Είν’ οι φιλίες μας καθρέφτες
Βλέπεις για λίγο μέσα τους
Το πρόσωπό σου:
μια εγκαρδιότητα, ένα τραγούδι
μια εξομολόγηση
ένα «εγώ» πολλαπλασιασμένο
Κι ύστερα πάλι τίποτα:
Μόνος με τον πικρό εαυτό σου.

Έχει πολύ δρόμο κι απαντοχή
Κράτα δυνάμεις για την έξοδο.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Δώρο

Δώρο

Αμεταχείριστος και κατακαίνουριος ο νέος χρόνος
–απ’ τις βιτρίνες που τον θαυμάζαμε εδώ και μέρες–
Τώρα το δώρο μας
–τον αποκτήσαμε ή μας απόκτησε;–
κι είμαστε οι τυχεροί
Να ξετυλίγουμε βασιλικό τέτοιο ένα δώρο.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη: «Δύσκολες νύχτες»

«Δύσκολες νύχτες»

Ξαπλώνω στη δική σου μεριά στο κρεβάτι
Να δω πώς είναι από κει ο κόσμος –
Κοπαδιαστά οι μαύρες σκέψεις
Φτεροκοπούν μακριά…

Γυρνώ στη δική μου πλευρά
Συλλογισμένη

Κι η νύχτα κρέμεται ακόμα
Στις κουρτίνες
Στάζοντας ανάλγητη.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Δεν τη χωράει ο τόπος

Δεν τη χωράει ο τόπος

Ακούω τον ήχο
ξερό και γρήγορο
σήμερα κι αύριο
και χτες
το απόγευμα
που η Πηνελόπη
μαυροντυμένη
με το μπαστούνι της
περνάει στον δρόμο
–βρέξει χιονίσει–
να πάει στη στάση
μια ακόμα μέρα
να την κερδίσει
ή να τη χάσει;
Με το 58* να
διασχίσει την πόλη όλη
και πίσω πάλι –
δεν κατεβαίνει πουθενά.
Βρίσκει και κάθεται,
πιάνει κουβέντα
με τους ανθρώπους
και πίσω πάλι
στο σπιτικό της
ο γιος της που έφυγε
–ο πιο μικρός–
την περιμένει για καληνύχτα.

* 58: Ο αριθμός των λεωφορείων της γραμμής Βενιζέλου-Πανόραμα-Διασταύρωση Χορτιάτη.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Αύριο

Αύριο

Θα ψάξουν στο γραφείο μας
Πλήθος τ’ αρχινισμένα κείμενα
Επιστολές κι οργίλα σχόλια
Φωτογραφίες
Βιβλία αδιάβαστα
Και διαβασμένα
Με υπογραμμίσεις
Και αυτοσχόλια
Σελίδες τσακισμένες – να θυμηθώ, να γράψω, να…
Κι εμείς πάνω στο εικονίδιο, το μαγικό χαλί μας
Φευγάτες για το επέκεινα
Φορτσάροντας στο χάος
πατινάροντας πασιχαρείς…

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Άτιτλο

Άτιτλο

Όταν έρχεσαι
Χαρούμενη τότε η ψυχή μου
Θέλει να τρέξει
Σαν τα παιδιά
–Ταινία μαυρόασπρη
Προπολεμικά Επίκαιρα–
που χύνονται γύρω απ’ τ’ αυτοκίνητα.

(Ή σαν σκυλί
πίσω από σένανε θέλει να τρέξει
Να γαντζωθεί
Μετά τις αγκαλιές∙
Όταν πια φεύγεις)

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Απουσία

Απουσία

Λείπετε από τον κόσμο κι από το απόγευμα αυτό.
Ο πατέρας,
αντιγράφοντας φορτωτικές στο τραπέζι της κουζίνας.
Η μητέρα, πλένοντας
τα πιάτα και σωπαίνοντας.
Κι εσύ, με το περιοδικό σου καινουριοαγορασμένο
στο χέρι
υπογραμμίζοντας
λόγια και εικόνες, συμπεριφορές – όχι, δεν μου το δανείζεις
πρώτη εσύ θα το διαβάσεις, εντάξει.

Σκηνοθετώντας απογεύματα μαζί σας
απορώ
πώς και συνήθισα την απουσία σας
(Καθώς ένα ανοιγόκλεισμα ματιών
η σκέψη σας
μπόρεσε να χωρέσει σε μια πικρή εικόνα
που όμως στοιχειώνει –κηλίδα σκούρα–
το απόγευμα.)

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Αιωνιότητα

Αιωνιότητα

Στις απέραντες ερήμους του απογεύματος
Στο ραντεβού τους στο κρεβάτι
Οι δυο τους
«Είδα στον ύπνο μου
Πως ήμουνα πολύ δυστυχισμένη»
Του εξομολογήθηκε εκείνη
«Όνειρο ήταν», της χαμογέλασε αυτός.
Και γέλασαν κι οι δυο τους δυνατά
Για το οξύμωρο των λέξεων,
Αιώνιοι νιώθοντας
Δικός τους ο καιρός
Πολλά απογεύματα παρόμοια
Στην ήσυχη πλήξη
Στην ασφαλή πέψη
Ένα κάποιο χαμόγελο, ένα χάδι
Ο έρωτας μια νοσταλγία περισσότερο
Που γνέφει
Απ’ τις ρωγμές
Στις φωτογραφίες τους
Και στις μουσικές
Στα ανύποπτα λόγια των άλλων
Στον δρόμο
Ή στο σινεμά.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη: «Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας»

«Αι συνέπειαι της παλαιάς ιστορίας»

Στο στρατιωτικό σου αμπέχονο εσύ
φιγούρα στην Καμάρα
μαγική,
αντίκρυ της.
Μες στα μάτια σου
γλυκά καστανά
καθρεφτίστηκε ο κόσμος.

Πέρασε απέναντι
ήρθε
και σε συνάντησε.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Αγάπη

Αγάπη

Κλείνω τα μάτια
για να σε δω
τέτοιος που ήσουνα
βράχος πουλί καράβι
και πάλι εδώ
τότε και τώρα
ένα τατού πάνω στο δέρμα μου
μικρό
που δεν παλιώνει.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη

Αρχοντούλα Διαβάτη, Δημιουργικότητα ή ο Η/Υ ξέρει

Μίκης Θεοδωράκης & Κώστας Τριπολίτης, 80
(τραγούδι: Μαρία Φαραντούρη / έργο: Ο επιβάτης (1981))

Δημιουργικότητα ή ο Η/Υ ξέρει

Κάθε πρωί ρωτάω τον υπολογιστή μου
όπως η μητριά της Χιονάτης τον καθρέφτη της
ποια είμ’ εγώ, ποιοι είστ’ εσείς
κι αυτός μου απαντάει όλο και πιο ελλειπτικά
μέχρι που σήμερα
δεν μου απάντησε καθόλου.
Δεν με θυμόταν γενικά –διαταραχή της μνήμης–
Η γνωστή εκφυλιστική ασθένεια.
Κι έτσι ξαναγυρίζω
–ανάστροφη φορά της βιντεοταινίας–
γυρίζω στο κρεβάτι μου
τον εαυτό μου ξανά να επινοήσω
εσάς
τον κόσμο μου.

Από τη συλλογή Όπως η Μπερλίνα (2017) της Αρχοντούλας Διαβάτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αρχοντούλα Διαβάτη