Βασίλης Φαϊτάς, Η λέξη

Η λέξη

Ήμουν εδώ
είμαι ακόμα εδώ
στη σιωπή
μεταίχμιο της χαράς και της λύπης
προσπαθώ να κατανοήσω την τρέλα της ύπαρξης
γυρεύω κάτι σαν αγάπη
στιγμή ατίθαση
αιωνιότητα της αρετής.

Αυτό που θα ήθελα να πω
μια λέξη
του Είναι και του Τίποτα
αλληγορία χαμένης ολότητας
αποσυντεθειμένη αλήθεια
γεμάτη χρόνο και νότες.

Πέρ’ απ’ τη ματαιόδοξη νοημοσύνη
η εμμονή των γαλαξιών
ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο
το αναποφάσιστο βήμα της αλήθειας
στο μονοπάτι που ο καιρός σαρώνει
χείμαρρος κατοπτρισμών
που δεν γνωρίζουν την ύπαρξή τους.

Δεν έφερα τίποτα φθάνοντας
δεν θα πάρω τίποτα όταν φύγω
η ζωή σωσίας αόρατου κόσμου
συλλογιέται το δικό της τέλος
η αγάπη δεν ξέρει πως θα πεθάνει
ακόμα κι αν πιστεύει πως
όλα είναι ένα θαύμα
τι ωραία που θα ήταν πριν να υπάρξει
πριν να ελπίσει.
Στο άδειο σπίτι των προγόνων
ο απόγονος
αργά επιστρέφει το φως που του αναλογεί
λάμνοντας στο πουθενά.

Κάτω απ’ τ’ αειθαλή αστέρια
το γένος επαναπατρίζεται
ένας γαλάζιος πλανήτης διασωληνωμένος
με το όνειρο.

Από τη συλλογή Σκάκι με την αιωνιότητα (2021) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.