Σοφία Περδίκη, Δαχτυλίδια καπνού

Δαχτυλίδια καπνού

Σε βλέπω μέσα από τα δαχτυλίδια του καπνού.
Είσαι ημιτελής με δέρμα πρόπλασμα
και μαλλιά σύννεφα βορείων χωρών.
Συμπαγείς και καθορισμένες οι εκτάσεις των χεριών σου
ανοιγοκλειόμενες αυλαίες
παρουσιάζουν τα δάση του χειμώνα σε τρεις πράξεις
με φινάλε το δράμα όλων των εποχών
που κουμπώνεται στο άσπρο γιλέκο σταυρωτά
με δέκα σκουριασμένα κουμπιά η παρτιτούρα.
Καθώς ο ατμός διαλύεται
ένα δαχτυλίδι σχηματίζει παραδόξως στεφάνι
ασάλευτο παραμένει για χρόνο αμέτρητο θαρρείς
σε κίνηση μιας κάθετης τομής, σε διαπερνά
προκύπτεις αθώος ως προς τη θλίψη
μενεξεδής εσωτερικά
η έκπληξη μεγάλη αν σκεφτεί κανείς
πόσες επιστρώσεις έχεις περαστεί
πόσο ξοδεύτηκε ιλουστρασιόν χαρτί.
Κι ύστερα είναι εκείνο το χρώμα των ματιών σου
που μονοξειδώνεται σταδιακά
ώσπου αποκτά απόχρωση αμφίσημη
δυο φακοί αοριστίας χάνονται μαζί με τον καπνό
επανέρχεσαι γνώριμος, έχεις μυρωδιά
το στεφάνι γίνεται ένα με τον αέρα.
Είναι ωραίο το φως σήμερα, λες.
Χαμογελώ. Δεν έχω λόγο πια να αμφισβητώ.

Από τη συλλογή Το αιώνιο αίνιγμα (2020) της Σοφίας Περδίκη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Σοφία Περδίκη

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.