Νίκος Δόικος, Της τύχης ταξιδιώτες

Της τύχης ταξιδιώτες

Η νύχτα με σπασμένο το δεξί ποδάρι
Σφιχτά δεμένο με τον γύψο του άστρου
Τους ταξιδιώτες οδηγεί μες στο σκοτάδι
Σ’ έναν πιο στολισμένο απ’ τον δικό τους κόσμο
Παρά τις υποδείξεις τυχαία λευίτη
Παρακειμένου ασκητή και δη στυλίτη
Ακολουθούν πιστά απέλπιδες τυφλοί
Από ένα βάθος απροσδιόριστο ηχούν καμπάνες
Ματαίως προσπαθώντας να συνομιλήσουν
Στον σκοτεινό αφέγγαρο πηχτόν αιθέρα
Που δύσκολα οι τραυματισμένες νότες διαπερνούν
Κι εμείς ως τον λαιμό στα χαρακώματα χωμένοι
Πενθούμε για τις απώλειες νυχτωμένοι
Μετρώντας τους απόντες και θρηνούμε
Αδέσποτες σκιές της νύχτας
Ιεραπόστολοι μιας ροδοδάκτυλης αυγής
Τελάληδες χαράς ίδιας με τον ορίζοντα
Που απομακρύνεται όσο τον πλησιάζεις
Φυγάδες χάνονται στα όνειρα πιο πέρα
Βρέχει και πνίγονται τ’ αχνάρια της Εξόδου
Κανείς Φαραώ δεν τους καταδιώκει
Ούτε άρματα πολεμικά δρεπανοφόρα
Μονάχοι συνεχίζουν μ’ οδηγό τη χωλή νύχτα
Στους πλέον ασύνδετους με την αφετηρία δρόμους
Αγνώστου προορισμού τής τύχης ταξιδιώτες.

Από τη συλλογή Οι αδέσποτοι | εις μνήμην απόντων ποιητών (2020) του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.