Νίκος Δόικος, Οσονούπω

Οσονούπω

μέσα
με
έξω
χωρίς

πύρινες γλώσσες καταβροχθίζουν το μαύρο δάσος
στα ξέφωτά του ζαρκαδιών άλματα σωτηρίας
αλαφιασμένων αρκούδων αλεπούδων
εκρήξεις παντού ο κόσμος ανυποψίαστη στάχτη
είμαστε όλοι εδώ ωσεί παρόντες πυροσβέστες

μέσα στα επαναστατικά μοντέλα των εσωρούχων
με τα ευφυή τηλέφωνα των δανειστών
μέσα στα νέα τετρακίνητα σύμβολα
με τα τσιγάρα θερμαινόμενων παραισθήσεων
μέσα στα πολυκαταστήματα των συνειδήσεων
με τις απεργίες και τις πορείες των αδέσποτων
μέσα στις λίστες αναμονής ταμείων ερώτων πτήσεων
με τις μυστικές θυρίδες σε μακρινά εξωτικά πλυντήρια
μέσα στην ανέμελη απόλαυση των δανεικών
με τις λυτρωτικές ρυθμίσεις των εξοφλήσεων
μέσα στους ανταριασμένους ωκεανούς
με μοναδική οδηγό μια χαλασμένη πυξίδα
μέσα στο γαλήνιο μάτι του κυκλώνα
με την ψευδαίσθηση ότι δέσαμε σ’ απάνεμο λιμάνι
μέσα στη γλυκύτατη κατάθλιψη
με χαπάκια τελευταίας γενιάς
μέσα στα μνημειώδη μηνύματα τηλεπαιγνίων
με στρατιές ανέργων στις χρεοκοπημένες αλαζονείες
μέσα στους χάρτες των καταπατητών
με τις επαύλεις στη σκιά της μαύρης πεύκης
μέσα στη θαλπωρή της βασιλικής καρυδιάς
με αποκλειστικό γιατρό για την απεξάρτηση του παιδιού
μέσα στις καταλήψεις σχολών φυλακών οριζόντων
με την αγωνία των κεκτημένων
μέσα στην πολυπληθή πελατεία
με τις πολύωρες συνευρέσεις στα κομματικά εκτροφεία
μέσα στα χρηματοκιβώτια μιας τράπεζας χωρίς αντίκρισμα
με τα όνειρα της νεκρής Γης σε κρυογονικές κλίνες
μέσα στα κοσμοσκάφη που πλησιάζουν άγνωστο γαλαξία
με τα γοερά κλάματα των βουβών νηπίων
μέσα στις θερμοκοιτίδες κοινωνικής δικτύωσης
με τον πόλεμο να μαίνεται σε αποκλειστική μετάδοση
μέσα στα υγρά μάτια των γερασμένων παιδιών
με την αξιοπρέπεια στάχτη στα ενεχυροδανειστήρια
μέσα στις πύρινες γλώσσες του μαύρου δάσους
με τον αφανισμό του κόσμου να κυοφορείται
μέσα στους αμνιακούς σάκους των μελλοντικών μητέρων

έξω στις πλατείες των ξεχασμένων ποιητών
χωρίς τα πουλιά στα δέντρα και τους οπαδούς στα κλωνάρια
έξω από τα καφενεία συνέρχονται συνωμότες
χωρίς αιδώ χωρίς ανησυχία για την αποκάλυψη
έξω στους δρόμους δυναστεύουν μεταπράτες
χωρίς αγάλματα σοφών οι πλατείες χωρίς περιστέρια
έξω το κλέος μονοπωλούν οι νικητές τηλεοπτικών αγώνων
χωρίς κόκκινα δάνεια δεν έχει χάρη το τραπεζικό λειτούργημα
έξω τυφώνες σαρώνουν τις ταπεινές εστίες
χωρίς σχολειά χωρίς φως χωρίς νερό οι αποικίες
έξω αντιστέκονται μονάχα οι λεύκες και τα κυπαρίσσια
χωρίς απώλειες χωρίς απόντες τα προσκλητήρια των μετρίων
έξω τα ποτάμια κι οι λίμνες γεμίζουν απόβλητη πρόοδο
χωρίς ανάσα οι πνεύμονες της Γαίας χωρίς ζωή
έξω στερεύουν οι πηγές και στ’ αδάσωτα οι βροχές αφηνιάζουν
χωρίς αντιστάσεις οι λάσπες πνίγουν την πρόοδο
έξω από τη μοναδική τράπεζα οι προσδοκίες των εθνών
χωρίς ανταπόκριση χωρίς αποθεματικά χωρίς αιδώ
έξω δοξάζονται είδωλα ηλιθίων
ανήσυχα συνέρχονται τα πετεινά τ’ ουρανού
πάνω από τα σιλό διηπειρωτικών πυραύλων
πύρινες γλώσσες παντού στις πολιτείες
στις εξόδους κινδύνου άλματα σωτηρίας τετρακίνητων
θυρίδων μυστικών κωδικών τοξικών επενδύσεων
χρηματιστηρίων αεροπλανοφόρων πετρελαιοφόρων
όλα μέσα στο ίδιο μαύρο σύννεφο που εκτινάσσεται
ορμητικά σε ομόκεντρους κύκλους πανωλεθρίας
σε αλλεπάλληλες εκρήξεις ο κόσμος αφανίζεται
ώρα μηδέν
είμαστε όλοι εδώ ωσεί παρόντες
κι οσονούπω
απόντες

Από τη συλλογή Οι αδέσποτοι | εις μνήμην απόντων ποιητών (2020) του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.