Νίκος Δόικος: 3 Εμείς οι αδέσποτοι…

3 Εμείς οι αδέσποτοι…

τραβάμε της καμπάνας το σκοινί
ιπτάμενοι σαν εκκρεμούς αιώρα πέρα δώθε
σαν κλέφτες κρεμασμένοι
όπως και να το δεις έρμαια του αγέρα
έτσι προστάζουν από κούνια οι έλικες ώσπου
οι βραχίονες να εθιστούν στις ταλαντώσεις
τα τύμπανα στους ήχους της καμπάνας
ενώ βυζαίνει ο νους ακόμα νέκταρ
απ’ αιωρούμενα ζουμπούλια γλυκιάς γύρης
με νέκταρ να σμαλτώσουμε
τους δυτικούς λειμώνες
και με τη γύρη τη γλυκιά μήπως
γενιές Αβράκωτων* ανθίσουνε καινούριες

* Αβράκωτοι – φτωχοί μικροαστοί γνωστοί για τις βίαιες μεθόδους τους, κατά την μετεπαναστατική Γαλλία. Αντί για βράκες έως το γόνατο που φορούσαν οι αριστοκράτες, αυτοί φορούσαν παντελόνια. Γι’ αυτό ακριβώς αποκαλούνταν Sans-cullotes – Αβράκωτοι.

Από τη συλλογή Οι αδέσποτοι | εις μνήμην απόντων ποιητών (2020) του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.