Νίκος Δόικος, Νόστος

Νόστος

Ένα δέντρο ένα λιθάρι
αργοπετώ προς τον Βαρδάρη
επτά μολόχες στο ένα χέρι
γιατί κανείς ποτέ δεν ξέρει
ο φύλακας στων ποταμών τη σμίξη
πόσα σεντέφια θέλει ν’ ανοίξει
τη μοναδική του κάστρου πύλη
εκεί που ανάβουν το καντήλι
όταν εξόριστος αιώνων επιστρέφει
από μακριά κι αμέσως γνέφει
«όλα καλά» στον σύντροφο από πέρα
που άσπρισε προσμένοντας τη μέρα
να δει το δέντρο που το φύτεψε μικρός
στης αθωότητας το χώμα ο πικρός
να σμίξει με φανταστικήν αγαπημένη
που αιώνες τώρα τάχα περιμένει
και το λιθάρι απ’ όπου σαν σε βήμα
κάποτε απήγγειλε το πρώτο ποίημα

Ένα δέντρο ένα λιθάρι πλάι στο ρέμα
αγάπη που αποδήμησε
αφήνοντας τρεις στάλες αίμα
τρεις στάλες ταπεινό τοπίο
κάτι δικό της για ενθύμηση στο κρύο

Από τη συλλογή Επιστροφή στον 21ο αιώνα (2019) του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

2 thoughts on “Νίκος Δόικος, Νόστος

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.