Νίκος Δόικος, Ο τενεκές

Ο τενεκές

Απρόσεκτος,
με το κεφάλι μέσα στο νερό,
μες στο γαλάζιο,
κολυμπώντας crawl,
χτύπησα με τ’ αριστερό
έναν τενεκέ ξεγάνωτο.

Ήταν γεμάτος αλμυρό νερό
κι αντήχησε υπόκωφα
σε τούτο το αταίριαστο
για κείνον περιβάλλον.

Πάσχισα να ερμηνεύσω
το ηχητικό παράδοξο, αν
ήταν θέμα χαρακτήρος ιδιάζοντος
ή ταλαντώσεων μηχανικών.

Μήπως οι αχτίνες του Ήλιου οι
τεθλασμένες μέσα στο νερό
αλλοίωναν και τις συνήθειες όσων
(εκόντων ακόντων) άρπαζαν
τα κύματα, μήπως δρομολογούσαν
το ίδιο τεθλασμένες μεταλλάξεις;

Και μήπως ήταν
Ποσειδώνιας τραγωδίας Χορός
οι ρυθμικές κραυγές των λουομένων,
έτσι που τον εχλεύαζαν ξεγάνωτο
ή μήπως θα ’πρεπε ν’ αποδεχτώ
το πεπρωμένο ασμένως και να
συγχρωτιστώ με τον ανάγωγο συρμό;

Τον εκουβάλησα έξω
ως τις κροκάλες της ακτής,
άδειασα το νερό και τρόμαξα
απ’ τον κρότο τον καμπανιστό
μόλις τον πέταξ’ άδειο
στον χώρο του τον φυσικό,
στην αγκαλιά των πέτρινων συμβάσεων.

Είχα ξεχάσει,
με τόσον ήλιο στ’ ακρογιάλι,
μια παροιμία του παππού μου αγαπημένη,
πως ο άδειος τενεκές
κάνει τον πιο μεγάλο θόρυβο.

Από τη συλλογή Συναμφότερα και λίγα μόνα (2015) του Νίκου Δόικου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Νίκος Δόικος

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.