Κατερίνα Καριζώνη, Ο αμαξάς του βυθού

Ο αμαξάς του βυθού

Ήρθε νύχτα φορώντας ένα σκούρο πανωφόρι
πάνω του καρφωνόταν η βροχή.
Σ’ εμένα έλαχε το αφηνιασμένο άλογο, είπε
και η άγνωστη γυναίκα με το βρέφος
διασχίσαμε όλο τον βυθό ως την Κατερίνη
βαδίζοντας λοξά με άλλους πνιγμένους
ναυάγιο κι εμείς από ένα ιππήλατο αμαξάκι
που έκοβε βόλτες δίπλα στον Θερμαϊκό.

Είχα ακούσει για το άλογο στις ειδήσεις
– που τρόμαξε και πήδηξε στη θάλασσα
μαζί με το ανθρώπινο φορτίο του.

Έβγαζε ένα παράπονο ο πεθαμένος
μου ζήτησε να πιει γλυκό νερό
κι ύστερα να καπνίσει ένα σέρτικο τσιγάρο.
Κάνω πολλά αγώγια εκεί κάτω, αναστέναξε
πηγαινοφέρνω τους πνιγμένους στον βυθό
μια μέρα πήρα κούρσα έναν Αλμογάβαρο
απ’ το φουσάτο του Βουλγαροκτόνου
ιππέα ξανθό και λωρικάτο απ’ την Καλλίπολη
που γύρευε να βγει στη Σαλονίκη.

Από τη συλλογή Αρχαία δίψα (2020) της Κατερίνας Καριζώνη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Κατερίνα Καριζώνη

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.