Μαρία Κουγιουμτζή, Λάιλα

Λάιλα

Άκου πώς τραγουδάει η Λάιλα
βραχνή η καύτρα της φωνής της
ορμάνε Κένταυροι
απ’ τα δάση των πνευμόνων της
σκοντάφτει η ανάσα της
στα γυριστά τους κέρατα
πιάνεται απ’ τα τέλια του λαιμού
για να μην πέσει.

Σα ναφθαλίνη λαμπυρίζει η φωνή της
καθώς καίγεται,
μένει μονάχα στην αφή
το άρωμά της.

Ανέκδοτο ποίημα της Μαρίας Κουγιουμτζή

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μαρία Κουγιουμτζή

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.