Ρία Φελεκίδου, Πάντα ήμουν ένα αβοήθητο παιδί

Πάντα ήμουν ένα αβοήθητο παιδί

Είναι εύκολο να πεις
«Πάντα ήμουν ένα αβοήθητο παιδί»
Όταν τα προσεκτικά σου βήματα
Δεμένα με αρραγή πλακάκια
Δεν ξεμακραίνουν απ’ τις γειτονιές
Όταν τα χέρια σου
Τα μόνα ταξιδιωτικά περιστέρια
Των προσευχών σου
Οι φόβοι σου
Πανέρια με πεθαμένα λουλούδια
Ραίνουν τις ανιαρές γιορτές
Τα πέλματά σου ρόδινα
Τις ώρες που κοιμάσαι
Πώς περπάτησες τους κινδύνους λοιπόν
Τόσο άθικτη
Αρτιμελής
Γαλάζια
Μικρή θεά του ουρανού
Με λεπτομέρειες ροζ στις σιωπές σου
Συστάδες θάμνων στα στήθη σου
Αμφίβια όνειρα κάτω απ’ τα βλέφαρά σου
Πώς δοκίμασες εξορίες
Όταν επαναλαμβάνεις τις μέρες σου
Σε απρόσωπες φωλιές
Αναπνέουν ρυθμικά οι καημοί σου
Τι φυγές μού λες
Τι σκοτάδια τσαμπουνάς
Η νύχτα σου είναι τρύπια
Κουδουνίζουν τα αστέρια της
Ως τα ακροδάχτυλά σου
Μια πηχτή σούπα εξημερωμένη
Είναι η νύχτα σου
Κι εκείνος ο τρελός
Σε πήρε και σε σήκωσε
Κι ακόμη ταξιδεύεις
Ανάποδα στα καπούλια του αλόγου του
Έτοιμη να τσακιστείς
Εκείνος ο τρελός
Ξέρει να γράφει ιστορίες στον άνεμο
Που δεν υπάρχουν
Δε χαιρετάει παρά τις θύελλες
Όταν τον απειλούν
Εκείνος ο τρελός βαλές λοιπόν
«Πάντα ήμουν ένα αβοήθητο παιδί»
Γελάει ακόμα ακλήρωτος στην τράπουλά σου.

Από τη συλλογή Η ιστορία ίδια (2019) της Ρίας Φελεκίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ρία Φελεκίδου

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.