Ιωάννα Λιούτσια, Νυχτερινό

Νυχτερινό

[Ενότητα Εγώ]

Απόψε
έψαχνα να διαβάσω κάποιο δίστιχο ή ποίημα
για τον έρωτα ή την αγάπη
έστω γι’ αυτήν την αίσθηση ευάλωτου
γι’ αυτό το καλοκαίρι
όμως απογοητεύτηκα.
Δεν υπάρχει.
Δεν βρήκα.
Δεν μπορεί τόσοι αιώνες ποίησης να πήγανε χαμένοι.

Το στήθος μου πηγαίνει πάνω κάτω.
Η αναπνοή μου μέσα έξω.
Έχω καιρό να εμφανιστώ σε ανθρώπους
χωρίς να κλάψω.
Από μικρή απεχθανόμουνα τον Αύγουστο.
Μόνο ο Ιούλιος είναι για μένα καλοκαίρι.
Ο Αύγουστος είναι μια τρύπα στον χωροχρόνο,
κάτι ενδιάμεσο.
Ούτε χειμώνας ούτε καλοκαίρι.
Δεν υπάρχει.
Δεν τον βρήκα.
Δεν μπορεί τόσοι αιώνες Αύγουστοι να πήγανε χαμένοι,

κάποιος θα έζησε/αυτός θα πέθανε
κάποιος θα πέθανε/αυτός θα έγραψε
κάποιος θα έγραψε/αυτός θα ερωτεύτηκε

Από τη συλλογή Η σιωπή σε δύο χώρους (2018) της Ιωάννας Λιούτσια

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ιωάννα Λιούτσια

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.