Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη, Το τέλειο έγκλημα

[Β’ Μέρος: Αέρινη κλωστή (1973-1997)]

Το τέλειο έγκλημα

Με το σφυράκι μου παρέα βγήκα μια βόλτα στην ολβία μας πόλη. Πήρα από πίσω ένα συμπολίτη. Στην πρώτη βιτρίνα που σταμάτησε, επωφελήθηκα και του κατέβασα μια σφυριά στο κεφάλι. Έσπασε τότε ο κουμπαράς του κι ο συμπολίτης γονατισμένος μάζευε τα κέρματα. Γρήγορα συγκεντρώθηκαν πλήθος συμπολίτες κι άρχισαν να μαζεύουν κι αυτοί. Δεν έχασα την ευκαιρία και τους κατέβασα μια σφυριά στο κεφάλι. Έσπασαν τότε οι κουμπαράδες τους και γέμισε κέρματα το πεζοδρόμιο. Τη στιγμή εκείνη εμφανίστηκε ο Φύλακας με τα πριονωτά του νύχια. Κατέβασα αμέσως μια σφυριά στο κεφάλι μου, πέταξα το σφυράκι στον υπόνομο και βάλθηκα να μαζεύω τα κέρματά μου.

Από τη συγκεντρωτική έκδοση ποιημάτων Στις κρύπτες του χρόνου (εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1997) της Λίας Μεγάλου-Σεφεριάδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.