Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη, Τα μάτια

[Β’ Μέρος: Αέρινη κλωστή (1973-1997)]

Τα μάτια

Περπατούσα στην πόλη που γεννήθηκα, όταν ξαφνικά σβήσαν όλα τα φώτα με τους ήχους μαζί. Βαδίζοντας στα τυφλά βρέθηκα κλεισμένη στην ντουλάπα, όπου άλλοτε έπαιζα κρυφτό. Μοσχοβολούσε πάλι λεβάντα και κυδώνι. «Δε θα με βρεις», κρυφογέλασα. Περνώντας ωστόσο μέσ’ απ’ τις χαραμάδες της πόρτας κάτι τεράστιες βελόνες, προσπαθούσε κάποιος να με τρυπήσει. Κι εγώ, το μόνο που νοιαζόμουνα να προστατέψω μέσα στο εφεξής σκοτάδι ήταν τα μάτια μου!

Από τη συγκεντρωτική έκδοση ποιημάτων Στις κρύπτες του χρόνου (εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα, 1997) της Λίας Μεγάλου-Σεφεριάδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Λία Μεγάλου-Σεφεριάδη

Advertisements

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.