Φανή Αθανασιάδου, Πέρα απ’ τον χρόνο

Πέρα απ’ τον χρόνο

Η μαμά μου είναι ένα μεγάλο δένδρο
με βαθιές ρίζες για να κρατά γερά
σε αέρηδες και θύελλες
έχει τα χέρια της κλαδιά απλωμένα
σε επίκληση και προσευχή
ο κορμός της είναι γεμάτος μάτια
τρυφερά δακρυσμένα δυνατά που κοιτούν
με τόση έγνοια γύρω τους…
Η μαμά μου είναι ένα δένδρο αειθαλές, όχι φυλλοβόλο
για να χαρίζει απλόχερα τον ίσκιο της…

Από τη συλλογή Άστεγη αγάπη (2016) της Φανής Αθανασιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Φανή Αθανασιάδου

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.