Στέλλα Γεωργιάδου, Εις μνήμην

Εις μνήμην

Μόσχου Δαρβούδη

Σ’ εκείνη την παλιά φωτογραφία
μετανάστευσες
πάντα νέος
πάντα μόνος
Με σάρκα
από ιλουστρασιόν χαρτί
και οστά της αναπόλησης

Βρέχει
κι ο χρόνος σου λιμνάζει

Στην άφθαρτη νιότη
ανάβω πότε-πότε ένα κερί
όχι από νοσταλγία

μόνο εις μνήμην των στιγμών
που δεν σε γέρασαν

Από τη συλλογή Αμφίβια εγώ (2015) της Στέλλας Γεωργιάδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Στέλλα Γεωργιάδου

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.