Βασίλης Φαϊτάς, Πορεία

Πορεία

Μετά από χίλιους αιώνες
θα με δεις να κλαίω
αναζητώντας
το χαμένο δισκοπότηρο
ψηλά μέσα στα σύννεφα
ν’ ανεμίζω
την πεντάστικτη σημαία μου.
Την απεραντοσύνη έχω δέσει
με τις αλυσίδες μου.
Μ’ ένα καράβι
θα με δεις να φεύγω
μαύρο σαν τη νύχτα
όταν ανθίζει ο κάμπος
σ’ ανθρώπους που ξεχάσαν πια τον πόλεμο
σ’ άλλες χώρες
στην αγάπη.

Από τη συλλογή Άποικοι της νύχτας (1966) του Βασίλη Φαϊτά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Βασίλης Φαϊτάς

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.