Ανδρέας Λίτος: Όταν η ομιλία…

Όταν η ομιλία…

Όταν η ομιλία είναι ανέφικτη,
μιλάνε τα μάτια και το χαμόγελο,
το κύμα αυτό της άφωνης αγάπης
από τα παιδικά κατάβαθα.
Πανάρχαια γεύση,
σαν μία κουταλιά γλυκό κεράσι
από της εφηβείας τα τερπνά όνειρα,
το ηλιόλουστο μέλλον της τότε στιγμής.
Τα κύματα της συμπάθειας διεμβολίζουν συνεχώς
με φως την ξεραμένη φλούδα
της αέναης, αδιάφορης πραγματικότητας.
Η αυθόρμητη ζεστή αγκαλιά
στα φύλλα της καρδιάς,
ξύπνημα είναι, ομορφιά σίγουρη
από γνήσιο ουρανό.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.