Ανδρέας Λίτος, Οι γέροντες

Οι γέροντες

Οι γέροντες συγκύπτοντες
από τα βάρη των αμέτρητων προσευχών
και γονατισμών για τους άλλους, γνωστούς και αγνώστους.
Με τον καλό λόγο στο στόμα τους,
τον λάμποντα οφθαλμό και την εξυπνάδα
της γνώσης του Θεού.
Προορατικό χάρισμα δωρισμένο και μη προσγραφόμενο
στον ατομικό ισολογισμό της ματαιότητας.
Άφθονο χαμόγελο και γλυκός λόγος,
περιχυμένος στα άταχτα άσπρα γένια και μαλλιά,
σαν τους βοστρύχους του Πανσέληνου
και μελωδική ευωδία στον αέρα
της περιιπτάμενης χαρμολύπης.
Η χαρμοσύνη συμπορεύεται με την εικόνα
και την πλούσια ανάμνηση στο ταπεινό κελάκι,
σαν να εγκαταβιώνει από τον καιρό
που ζούσαν εκεί οι ρίζες της ανθρωπότητας.
Ευπροσήγοροι και άγιοι κατά δύναμιν
στο ανθρώπινο και στο χαρισμένο.
Ο μαστρο-Φώτης Κόντογλου ομολογεί:
στα πρόσωπα των γερόντων
είναι τυπωμένα τα δύο πιο σεβαστά πράγματα,
η αγιοσύνη και το γήρας.
Καρδιά ευρύχωρη από το βίωμα της αγάπης,
που αγγέλλει αυτό που θα έλθει και είναι εδώ,
το άδυτο κάλλος του Ωραίου παρά πάντας βροτούς.

Από τη συλλογή Φως ο τόπος του άλλου τρόπου (2012) του Ανδρέα Λίτου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ανδρέας Λίτος

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.