Ιωάννα Λιούτσια, Vincent

Vincent

Μα πότε θα πεθάνω πια;
Γιατί κανείς δεν με λυπάται;
Το ρίγος να ’ναι από τη μοναξιά;
Ή άραγε από τη σκοτεινή φιγούρα που με πλησιάζει;

Κι αν δεν πεθάνω πώς θα ηρεμήσω;
Το σκέφτηκε αυτό κανείς από εσάς που λέτε ότι στεναχωριέστε;
Το σκέφτηκε, αλήθεια, κανείς από εσάς ότι εσείς με θέλετε,
στο βάθος, να πεθάνω;
Αλλιώς δεν μπορώ να εξηγήσω τη στάση σας αυτή.

Τα μυαλά μου τα ’χω τινάξει στον αέρα. Ήδη.
Μόνο η κυριολεξία μου απομένει.
Ε ας τελειώνουμε και τα τυπικά λοιπόν.
Στο κάτω κάτω έχει καμία σημασία τελικά;

«Ο θάνατος δύσκολος, μα η ζωή ακόμα πιο δύσκολη.»
Πολύ σωστά.
Ad dieu.

Από τη συλλογή Αρρυθμίες (2016) της Ιωάννας Λιούτσια

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Ιωάννα Λιούτσια

Advertisements

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.