Στέλλα Τιμωνίδου, Κάποτε

Κάποτε

[Ενότητα VII]

Κάποτε ονειρευόμουν
πράσινα λιβάδια με χρυσούς ήλιους.

Κάποτε έκανα σχέδια
πώς θα ήθελα να ζήσω.

Κάποτε η ζωή μου ήταν
γάργαρο νερό, κρύσταλλο.

Τώρα χάνομαι σ’ ερωτήσεις
χωρίς να παίρνω απαντήσεις.

Τώρα ζω με τη μέρα
εξαρτημένη απ’ όλους.

Τώρα η ζωή μου κρέμεται
από μια λεπτή κλωστή.

Ντόρντρεχτ, 2 Νοεμβρίου 2007

Από τη συλλογή ατελείωτες νύχτες (2008) της Στέλλας Τιμωνίδου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Στέλλα Τιμωνίδου

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.