Θέμης Λιβεριάδης, Ερωτικό

Ερωτικό

Πιο δυνατή από άγαλμα
Είσαι εγγύηση της μοναξιάς μου
Μεταχειρίζεσαι με σεβασμό την τρέλα
Σαν επαίτη τη λογική
Βάζεις στη χούφτα μου
Το κέρμα της ενοχής
Απόξυσες το έμβρυο πάθος
Κι απομακρύνεσαι με κίτρινα βήματα
Μου χάρισες ένα ψαλίδι
Για τις σελίδες που έρχονται
Μεταμορφώνεσαι σε Άγνωστη
Και οι καθρέφτες ανοίγουνε να σε δεχθούν
Όσοι φοβούνται τους καλύπτουν με λευκό πανί
Χτυπάν τα δόντια μου καθώς τα βήματα τυφλού
Με ρίγος αστραπής τρέμει ο ουρανός
Σε στάβλο μακρινό δουλεύει χρόνια ο πατέρας
Σκοτώνει τ’ άλογα
Με αφουγκράζεται
Γονατίζω για το φιλί στο χώμα

Εσύ
Υπερασπίζεσαι το άσυλό σου
Χρόνια και όρθιος στην πόρτα του ονείρου
Δε μου λες να κάτσω.

Από τη συλλογή Η κηδεία του Εγώ (2005) του Θέμη Λιβεριάδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θέμης Λιβεριάδης

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.