Σάκης Σερέφας, Απ’ το τίποτα

Απ’ το τίποτα

Στον παλιό καναπέ καθισμένη
μ’ ένα φως αλογόνου λουσμένη
την κλωστή της περνά σιωπηλά
απ’ το τίποτα

το σκοτάδι της γνέφει απ’ το τζάμι
το πλοκάμια του πετά μα δεν φτάνει ως
το άπληστο πλάσμα, γαντζωμένο γερά
απ’ το τίποτα

με το μάτι θολό μελετώ στα κρυφά
την ανήλεη μάχη όπου πάντα νικά
όποιος κάθε αυγή τη ζωή αρχινά
απ’ το τίποτα

δες το στέρνο πώς λιανίζει σκεβρό τη νυχτιά
δες τους ήρωες κιρσούς μες στα αίματα τα πηχτά
τώρα κοίτα τα ψεύτικα δόντια, χασμουριέται και
κόβουν μπουκιά
απ’ το τίποτα

«έι!» της κάνω «από πού έμαθες πώς
να ημερεύεις το σκότος να βόσκει απ’ τη χούφτα σου
φως;»
κι αυτή μου απαντά γελαστά
«απ’ το τίποτα!»

Από τη συλλογή Απ’ το τίποτα (1994) του Σάκη Σερέφα

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Σάκης Σερέφας

Advertisements

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.