Απόστολος Λυκεσάς, Ορνίθια

Ορνίθια

Τι ζητάμε;
Σε μήτρα ο κρόκος μας να σπάσει.
Πινέλο να στρώσει το ασπράδι μας στην άμμο των πιθανοτήτων.
Να μην τρώει τα τζιέρια μας η ανυπομονησία του χαμού
ούτε η φθορά, μοιρολογήτρα, να μας χαϊδεύει
με κροσσωτές ελπίδες
πως «δήθεν», δηλαδή, και «ίσως»
«θυσίες οπωσδήποτε»
εκείνο το «ενδέχεται»
και την «υπακοή στην τάξη».

Αλλά εμείς
σιωπούμε σαν υφάντρες
μες στον υμέναιο των κλωστομηχανών.
Με λόξιγκες παραμυθιών ανταριαζόμαστε πάνω στ’ αδράχτια.
Ότι «θα ’ρθει η ώρα και θα δεις εγώ»
και άλλα συναφή,
κάθε που ο εργοδηγός γυρνά την πλάτη.

Από τη συλλογή Στυμφαλίδες όρνιθες (2003) του Απόστολου Λυκεσά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Απόστολος Λυκεσάς

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.