Απόστολος Λυκεσάς, Μονόφθαλμος

Μονόφθαλμος

Δεν θα τελειώσει αυτή τη φορά το βασανιστήριό τους.
Με μιας δεν θα τους ξεκάνει. Μοιάζει ευκολότερο τούτο
αν και τυφλός πια, αντίκρισε τις ανάγκες του κατάματα.
Αιρετικό αιμοσφαίριο επιδιώξεων τάιζε το μίσος του.

Με λιπίδια μισθοσυντήρητων που αργοπεθαίνουν.
Γυρόφερνε αδέσποτος μύκητας, στην επιφάνεια της ροδαλής επιδερμίδας
οικογενειαρχών και παπάδων. Πολύποδας απλώθηκε και κρεμάστηκε
υπέρβαρος από κοκαΐνη στη ρινική κοιλότητα των ερωμένων τους.

Ζαχάρωσε το μέλι των οργασμών τους σκοτώνοντας τις επιθυμίες.
Μπούχτισε από αντοχές, δυνατότητες και επιλογές.
Σ’ ένα γαϊτανάκι λευκών αιμοσφαιρίων έπνιξε τις αποκριές του θυμού
στραγγαλίζοντάς τες με συρμάτινο κορδόνι από στομαχικά οξέα.

Επιτέθηκε αργά, με υπομονή και αδιακρίτως, αιώνες πριν,
στα σημεία του πόνου τους με βρομερές κινέζικες βελόνες
σουβλερούς κυνόδοντες έμπηξε ανάποδα στα ούλα
οπλές φύτεψε στο κεφάλι τους, φύκια στα χέρια.
Όλων των πολυμήχανων.

Από τη συλλογή Τῷ αγνώστῳ (2001) του Απόστολου Λυκεσά

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Απόστολος Λυκεσάς

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.