Μυρτώ Αναγνωστοπούλου, Μνήμη ζώου

Μνήμη ζώου

[Ενότητα το ζώο που κρύβω]

είχα στα χέρια μου φρούτα∙ τα έστυψα μέσα στο
στόμα μου και είπα: φως. και είπα: ζω∙ κι έγινα
το ζώο που είμαι∙ από τότε πεινώ∙ δε μου
φτάνουν τα μικρά τρυφερά απογεύματα∙
μουγκρίζω∙ κυλιέμαι πάνω στους στίχους μου∙
ψάχνω για την τροφή μου∙ κι έρχεται από
μακριά. από την εποχή των σπηλαίων∙ ροκ
ερπετά και τρίτωνες με καλούν με το όνομά
μου. πέφτω μέσα στον κρατήρα σου∙ ανοίγω το
στόμα και πίνω∙ κλείνω τα μάτια∙ χλιμιντρίζω∙
λόγχες κι ακόντια με τρυπούν μα δεν πονώ∙ με
σπέρνει ηφαίστειου γέννα. χίλια αυγά για χίλια
χρόνια σε μια μέρα σε μια ώρα∙ δροσίζει∙ βαθιά
μέσα στη μνήμη η λάβα κινείται προς τον
ουρανό.

Από τη συλλογή Το ζώο που κρύβω και άλλα πλάσματα (1987) της Μυρτώς Αναγνωστοπούλου

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Μυρτώ Αναγνωστοπούλου

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.