Αναστάσης Βιστωνίτης: In memoriam A.T., 2 (Ι)

In memoriam A.T., 2

Ι

Στις μεγάλες πολιτείες
αλλάζουν γρήγορα οι εποχές.
Θα φύγει και φέτος η άνοιξη
χωρίς να την έχουμε ζήσει.

Μια μέρα θα πρασινίσουν τα δέντρα,
θα σκάνε οι κόμποι και θ’ ακούγονται
σαν πυροβολισμοί.

Το πικάπ παίζει
την Πέμπτη Συμφωνία του Μάλερ.
Αργά, πένθιμα η μελωδία των πνευστών
επαναλαμβάνεται κι ύστερα σπάει,
διαλύεται,
πετάγονται από μέσα
παλιά κατεστραμμένα βιεννέζικα βαλς,
η μελωδία ξανά μεγάλα χάσματα,
και το ηλεκτρονικό μάτι που ρυθμίζει τις στροφές
πορτοκαλί και κόκκινο φωσφορίζει,
μια πυγολαμπίδα της τεχνολογίας στο σκοτάδι.

Απ’ τα κενά της μελωδίας εισβάλλει
ο χρόνος, το ανόητο μηρυκαστικό.

Από τη συλλογή Οι κήποι της Σελήνης (1990) του Αναστάση Βιστωνίτη

Το ποίημα είναι αφιερωμένο στη μνήμη του ποιητή Αλέξη Τραϊανού.

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Αναστάσης Βιστωνίτης

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.