Θανάσης Γεωργιάδης: Ωδή Δεύτερη (των αντιστίξεων), Α’

Ωδή Δεύτερη (των αντιστίξεων)

Α’

Ας ονομάσω εύκαιρο τον άνεμο.

Άτονα αισθήματα και τι να οικοδομήσεις πάθος∙
τα μέσα σου του πονηρού οι συφερτικές ρετσέτες.

Πάντοτε επιστρέφει το κακό.

Την πολιτεία λέω των θαυμάτων κι ονομάζω
τα προσωνύμια του κακού εκτενώς.
Με το καμένο λιθάρι του καλοκαιριού και την ξερή αγριάδα
το τάλαντο μιας δυναστείας αόρατης φυραίνει.
Τραβήξτε το σεντόνι απ’ το πρόσωπο του πεθαμένου.

Ύστερα σου μιλώ ξανά:
Πάρε μια πέτρα, πέταξ’ την στο άσωστο πηγάδι
για να ξαφνίσει τους ζωντανούς ο κρότος της
τους άλλους κρότους να ξυπνήσει.

Ας ονομάσω πάλιν εύκαιρο τον άνεμο.

Από τη συλλογή ωδές 1-4 (1991) του Θανάση Γεωργιάδη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Θανάσης Γεωργιάδης

Advertisements

Σχολιάστε.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.