Χλόη Κουτσουμπέλη, Μετάνοια

Μετάνοια

Μέσα σε μια στιγμή,
η μέρα ξεκόλλησε άτεχνα,
τα μάτια πήραν το χρώμα λυπημένης αυγής,
και μετανοιώνω
τώρα δα σήμερα
για τα χρώματα που δεν τραγούδησα,
για την αγάπη που δεν κράτησα,
για τη φιλία που γλίστρησε
από τα τρύπια πέταλα,

και πιο πολύ
για τη μετάνοια μου
την ίδια.

Από τη συλλογή Σχέσεις σιωπής (1983) της Χλόης Κουτσουμπέλη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Χλόη Κουτσουμπέλη

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s