Τάκης Βαρβιτσιώτης, Λευκή αθανασία

Λευκή αθανασία

Οι λάμπες αποκοιμήθηκαν

Ένα παιδάκι κλεισμένο σ’ ένα κουτί
Θυμάται την τρυφερότητα
Και κλαίει

Ήρθε ο καιρός να κατοικήσουμε
Σε τάφους που έγιναν μαργαριτάρια

Ίσκιε αγνέ
Που αναπάλλεσαι
Μέσα στο χιόνι απ’ τα δάχτυλά μου
Προσφέροντας ένα στόμα χρωματισμένο
Με τη σιωπή

Πυκνή μυστική παρουσία

Δε θέλω πια
Μήτε το αίμα του καθρέφτη σου
Μήτε των γιασεμιών το αίμα

Από τη συλλογή Φύλλα ύπνου (1949) του Τάκη Βαρβιτσιώτη

Πηγή: συγκεντρωτική έκδοση Τάκης Βαρβιτσιώτης, Ποιήματα 1941-2002 (2003)

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Τάκης Βαρβιτσιώτης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s