Άνθος Πωγωνίτης, Στο χώρο της μνήμης

Στο χώρο της μνήμης

Όταν υπήρχες καθόσουν σ’ αυτή την καρέκλα.
Δεν έχει σημασία ποιος κάθεται σήμερα.
Κανένας δεν έχει τη δική σου διαπεραστικήν ειρωνεία
του λόγου, που έσταζε φαρμάκι και γέλιο.

Τη δική σου απουσία δεν την αναπληρώνει κανείς.
Κρατούσες το βάρος απ’ τα λάθη σου στην κορφή της σιωπής σου
και στεκόσουν όρθιος σε σωρούς ερειπίων.

Η νοσταλγία στων ματιών τις ρυτίδες φτερούγιζε
στο παρελθόν, σε χαμένες ελπίδες και πλάνες.
Εξηνταοχτώ φορές είχες δοκιμάσει το χρόνο τον μάταιο.
Εκείνο το δώδεκα του ρολογιού με τις σειρήνες και τα σείστρα
μια καινούργια δυστυχία έστηνε ανάμεσα στις άλλες.
Οι προσδοκίες ήταν η ευκολότερη λύση για το μέλλον.

Όταν υπήρχες καθόσουν σ’ αυτή την καρέκλα.
Τώρα δεν υπάρχεις.
Τα πάντα είναι επιφάνεια έστω και χωρίς περιεχόμενο.
Αν ηχογραφούσα το λόγο σου
θ’ αναζητούσα την πηγή του και θα γινόμουν περισσότερο άνθρωπος.

Οι απουσίες, όπως βλέπεις, μας κάνουν σκεφτικούς.

Από τη συλλογή Γραμμές σε καθρέφτη (1964) του Άνθου Πωγωνίτη

Οι ποιητές της Θεσσαλονίκης τον 20ό αιώνα και ως σήμερα (ανθολογία) / Άνθος Πωγωνίτης

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s